مبارزان کمونیست
هفته صد و چهلم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و سومین روز تجمع اعتراضات کارگران هپکو اراک
هفته 140 کارزار سه شنبه های نه به اعدام
امروز هفتم مهر ماه کارزار سه شنبه های نه به اعدام با پیوستن زندانهای درهشهر در استان ایلام و مشگینشهر در استان اردبیل دامنه اش به ۶۶ زندان کشور کشیده شد. اولین اشاره بیانیه هفتگی این کارزار به آغاز سال تحصیلی جدید است و چنین آمده است:”در آغاز سال تحصیلی جدید، یاد تمامی دانشآموزان، معلمان، دانشجویان و اساتیدی را که در چهار دهه اخیر در مسیر آزادی و برابری برای ایران جان خود را فدا کردند، گرامی میداریم؛ بهویژه دانشآموزانی که در قیام دیماه ۱۴۰۴ به دست حکومت جان باختند و امسال جایشان در کلاسهای درس خالی است.”
در ادامه این، بیانیه با اشاره به کشتار و جنایات حکومت و گسترش اعدامها و قرار داشتن قریب دویست زندانی سیاسی- عقیدتی زیر اعدام، که بسیاری از آنها از بازداشتشدگان خیزش سراسری دیماه ۱۴۰۴ هستند، از تداوم مقاومت زندانیان مبارز، اعضای کارزار و حامیان آن در ایران و سراسر جهان سخن میگوید.
در بخش پایانی این بیانیه اعضای این کارزار از تمام همراهان و هموطنانی که آنها را در گسترش و تداوم این حرکت و طنینانداز کردن صدای محکومان به اعدام یاری رسانده اند قدردانی کرده و برای توقف ماشین اعدام و جلوگیری از فجایع بیشتر، بر ضرورت گسترده تر کردن و رساتر کردن صدای «نه به اعدام» بیش از هر زمان دیگری تاکید نموده است. وسیعا به کارزار سه شنبه های نه به اعدام بپیوندیم و صدای آن در سطح جهان باشیم.
تجمع اعتراضات کارگران هپکو در اراک
امروز هفتم مهرماه کارگران شرکت تولید تجهیزات سنگین “هپکو” برای سومین روز متوالی در اعتراض به معوقات مزدی، و مشکلات معیشتی و شغلی خود دست به تجمع اعتراضی زدند. این کارگران در ادامه اعتراضات خود، خواستار تعیین تکلیف وضعیت مدیریتی و تداوم چرخه تولید و ایمنی شغلی خود و پرداخت فوری طلبهای مزدی شان شدند. به گفته این کارگران از ۲۳ اردیبهشت تا ۲۶ شهریور سال جاری، مدیریت هپکو تحت نظارت مجموعه تامین اجتماعی، به صورت سرپرستی اداره شده است و به دلیل عدم اقدام تامین اجتماعی در تعیین مدیرعامل و توقف برنامههای شرکت در این چهارماه وضعیت شغلی کارگران به خطر افتاده و پرداخت دستمزدهایشان به تعویق افتاده است. همچنین بدلیل بدهی های شرکت به تامین اجتماعی حق بیمه کارگران هر چند ماه یک بار قطع میشود. به گفته کارگران با آغاز جنگ ۱۲ روزه، تحت عنوان کمبود نقدینگی، میزان تولید هپکو به حداقل (۳۰ درصد) کاهش یافت و در سال جاری تاکنون هیچ سفارش جدیدی برای تولید ثبت نشده است. بعلاوه با توجه به اینکه ۷۰ درصد قطعات محصولات هپکو وارداتی است و تنها ۳۰ درصد در داخل تولید میشود، در حال حاضر، قطعات مربوط به ۱۰۸ دستگاه در گمرک متوقف مانده و با مشکل ترخیص مواجه است.
شرکت هپکو به همراه یکی از شرکتهای زیرمجموعه و دفتر تهران، حدود ۱۱۷۰ نیروی کار دارد که از این تعداد، ۸۳۰ نفر در کارخانه اراک به کار اشتغال دارند. کارگران هپکو تجربه درخشانی از اعتراض متحد در همراهی با خانواده های خود و جلب همبستگی دیگر کارخانجات در شهر و مردم دارند. امروز وقت آنست که با اتکاء به این دستاوردها این مبارزات را با قدرت بیشتر به پیش برد. حزب کمونیست کارگری از مبارزات کارگران هپکو حمایت کرده و بر همبستگی گسترده با این کارگران تاکید میکند.
حزب کمونیست کارگری ایران
۷ مهر ۱۴۰۵، ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶
کارزار استعفای اعتراضی معلمان و کادر درمان کشور
طبق گزارشات منتشر شده همزمان با آغاز سال تحصیلی جدید و تشدید بحران معیشتی در سطح جامعه ، تعداد قابل توجهی از معلمان و کادر درمان در استانهای مختلف کشور با انتشار تصاویری از خود در شبکههای اجتماعی اعلام کردند که استعفا داده و همکاری خود با وزارت آموزش و پرورش و وزارت بهداشت را پایان دادهاند.
این افراد استعفای خود را مستقیما اعتراضی به وضع موجود کشور، سطح نازل حقوقها و وضعیت فاجعهبار معیشتی و نیز شرایط شغلی غیرقابل تحمل موجود اعلام کردهاند. ابعاد و گستردگی این استعفاهای جمعی هنوز روشن نیست.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ضمن گزارش این خبر مینویسد:” معلمان، کادر آموزشی و دلسوزانی که با سالها تجربه و عشق به کلاس و دانشآموزان پا به عرصه تعلیم و تربیت گذاشته بودند، اکنون در مواجهه با شرایط نامناسب، بیتوجهی سیستماتیک حاکمیت به نهاد آموزش و معیشت، و فشارهای طاقتفرسا، راهی جز تسلیم استعفا و ترک کلاسی که جانشان به آن بسته بود، پیش روی خود نمیبینند.
برخلاف ادعاهای مسئولان وزارت آموزش و پرورش، بحران موجود ناشی از «تحریک دشمن» نیست؛ بلکه برآمده از: حقوق و دستمزدهای زیر خط فقر و معیشت خفهکننده، بیتوجهی کامل به کیفیت آموزش، کالاییسازی و تبعیض آموزشی، غرق کردن معلمان در بوروکراسیهای بیحاصل و فرمبازیهای اداری بهجای تمرکز بر پرورش، برخورد امنیتی، پروندهسازی، اخراج، تعلیق و بازداشت فعالان صنفی و معلمان معترض، است.”
در خاتمه شورای هماهنگی خالی شدن کلاسهای درس از معلمان با تجربه را نتیجه سیاست های مخرب آموزش و پرورش دانسته و ضمن هشدار نسبت به پیامدهای جبرانناپذیر این فروپاشی آموزشی، پشتیبانی کامل خود را از مطالبات به حق معلمان اعلام کرده و حاکمیت را مسئول اصلی انباشت این حجم از نارضایتی و بحران در جسم و روح بدنه آموزشی کشور دانسته است.
محمد حبیبی سخنگوی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان نیز با اشاره به موج استعفای معلمان در رابطه با شدت سرکوبگری های حکومت در قبال معلمان میگوید: “وقتی عیادت از یک همکار هم با بازداشت پاسخ میگیرد، مسئله فقط سرکوب یک تجمع نیست؛ مسئله ترس از پیوند انسانی معلمان است.”. آخرین نمونه این سرکوبگریها دستگیری شش نفر از معلمان در نورآباد ممسنی است که هنوز سه نفر از آنان به اسامی رسول بداقی، غفار دیندار و شکرالله احمدی، بازرس شورای هماهنگی، همچنان در بازداشت به سر میبرند و سه نفر دیگرشان به اسامی علی حسن بهامین، علی صفری و حجت سادات با قرار وثیقه سنگینی آزاد شده اند.
حزب کمونیست کارگری ایران این سرکوبگریها را بشدت محکوم میکند و حمایت قاطع خود را از معلمان و خواستهای برحقشان اعلام میکند. حزب همچنین بویژه بر حفظ اتحاد معلمان و همبستگی و همصدایی خانواده های دانش آموزان و بخش های مختلف جامعه با اعتراضات و خواستهای معلمان تاکید میکند.
۵ اکتبر برابر با سیزدهم مهرماه روز جهانی معلم است. امسال، روز جهانی معلم با شصتمین سالگرد تصویب توصیهنامه مشترک سازمان بینالمللی کار (ILO) و یونسکو درباره جایگاه معلمان همزمان است. سندی که همچنان بر حقوق، استقلال حرفهای، شرایط کاری، امنیت شغلی و مشارکت معلمان در سیاستگذاری آموزشی تأکید دارد.
از همین رو شعار روز جهانی معلم در سال ۲۰۲۶ چنین است: ؛ایستادن در کنار معلمان: ۶۰ سال حمایت از حرفه معلمی، ارتقای جایگاه معلمان و بازآفرینی فرداهایمان.
آموزش بینالملل تأکید کرده است که روز جهانی معلم ۲۰۲۶ فرصتی است تا از دولتها خواسته شود اصول توصیهنامه ۱۹۶۶ را بهطور کامل اجرا کنند و تضمین نمایند که معلمی حرفهای محترم، جذاب و پایدار باشد.
آموزش بینالملل همچنین تأکید کرده است که ارتقای جایگاه معلمان مستلزم تحقق عدالت جنسیتی است.
آموزش بینالملل امسال به همراه سازمان بینالمللی کار (ILO) و دیگر نهادها و کنشگران حوزه آموزش، در مراسم رسمی جهانی روز معلم در مقر یونسکو در پاریس شرکت می کنند و روز معلم را گرامی خواهند داشت.
افزایش حقوقها به بالای سبد معیشتی که امروز صحبت از ۱۵۰ میلیون تومان در ماه است، درمان و تحصیل رایگان، پایان دادن به امنیتی کردن مبارزات و آزادی معلمان زندانی و همه زندانیان سیاسی، پایان دادن به اختلاسها و دزدی ها و آموزش رایگان، غیر ایدئولوژیک، غیر کالایی و مدرن خواستهای مهم معلمان در ایران است که همواره در اعتراضاتشان و بیانیه هایی که منتشر کرده اند بر آنها تاکید کرده اند. معلمان صدای اعتراض کل جامعه هستند .
روز جهانی معلم، فرصتی برای تجدید همبستگی و مطالبه حقوق و جایگاه شایسته معلمان و آموزش رایگان و باکیفیت برای همگان است. با همبستگی سراسری در سطح جامعه روز معلم را در ایران به روز ایستادن در کنار معلمان تبدیل کنیم.
حزب کمونیست کارگری ایران
۷ مهر ۱۴۰۵، ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶
—
tel:00447435562462
—
