مبارزان کمونیست
در جوابیه ناصر اصغری به مقالهٔ مجید حسینی دو نکته حائز اهمیت است.
نکتهٔ نخست دفاع جانانهای است که او و حزبش از این شش جریان میکند، انصافاً تا کنون ۶ جریان ائتلافی چنین دفاعی را از خود نکردهاند. میگویند مجید حسینی به این جریانات اتهام امنیتی زده است. به آنها مشاوره میدهند میشود این اتهام را پیگری قضائی کرد، آفرین بر این ذکاوت. خیلی جالب است از مجید سند و مدرک خواستهاند، چشم، زحمت به کشید به آرشیو بیبیسی، درست در همان مقطع، یعنی پیش از حملهٔ به ایران به مصاحبه خالد عزیزی و مصطفی هجری و عبدالله مهتدی مراجعه کنید. آنها همکاری خود با آمریکا و اسرائيل را پنهان نکردند و با افتخار جارش میزدند. فراموش کردید در خارج کشور برای بسیج نیرو اقدام کردند و تعداد زیادی که هم ما و هم شما بعضی از آنها را می شناسیم به کردستان بازگشتند و به نیروهای پیشمرگ این احزاب پیوستند. همچنین فراخوانی به جوانان در کردستان ایران دادند که به نیروی آنها در مرزها ملحق شوند و تا مسلحشان کنند و همراه آنها و در حمایت بمب و موشک آمریکا و اسرايل به کردستان سرازیر شوند.
اگر میخواهید اینها را فراموش کنید، کی به ۶ جریان ائتلافی گفت «کمک در راه است»، بعدا کی به آنها فرمان داد “فعلا دست نگهدارید”؟ سؤال اینجاست: کدام را باید تأیید کرد؟ اظهارات خود رهبران این شش جریان ائتلافی و رُیس جمهور آمریکا را، یا اظهارات شما را؟
امروز که ظاهراً در گل این منجلاب گیر کردهاند، شما کادرهای حزب کمونیست کارگری میخواهید به دادشان برسید و به مجید حسینی حمله می برید و او را اتهام زن و خودتان را منصف جا میزنید؟ برایتان متاسفم، این است وظیفه و نقش و جایگاه حزب شما در این ماجرا؟
نکته آخر، مگر محور اصلی نقد مجید حسینی متوجه شما و حزبتان بود یا متوجه این شش جریان ائتلافی؟ چرا شما مدافع دوآتشهٔ آنها شدهاید و سینه جلو دادهاید و کمپین راه انداختهاید تا با دادن تصویر دلبخواه از مجید و نوشته او نرخ خدمتگذاری حزب تان به ناسیونالیستها را بالا ببرید و مطمئن باشید آنها متوجه نقش و خدمات شما در رابطه هستند.
اسد نودینیان
