مبارزان کمونیست
رازی آشکار!
آذر ماجدی
اخبار وسیعی از رواج پدوفیلی در هیات حاکمه در غرب، بویژه آمریکا پخش شده است. گزارشات از سوء استفادۀ جنسی از کودکان فراتر می رود. گسترش کودک دزدی و باندهای قاچاق کودک در آمریکا و اروپا حیرت آور است. اخباری که تا همین چند سال پیش تحت عنوان “تئوری توطئه” انکار یا حتی به ریشخند گرفته می شد. سالیانه بیش از 800 هزار کودک در آمریکا، کانادا، استرالیا، آلمان، بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و روسیه ناپدید می شوند.(1) بدنبال شکایت برخی قربانیان و پخش داستان زندگی پر از شکنجۀ آنها که از کودکی یا نوجوانی به اسارت درآمده و مورد سوء استفاده وحشتناک جنسی قرار گرفته اند و به یمن تحقیقات پیگیر و شجاعانۀ برخی ژورنالیست ها، حقایق افشاء شده است.
با افشای نام و نقش اپستین، چشمان جامعه به عمق فساد و جنایت در راس قدرت آمریکا چرخید. فاکت هایی که درز پیدا کرده است فقط بخش کوچکی از حقایق رواج پدوفیلی در میان قدرتمندان، هیات حاکمه یا آنچه در ادبیات متداول “الیت” خوانده می شود را برملا می کند. رفته رفته تحت فشار مردم، دولت مجبور شد فاکت ها و اسامی بیشتری را منتشر کند. اخیرا سه میلیون سند سانسور شده منتشر شد. حیرت آور است. آلودگی و کثافت و تعفنِ هیات حاکمه، مهمترین، ثروتمندترین، قدرتمندترین و ممتازترین مردان و زنان کشور و دنیا، باورنکردنی است. به اپستین و باند قاچاق کودک و شبکه باجگیریش بر می گردیم.
پدوفیلی، کودک دزدی و قتل کودکان در بطن جامعه
واتیکان و کلیسا
شبح پدوفیلی همواره، طی تاریخ بر فراز اروپا و آمریکا چرخیده است. نام واتیکان، یکی از قدرتمندترین نهادهای ایدئولوژیک، فرهنگی و اخلاقیِ غرب، با پدوفیلی عجین است. کلیسا و طبقۀ حاکم به پدوفیلی آغشته بوده اند. از سال های 1990 تحقیقات رسمی قانونی در مورد شکایات وسیع از واتیکان و کلیسای کاتولیک آغاز شد. در بسیاری کشورها از جمله آمریکا، استرالیا، کانادا، فرانسه، پرتغال، ایرلند و آلمان و همچنین در کشورهای آمریکای لاتین، آفریقا و آسیا پرونده های قطوری از جنایات واتیکان موجود است و حکایت از آن دارد که صد ها هزار کودک توسط کشیشان مورد تجاوز و سوءاستفادۀ جنسی قرار گرفته اند. افشای پدوفیلی گسترده در واتیکان و کلیسا که در اواخر قرن 20 و اوایل قرن 21 وسیعا طرح شد، رسوایی بزرگی ایجاد کرد. کلیسا با کمک طبقه حاکم سعی در لاپوشانی آن کرده است. بسیاری از کشیشان و راهبهها در کودکآزاری، عمدتاً پسر و همچنین دختر، برخی حتی ۳ ساله، اما اکثراً بین ۱۱ تا ۱۴ ساله، دست داشته اند. پدوفیلی قرنهاست که در کلیسا یک عمل رایج بوده است.
یک فیلم مستند بی بی سی از راز مخوف دزدی و قاچاق 300 هزار نوزاد طی پنجاه سال تا 1990 در اسپانیا توسط کلیسای کاتولیک پرده بر می دارد. به مادران گفته شده بود که نوزادانشان مرده اند و در گورهای دستجمعی خاک شده اند. طبق این اسناد کلیسا 20 میلیارد دلار از این قاچاق درآمد داشته است. و این فقط یک نمونه از این نوع جنایات است. هزاران صفحه سند درز پیدا کرده است که در آن نقش واتیکان در قاچاق کودکان برای سوءاستفادۀ جنسی و شکنجه در مراسم مذهبی افشاء شده است.
همچنین طی سال های اخیر گورهای دستجمعی در کانادا در مدرسه های شبانه روزیِ کلیسا که کودکان بومی را بزور به آنها منتقل می کردند، کشف شده است. طبق اسناد و شواهدی که درز پیدا کرده، 50 هزار کودک بومی دراین مدارس به قتل رسیده و در گورهای دستجمعی دفن شده اند. هفت نفر که بر وجود این گورستان ها، شکنجه و کشتار این کودکان و سرقت 10 کودک توسط ملکه انگلستان از یک چنین مدرسه ای در ونکوور شهادت داده اند، به قتل رسیده اند. بعلاوه، 20 کشیش شیلیایی که دربارۀ دزدی کودکان افشاگری کرده بودند بعد از ملاقات با پاپ در تصادف هواپیما کشته شدند.
مادر ترزای مقدس
مادر ترزای مقدس از معروفترین و شیطانی ترین شخصیت های کلیسا است. مادر ترزا را بعنون خیّرترین خدمتکار خدا به دنیا معرفی کرده اند؛ از خودگذشته ای که زندگیش را وقف خدا، کلیسا و “فقیرترین فقرا”ی حلبی آبادهای کلکته در هند کرده بود. به او از طرف واتیکان لقب مقدس داده شد و در سال 1979 جایزۀ نوبل را نصیب خود کرد. مادر ترزا با رهبران کشورها، قدرتمندترین و معروف ترین شخصیت های دنیا ملاقات می کرد و برای سازمان خیریه اش، “میسیونرهای خیریه” که میلیون ها دلار سالیانه درآمد داشت، پول جمع می کرد. این پول ها باسم کمک به کودکان فقیر گرفته می شد و به بانک واتیکان سرازیر می گردید.
این خیریه و در راس آن مادر ترزا برای کمک به بچه ها پول می گرفتند و کودکان را می فروختند. این خیریه چندین یتیم خانه و خانه های مخصوص زنان بارداری که ازدواج نکرده بودند در گوشه و کنار دنیا ساخته بود؛ مکان های ایده آل برای قاچاق و فروش نوزداد و کودک. گفته شده است که 90 درصد درآمد این خیریه به بانک واتیکان واریز می شده است. تعدادی از دکترها و کارکنان این خیریه از شرایط اسفبار این خانه ها، از جمله گرسنگی دادن و شکنجه های روحی و جسمی به کودکان و مادران، گزارش کرده اند.
پاپ فرانسیس
شواهدی دال بر نقش مستقیم پاپ فرانسیس در قاچاق کودک و حتی تجاوز و شکنجه موجود است. در زیر نویس توجه تان را به گزارشی از یک دادگاه “شهروندی” که در سال 2014 در بلژیک تشکیل شده، جلب می کنیم. در این سند بطور نمونه به نقش پاپ فرانسیس، پاپ پیشین، در همکاری با دولت نظامی آرژانتین در دهه 1970 برای قاچاق 30 هزار کودک زندانیان سیاسی در آرژانتین اشاره می شود. (2)
در این سند علاوه بر پاپ و تعدادی اسقف کلیسا مشخصا از اسقف کانتربری، کلیسای انگلیس یاد شده است که توسط تعدادی به تجاوز، شکنجه و قاچاق کودک متهم شده اند. شاکیان و شاهدین دربارۀ تجاوز و شکنجه توسط پاپ فرانسیس ونقش پاپ در قاچاق کودک افشاگری کرده اند. هیچکس تاکنون محاکمه و مجازات نشده است. (پاپ فرانسیس به تئودور مک کاریک، یکی از کشیش های عالیرتبه که بسیاری کودک و بزرگسال را مورد سوءاستفادۀ جنسی قرار داده بود، دستور داد که زندگیش را وقف دعا و بخشش کند. همین!)
کلیسا با همدستی طبقۀ حاکم سعی در لاپوشانی این جنایات کرده است. واتیکان ستون ایدئولوژیکِ کولونیالیسم و امپریالیسم، تاریخ شومی از تجاوز، شکنجه و قتل کودکان بومی دارد. جنایات واتیکان و کلیسا در سراسر دنیا، اروپا، آمریکای شمالی و جنوبی و آفریقا گسترش یافته است. واتیکان و کلیسا مسبب شکنجه، سوءاستفادۀ جنسی و مرگ هزاران کودک بومی در مستعمره های اروپا هستند. اکنون بیش از پنجاه سال است که شکایات و افشاگری از جنایات واتیکان مطرح شده است.
اما مساله به همین جا ختم نمی شود؛ اسنادی درز پیدا کرده که نقش و رابطۀ واتیکان با باند قاچاق کودکان و اپستین را برملا می کند. واتیکان رابطه ای محکم و تنگاتنگ با نهاد صهیونیسم دارد. در سال 1832 واتیکان پس از جنگ های ناپلئون ورشکسته شد و خانوادۀ روتشیلد، پدر شرعی اسرائیل(3) با پرداخت 400 هزار دلار (برابر با میلیاردها دلار امروز) عملا واتیکان را خرید و به بانکدار پاپ بدل شد. این رابطۀ نزدیک و کهن میان بزرگترین نهاد و سمبل مذهبی غرب و بزرگترین قدرت مالی و سیاسی جهان و قدرت شناخته شدۀ یهودی- صهیونیست، خانوادۀ روتشیلد، حیرت انگیز است. و جالب اینجاست که اکثریت مطلق جهان از آن بی اطلاعند.
یک نکتۀ مهم اینست که اپستین طبق گفتۀ خودش و اسناد منتشره برای روتشیلد کار می کرد و مقادیر بسیاری پول از آن دریافت کرده بود. فقط در یک نوبت روتشیلد 250 میلیون دلار به اپستین اعطاء کرده است. باید پرسید برای چه نوع خدماتی؟ در عین حال روشن شده است که اپستین با راس موساد و با اسرائیل رابطه ای بسیار نزدیک داشته است. در سال 2008 که مورد پیگیرد قانونی برای رابطه گرفتن و تجاوز به چند دختر بچه قرار داشت به اسرائیل فرار کرد. (او اولین و آخرین نیست. بسیاری از پدوفیل های تجاوزگر آمریکایی برای فرار از قانون به اسرائیل مهاجرت می کنند.) این رابطۀ شوم عمق سیاه این جنایت شیطانی درون هیات حاکمه، قدرتمندان و ثروتمندان را برملا می کند.
با توجه به نقش تعیین کننده خانوادۀ روتشیلد در ایجاد اسرائیل و کمکهای وسیع مالی به آن، نجات مالی واتیکان، در اختیار گرفتن بانک واتیکان و رابطه با اپستین و باند قاچاق کودک او و رابطۀ نزدیک اپستین با موساد، معمای نقش اسرائیل و واتیکان در این باند قاچاق کودک حل می شود. اسرائیل بعنوان کشور میهمان مجرمین پدوفیل شناخته شده است. بسیاری از مجرمین از آمریکا به اسرائیل مهاجرت می کنند. یکی از جنایاتی که بسیار تلاش شده زیر خاک شود، سرقت هزاران کودک خانواده های یهودی مهاجر از یمن به اسرائیل است.
طی سال 1949-50 اکثریت قریب باتفاق یهودیان یمن به اسرائیل مهاجرت کردند. بلافاصله کودکان و نوزادن این مهاجرین ناپدید شدند. این کودکان برای معاینات پزشکی برده می شدند و هیچگاه باز نمی گشتند. به مادران گفته می شد که کودکشان مرده و در گور دستجمعی دفن شده است. محل این “گورها” هیچگاه افشاء نگردیده است. دولت عملا شکایات مادران و پدران را نادیده گرفته است. بالاخره، تحت فشار اعلام می شود که یک درصد این کودکان توسط پرسنل پزشکی به خانواده های مرفه یهودی های اشکنازی (یهودی های سفید پوست اروپای شرقی) فروخته شده اند. اما اکنون اسناد متنوعی منتشر شده دال بر اینکه شیمون پرز هزاران کودک را به سازمان سیا و آمریکا برای استفاده در آزمایش های مختلف تحویل داده است. (توجه کنید! کودکان خانواده های یهودی، نه عرب یا مسلمان!) استفاده از کودکان سیاه پوست برای آزمایش های مختلف یک عمل متداول توسط سازمان سیا بوده است.
دفاع روشنفکران مدرنِ “چپ” از پدوفیلی!
یکی از شرم آورترین اسکاندال ها، دفاع علنی روشنفکران، هنرمندان و نویسندگان مشهوراز پدوفیلی است. آندره ژید، از سرشناس ترین نویسندگان فرانسوی و برندۀ جایزۀ نوبل، که در عکس رسمی ریاست جمهوری ماکرون، کتابش روی میز او دیده می شود، به اعتراف خودش یک پدوفیل بود. (رابطۀ ماکرون با همسرش بعنوان یک رابطۀ پدوفیلی آغاز شد. وقتی ماکرون 14 سال داشت، همسرش که 38 ساله و معلم او بود، با او رابطۀ جنسی برقرار کرده است.) آندره ژید در زندگینامه اش از تجارب سکس با پسران نوجوان الجزایری نوشته و احساس غرور و لذتش را در جستجوی زندگی در سکس با کودکان توصیف کرده است. اسکار وایلد، یک نویسنده بسیار سرشناس دیگر است که اسناد بسیاری مبنی بر تجاوز او به پسران نوجوان خانواده های کارگری و فقیر موجود است. اما چون در قرن نوزده سن مجاز برای رابطۀ جنسی 13 سال بود، از او بعنوان پدوفیل نام برده نمی شود. البته، لیست از این بسیار بلند تر است.
یک رویداد تاریخی باورنکردنی، حمایت رسمی و علنی برخی از روشنفکران برجسته و سرشناس “چپ”، “آزاد اندیش”، مبلغین آتئیسم و سکولاریسم، بویژه در فرانسه از پدوفیلی است. نام هایی چون ژان پل سارتر، سیمون دوبوار و میشل فوکو در میان ده ها روشنفکر فرانسوی قرار دارد که در دهۀ 70 میلادی طی یک نامۀ سرگشاده که در لوموند بچاپ رسید خواهان قانونی کردن سکس با کودکان شدند. ضمنا از سه پدوفیل که به چند کودک تجاوز کرده بودند، رسما دفاع کرده و این تجاوز را سکس با تمایل و توافق توصیف نموده اند.(4)
علاوه بر کلیسا و واتیکان، از دهۀ نود قربانیان و شاکیان از باندهای قاچاق کودک، سوءاستفادۀ جنسی و قتل کودکان در بلژیک و بریتانیا بجلوی صحنه آمده اند. چندین پروندۀ پر سر و صدا که نقش دولتمردان، صاحبان ثروت و قدرت را در سوءاستفاده جنسی از کودکان افشاء می کند، بطور نمونه در انگلستان نقش مقامات دولتی که کودکان یتیم خانه ها را در اختیار مردان قدرت قرار می دادند طرح شده ولی هیچگاه از نظر قضایی دنبال نشده و دادگاهی تشکیل نگردیده است. یکی از معروفترین پرونده ها مربوط به جیمی ساویل، یک دی جی معروف انگلیسی، یک فرد بسیار قدرتمند و نزدیک به خانوادۀ سلطنتی است. شکایات بسیاری از او طرح شد. اما دادگاه هیچگاه آنها را بررسی نکرد.
پدوفیلی در جهان
آیا پدوفیلی فقط در غرب وجود دارد؟ خیر. پدوفیلی متاسفانه یک پدیدۀ کثیف در سراسر جهان است. ازدواج کودکان با اجازۀ اولیاء در 117 کشور جهان، منجمله در 36 ایالت آمریکا، آزاد است و از سال 2000 تا 2021 بیش از سیصد و پانزده هزار کودک در آمریکا قانونا به ازدواج درآمده اند که جوانترین آنها 10 ساله بودند.
اما موضوع بحث ما در این نوشته، ازدواج کودکان نیست. بحث ما درباره وجود باندهای جنایتکار قدرتمند قاچاق کودک در کشورهای غربی، بخصوص آمریکاست. قاچاق کودک، فروش کودکان و ارگان هایشان، کشیدن خون آنها و نوشیدن آن، مراسم شیطانی که در آن کودکان قربانی می شوند، موضوع بحث ماست. اینها “تئوری توطئه” نیست. اکنون پس از افشای اپستین و بخشی از جنایاتش اسناد بسیاری در این زمینه درز پیدا کرده است. به ماجرای اپستین در پایین خواهیم پرداخت، اما پیش از آن ضروری است که این مساله را روشن کنیم تا از هر گونه سوء تفاهمی پرهیز شود.
هیچیک از مذاهب “سن مجاز” برای رابطۀ جنسی قائل نیستند، مسیحیت، یهودیت و اسلام از سن بلوغ سخن می گویند. از اینرو رابطه جنسی یا ازدواج با کودکان از دیر زمان رواج داشته است. اما قاچاق کودک که از آن یاد شد، (نه دورۀ برده داری) پدیده ای نسبتا مدرن است. بعلاوه، تعیین سن قانونی برای رابطۀ جنسی نیز امری نسبتا جدید است.
معمولا در رسانه ها زمانی که به پدیدۀ پدوفیلی اشاره می شود، به کشورهای مسلمان نشین و مسلمانان اشاره می گردد. اتفاقا ازدواج با کودکان زیر 18 سال در کشورهای خاورمیانه وشمال آفریقا، بغیر از عراق که 24 درصد است بطور متوسط زیر 15 درصد قرار دارد. و دراینجا عمدتا اشاره به نوجوانان 15 تا 18 ساله است. در ایران آمار رسمی 17 درصد است. اما در سودان بدنبال جنگ و تروریسمی که به یمن آمریکا و عمان جامعه را به ویرانی کشیده، رقم تا 34 درصد بالا رفته است. اما همانطور که اشاره شد ازدواج با کودکان در نیمی از جهان قانونی است. در آمریکا این سنت در میان مسیحیان یا حتی غیر مذهبیون رواج دارد. در میان “مورمون” ها، یک شاخۀ از مسیحیت، در آمریکا نه تنها ازدواج با کودکان ده ساله، بلکه تعدد زوجات بدون محدودیت تعداد نیز رایج است.
باید توجه داشت که در خاورمیانه طی پنجاه سال اخیر که جریانات اسلامیِ تروریستی و بشدت وحشی توسط آمریکا، اسرائیل، بریتانیا و همکاری برخی دیگر از کشورهای اروپایی شکل گرفته و بجان مردم افتاده اند، سوء استفادۀ جنسی از کودکان گسترش یافته است. این یک فاکت مسلم است که القاعده، طالبان، داعش دست ساز سازمان های موساد، سیا و ام آی 6 هستند. حماس را اسرائیل ساخته است و جمهوری اسلامی حاصل یک رژیم چنج آمریکایی در سال 1357 (1979) است. ریختن این وحوش به جان مردم بعلاوۀ بمب ها و پهباد ها، این مناطق را به “عصر حجر” برده است. طی این سالها پدوفیلی بویژه در افغانستان وسیعا رشد کرده است. ارتش آمریکا پسر بچه های افغانستانی را مورد سوء استفاده جنسی قرار می دهد. پسربچه ها به پایگاه های آمریکا برای تجاوز و آزار جنسی برده می شدند. و ارتشییان آمریکایی آنرا “بچه بازی” می نامیدند.
اما اپستین کیست و لیست اپستین چیست؟
این روزها نه تنها درآمریکا، بلکه در جهان، اخبار و “پروندههای اپستین” نقل محافل است. رسانههای اجتماعی پر از پستهایی است که ترامپ و دیگر مردان قدرتمند، روسای جمهور، سیاستمداران، خانواده های سلطنتی، بازرگانان ثروتمند و مشهور، بازیگران و دانشمندانی را که با اپستین در ارتباط بودهاند و نامشان در فهرست اپستین هست، افشا میکند. هرچه مردم بیشتر بر شفافیت اصرار کنند، اوضاع استبدادیتر میشود.
اپستین میلیاردری بود که با افراد قدرتمند در ایالات متحده و همچنین بسیاری از رهبران جهان در ارتباط بود. او به اتهام قاچاق کودکان، پدوفیلی، تجاوز و آزار دختران زیر سن قانونی در سال 2019 زندانی شد. سه میلیون سند مبنی بر اینکه او یک سازمان قاچاق بین المللی کودکان را بمنظور باجگیری از مردان و زنان قدرتمند و تأثیرگذار سازمان داده بود، منتشر شده است. گفته میشود و اعتقاد بر این است که حجم وسیعی از عکس و ویدیو از تجاوز و شکنجۀ کودکان مُهر و موم شدهاند. فهرستی طولانی از افراد قدرتمند و مشهور در دفترچه تلفن او وجود دارد. حدود سه میلیون سند پس از فشار بسیار از سوی مردم توسط دولت ترامپ علنی شده است. ترامپ که خود بارها در این اسناد از او نامبرده شده و عکس و فیلم هایش با دختر بچه ها موجود است در مبارزات انتخاباتی به مردم قول داده بود که تمام اسناد را علنی خواهد کرد. اما پس از انتخاب ابتدا وجود این اسناد را منکر شد ولی بالاخره تحت فشار بسیار مجبور به افشای بخشی از آنها گردید. منتهی بسیاری از فاکت ها، از جمله اسامی و عکس ها سانسور شده است.
علیرغم سند و مدرک، دولت هیچ اقدامی برای بازداشت و محاکمۀ این جنایتکاران در قدرت انجام نداده است. هیچ خدشه ای به زندگی، هستی و موقعیت این جنایتکاران وارد نیامده است. آش همان و کاسه همان. نمونۀ برجستۀ آن رئیس جمهور آمریکا، قدرتمندترین کشور دنیا و ارباب بخش وسیعی از جهان است. باندهای مافیایی قاچاق کودک، سوءاستفادۀ جنسی از کودکان، قاچاق ارگان بدن کودکان و عملیات های حتی وحشیانه تر و شیطانی تر دیگر، بر دنیا حکم می رانند.
نام اپستین و مساله پدوفیلی اولین بار در سال 2005 مطرح شد، اما او توانست با اتکاء بر قدرت اولین پروندۀ جنایی را عملا زیر آب کند. افشای “اسناد اپستین” و در نتیجه باند قاچاق کودک که او بهمراه گیلن مکسول برای سوءاستفاده جنسی و باجگیری از بخش وسیعی از قدرتمندان، ثروتمندان، آدم های معروف، موزیسین، هنرپیشه، فیلم ساز و هنرمند، سازمان داده بودند اسرار شیطانی و جنایتکارانۀ هیات حاکمۀ آمریکا را برملا کرد و دنیا به عمق جنایت، فساد و تعفن در هیات حاکمه قدرتمندترین و باصطلاح “متمدن ترین” حکومت های جهان پی برد.
حیرت آور است که چرا کل طبقه حاکم برای لاپوشانی یک جنایت هولناک گرد هم آمدهاند. تنها پاسخ منطقی و عقل سلیم این است که اگر نه همه، اکثر آنها گناهگار و مجرمند. پَم باندی، وزیر دادگستری پیشین آمریکا صریحا گفت: اگر همۀ افراد مذکور در لیست را “محاکمه کنند کل سیستم فرو می پاشد.” در حال حاضر نامها و عکسهای زیادی منتشر شده است. اسامی افرادی مانند بیل و هیلاری کلینتون، باراک و میشل اوباما، بیل گیتس، الون ماسک، پرنس اندرو (پسر ملکۀ بریتانیا) و همسر سابقش، ایهود باراک (نخست وزیر سابق اسرائیل)، سلطان احمد بن سلیمان از عمارات (که یک ویدیوی شکنجه برای اپستین ارسال کرده و در قاچاق دختربچه ها نقش فعال داشته و پس از انتشار نامش مجبور به استعفا شد.) بن سلمان، شیخ عربستان سعودی، توربیون یاگلند، نخست وزیر سابق نروژ، دبیرکل سابق شورای اروپا که مدتها مسئول جایزه نوبل بوده است، ملکۀ آیندۀ نروژ و پسر ولیعهد، مونا یول، دیپلمات نروژی، “نمایندۀ دائمی” پیشین در سازمان ملل بهمراه همسرش تری رُد-لارسن؛ (زن و شوهری که نقش اساسی در تهیه و تنظیم طرح صلح اسرائیل و فلسطین، طرح دو دولت داشتند)، نوام چامسکی؛ جیمز برانسون (میلیاردر معروف انگلیسی) آلن درشویتز، ال گور، وودی آلن، کوین اسپیسی، رابرت اف کندی جونیور، بیانسه، لیدی گاگا، اینها فقط چند نام در لیست بلند بالای اپستین است.
گفته میشود که اپستین یک “تله عسل” (اصطلاح سرویس اطلاعاتی) برای مردان و زنان قدرتمند و جاهطلب سازمان داده بود، دختران و پسران زیر سن قانونی یا زنان جوان را در اختیار آنها قرار میداد و از آنها عکس و فیلم میگرفت. ثابت شده است که این کار ارتباط نزدیکی با موساد و سیا داشته است. (اما دولت ها و رسانه های غرب او را جاسوس روسیه و ک گ ب نامیده اند!) این باجگیری از طرف موساد و سازمان سیا انجام میشود. اپستین، مردی یهودی بدون تحصیلات و صلاحیت و پول زیاد، خیلی سریع در جامعه ظهور کرد و ثروتمند و میلیاردر شد. نزدیکترین شریک او در این عملیات و برخی میگویند دوست دخترش، گلین مکسول بود، دختر رابرت مکسول، غول رسانهای یهودی بریتانیایی که مأمور موساد بود و در سال ۱۹۹۸ به طرز مرموزی درگذشت. علت مرگ رسما تصادف نامیده شده، اما توافق عمومی بر آنست که او توسط موساد به قتل رسیده است. دولت اسرائیل جسد او را در یک مراسم رسمی دولتی مخصوص روسای دولت در اسرائیل دفن کرد.
اپستین همکاری با مکسول را در دهۀ 80 میلادی آغاز کرد. افشاء شده است که اپستین در آنچه به معاملۀ نیکاراگوئه معروف شد، میان جمهوری اسلامی و آمریکا نقش فعال داشته است. اپستین از طریق رابرت ماکسول با دختر او گلین که مانند پدر با موساد همکاری می کرد آشنا و همکار نزدیک شد. اپستین و گلین ماکسول در قلب هیات حاکمه جا داشتند با روسای جمهور، دولتمردان، ثروتمندان و بویژه خانواده سلطنتی انگلستان نزدیک بودند. گلین ماکسول، حتی بطور غیر رسمی پست دیپلماتیک داشت و بارها در سازمان ملل سخنزانی کرده است. اپستین به شیوخ سعودی و قطر نیز بسیار نزدیک بود.
اولین دستگیری جفری اپستین در 2008 باعث گمانهزنیها و تحقیقات و افشاگری شد. او توانست با روابطی که با کانون قدرت داشت و به کمک الن دورشویتز این وکیل صهیونیست و قدرتمند که وکیل موساد نیز هست، حکم تجاوز به چهار دختر بچه را به دو جرمِ ارتباط با دو زن “فاحشه” که یکی زیر سن، 17 ساله بود کاهش دهد و به یک سال و نیم زندان با شرایط بسیار ویژه محکوم شود. اپستین اجازه داشت روزها از زندان خارج و دنبال کارش برود. این بی سابقه است.
سرانجام در سال ۲۰۱۹ دستگیر شد و گفته می شود که در زندان “خودکشی” کرده است. اما اعتقاد عمومی بر اینست که او به قتل رسیده است، برخی نیز بر این نظرند که همه اینها صحنهسازی بوده و اپستین زنده است، هنوز کار میکند و از میلیاردهایی که جمعآوری کرده و دو روز پیش از ناپدید شدنش از زندان آنها را به یک حساب دیگر منتقل کرده لذت میبرد. (اخیرا عکس هایی از اسرائیل بچاپ رسیده از مردی کاملا شبیه اپستین با ریش بلند. گلین مکسول در زندان است، اما شایعهای وجود دارد که ترامپ قصد عفو او را دارد.)
به لطف برخی ژورنالیست حقیقت جو، تعدادی از قربانیان تجاوز و شکنجه، اینترنت و رسانههای اجتماعی، افشاگریهای زیادی از کودکآزاری شایع در میان طبقه حاکم و قدرتمندان، به ویژه در دو دهه گذشته، رخ داده است. وسعت آن شگفتانگیز است. کلمه رسوایی آنچه را که اتفاق افتاده و میافتد، توصیف نمیکند. اکثر مردان و زنان قدرتمند، سیاستمداران، ثروتمندان و افراد مشهور در تجاوز و سوءاستفاده از کودکان دست دارند؛ یک باند بزرگ قاچاق کودک حدود نیم قرن است که با مشارکت سرویسهای اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل فعالیت میکند و اسنادی را برای باجگیری جمعآوری میکند. سالها بازرسان سعی در افشای این باند قدرتمند داشتند، اما به آنها برچسب “تئوری توطئه” زده شد. اکنون همه میدانند. مردم عکسهای ترامپ را با دختران ۱۲ تا ۱۴ ساله دیدهاند؛ نام قدرتمندترین مردان و زنان را در فهرست اپستین خوانده اند. حقیقت آشکار شده است.
انسان تعجب میکند که چگونه طبقه حاکم هنوز میتواند درست مثل اینکه هیچ اتفاقی نیفتاده، حکومت کند. بدون پاسخگویی، بدون شفافیت، بدون حسابرسی.
این سؤال پیش میآید: دموکراسی غربی چگونه به این نقطه رسیده است؟ از زمان آغاز کولونیالیسم، به مدت ۸۰ سال، از پایان جنگ جهانی دوم به ما گفته میشد که غرب برتر است، نه تنها به خاطر پیشرفتها و دستاوردهای اقتصادیاش (بخوانید: غارت کل جهان، حذف بیش از ۱۰۰ میلیون نفر از مردم بومی در آمریکای شمالی و جنوبی، استرالیا، نیوزیلند و تجارت و قتل میلیون ها برده) بلکه برای نظام سیاسیاش، یعنی دموکراسی و جامعۀ رفاه و همچنین برای فرهنگ و تمدن «پیشرفتهاش». اینها همه مشتی تبلیغات دروغ است که به ما خورانده شده است.
دولتهای مختلف آمریکا، چه دموکرات و چه جمهوریخواه، سعی کردهاند جلوی انتشار فهرست افراد درگیر در این عملیات تله عسل را بگیرند. دولت بشدت در برابر افشای این اسناد مقاومت و سنگ پرانی کرده است. هم کنگره و هم سنا، در روزی که چارلی کرک ترور شد، از رأی دادن به انتشار فهرست یا اسناد خودداری کردند. سِنا به عدم انتشار آنها رأی داد. مردم محقند و میخواهند جزئیات حقیایق را بدانند. اما کل دستگاه دولتی تقاضای مردم را نادیده میگیرد. با این حال، علیرغم همه تلاشها، نامها، تصاویر و جزئیات زیادی منتشر شده است.
اکنون همه با عکس و مدرک میدانند که دونالد ترامپ یک کودکآزار و متجاوز به کودکان است. همه میدانند که همسرش بعنوان مدل از اروپای شرقی به آمریکا مهاجرت و برای اپستین کار میکرده است و اینگونه ترامپ با او آشنا شده است. (آژانس های مُد یکی از حوزه های شناخته شدۀ سوءاستفاده جنسی از کودکان محسوب می شوند.) دولت و سیستم قضایی مطلع است که نام بیشتر اعضای کابینه ترامپ در لیست اپستین قرار دارد. اما هنوز هیچ اتفاقی نمیافتد. او نه تنها بر آمریکا، بلکه بر بخش بزرگی از جهان حکومت میکند.
اخیراً تعدادی مرد قدرتمند در یک عملیات پلیسی به اتهام کودکآزاری توسط افبیآی دستگیر شدند، از جمله مشاور نتانیاهو. او بلافاصله با قرار وثیقه آزاد شد و به اسرائیل بازگشت. این امر خشمی را در ایالات متحده ایجاد کرد، اما چه کسی اهمیت میدهد؟
پدوفیلی، قاچاق کودک بخشی از سیستم
“تلۀ عسل” اپستین یکی از تاریکترین و شیطانی ترین حقایق نظم کاپیتالیستی- امپریالیستی حاکم است که تمام دنیا را در چنگال خود گرفته است. این جنایات به آمریکا ختم نمی شود. قاچاق کودکان یکی از وحشیانه ترین و سیاه ترین وجوه دنیای امروز است. تنها راه مقابله با این جنایات سیاه و شیطانی به زیر کشیدن این قدرت سیاه است. سرمایه داری این جنایات را بطور روزمره بازتولید می کند و گسترش می دهد.
https://globalmissingkids.org/awareness/missing-children-statistics/ (1)
https://eraoflight.com/2018/05/28/vatican-pedophile-ring-child-trafficking-mass-graves-
and-missing-children/
این لینک به سندی است دربارۀ جنایات واتیکان، قاچاق کودک و تجاوز. این سند یک دادگاه “شهروندی” در بلژیک است. احکام آن لزوما توسط مراجع رسمی قضایی و قانونی برسمیت شناخته نمی شود. اما این اسناد انکار هم نشده اند. طبق این سند، واتیکان یکی از شیطانی ترین نهادهای تاریخ بشری است. در این سند به نقش پاپ فرانسیس، پاپ پیشین، در همکاری با دولت نظامی آرژانتین در دهه 1970 برای قاچاق کودکان زندانیان سیاسی در آرژانتین اشاره می شود.
در این سند علاوه بر پاپ و تعدادی اسقف کلیسا مشخصا از اسقف کانتربری، کلیسای انگلیس یاد شده است که توسط تعدادی به تجاوز، شکنجه و قاچاق کودک متهم شده و در این دادگاه شهروندی محکوم شده اند.
(3) در سال1832 جیمز مایر روتشیلد رسما مقام بانکدار پاپ را اشغال می کند و 400 هزار پوند به پاپ قرض می دهد. https://substack.com/home/post/p-152090877
بارون ادموند روتشیلد در اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیست 50 هزار هکتار زمین در فلسطین تحت حاکمیت امپراطوری عثمانی خرید و سرمایه گذاری وسیعی در ستلمنت های کشاورزی اولیه یهودی و زیرساخت های آن انجام داد که نقش بزرگی در تشکیل اسرائیل داشت. و بیانیۀ بالفور، وزیر امور خارجۀ بریتانیا، سندی است که دولت انگلستان در سال 1917 خطاب به لرد والتر روتشیلد صادر کرده است. این سند “برقراری یک وطن برای یهودیان در فلسطین” را برسمیت می شناسد.
(4) در 26 ژانویه 1977، نامهای سرگشاده، نوشته گابریل ماتزنف و با امضای 69 نفر، از روشنفکران، نویسندگان و فلاسفۀ سرشناس فرانسوی، از جمله ژان پل سارتر، سیمون دوبوار و میشل فوکو، در روزنامه لوموند منتشر شد که از آزادی سه پدوفیل دستگیر شده حمایت میکرد. این طومار به «ماجرای ورسای» میپردازد، جایی که سه مرد، دژاگر (۴۵ ساله)، گالین (۴۳ ساله) و بورکهارت (۳۹ ساله) با کودکان ۱۲ تا ۱۳ ساله از هر دو جنس «روابط جنسی» برقرار کرده بودند، بخوان به آنها تجاوز نمودند. این نامه که یک روز قبل از محاکمه آنها منتشر شد، از سیستم حقوقی فرانسه به دلیل بازداشت طولانی مدت پیش از محاکمه این سه مرد انتقاد میکند و استدلال میکند که کودکان رضایت دادهاند، اما قانون حق رضایت آنها را سلب کرده است!
لوموند در سال ۱۹۷۷ نامهای سرگشاده در حمایت از جرمزدایی از روابط جنسی بین بزرگسالان و کودکان زیر ۱۵ سال منتشر کرد که امضاکنندگان آن شامل روشنفکران برجسته بودند. این موج طرفدار کودکآزاری به عنوان چالشی برای نظم اجتماعی بورژواییِ خشکهمقدس مورد دفاع قرار گرفت. دوبوار و سارتر و فوکو این نامه را نیز امضا کرده اند. همچنین در سال ۱۹۷۹، طوماری در لیبراسیون منتشر شد که از ژرار ر. حمایت میکرد، کسی که به دلیل داشتن روابط جنسی با دختران شش تا دوازده ساله ساکن خانهاش دستگیر شده بود.
آندره ژید صریح در زندگی نامه اش از رابطۀ جنسی با پسربچه ها صحبت کرده و از آن دفاع نموده است. او این کار را “پدِراستی” (در فارسی آنرا بچه بازی می خوانند) می نامد. او رابطۀ یک مرد مسن با یک پسربچه را طبیعی و برای جامعه مفید خوانده است. این آدم جایزۀ نوبل را نصیب خود کرده است، و نیویورک تایمز پس از مرگش از او بعنوان “مهمترین مرد ادبیات معاصر و بزرگترین نویسنده فرانسه در قرن اخیر” یاد کرده است. این فاکت که خود ژید صریحا از آن حرف زده و دفاع کرده اکنون در رسانه های بستر اصلی، در ویکی پیدیا و هوش مصنوعی عملا پوشیده می شود. نام پدوفیلی بهیچوجه در مورد او استفاده نمی شود. این ریاکاری باورنکردنی است.
24 ژوئیه 2026
