مبارزان کمونیست
در تریبون کارگری، علی دماوندی با بهرام رحمانی، یوسف آبخون و ستار رحمانی در ادامهی بحثها در تشکلهای مستقل کارگری و اجتماعی، این بار در بارهی زمینه ها، شرایط و عوامل تشکلیابی مستقل گفتگو کرده است. بسیاری بر این توافق نظر دارند که استقلال از دولت و نهادهای حکومتی، استقلال از کارفرما و سرمایه، استقلال در تصمیمگیری از احزاب و نیروهای سیاسی بیرون از تشکل، مهم ترین ویژگی این نهادها میتواند باشد. اما استقلال به معنای انزوا نیست. یک تشکل مستقل میتواند و حتی برای بقا و قدرتیابی نیاز دارد با تشکلهای دیگر، جنبش زنان، دانشجویان، محیط زیست، بازنشستگان و دیگر جنبشهای اجتماعی رابطه برقرار کند؛ مسئله این است که تصمیمگیری و ارادهی تشکل از پایین و از اعضای آن سرچشمه بگیرد. اینک این تشکل چگونه میتواند شکل گیرد، تداوم یابد و از یک نهاد صنفی یا موضوعی به یک نهاد اجتماعی تبدیل شود، در ارتباط با دیگر نهادها و جنبشهای موجود قرار گیرد و تداوم اعتراضات، حافظه جمعی و تاریک و تجربههای جمعی را تامین کند و… تجربیات بین المللی و محلی، و موقعیت کنونی به ما در این باره چه میگوید، موضوعاتی است که دراین گفتگو طرح شده است.
یوتیوب:
https://youtu.be/7GnRUscsWCs?
