به مناسبت یکصد و نهمین سالگرد انقلاب کارگری اکتبر.

برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران در مهر ماه سال ۱۳۶۹.

 

تقدیم به: شوراهای کارگران و زحمتکشان در ایران تحت، سلُطه رژیم جمهوری اسلامی.

شمس الدین – امانتی ۱۰ / ۱۱ / ۲۰۲۶

کارگران!

رژيم سرمایه داری جمهوری اسلامی گندیده است. این رژیم بنیادش را بر خون و عرق کارگر گذاشته است.

این رژیم جز تباهی، جز مرگ، جز جنگ و ویرانی، ارمغانی برای ما نداشته است.

این رژیم محکوم به فناست و رهبران و کارگردانان آن باید بر صندلی محکومیت جنایی دادگاههای کارگری بنشینند.

کارگران!

راه ادامه زندگی ما راه نابودی آنها و به گور سپردن تمام جلوه های ایدئولوژیک، سیاسی و اجتماعی آنها است.

راه نجات ما برپایی حکومت شورایی و دادن تمام اختیارات به دست شوراهای کارگران و زحمتکشان است.

قدرت بلافصل ما با اتکاء به شوراهای اکثریت مردم یعنی کارگران و زحمتکشان تضمین کننده راه نجات و استقرار یک حکومت آزاد و برابر است.

برابری و رفاه عمومی و آزادیهای واقعی تنها و تنها با اتکاء به قدرت شوراهای کارگری بدست می آید!

حکومت کارگری و اعمال اراده مستقیم و بلافصل کارگران و زحمتکشان تنها ضامن سعادت ماست.

ما قادریم و می توانیم خودمان عالی ترین حکومتها و آزادانه ترین نوع آن را برپا کنیم.

ما محتاج ناجی، خدایان و قهرمانان نیستیم.

توده کارگران و زحمتکشان بهتر از هر کسی دردها و رنج هایشان را می شناسند و بهتر از هر کسی راه درمان آنرا میدانند.

هیچ قدرتی ماوراء قدرت ما از آن ما نیست، نه قدرتهای آسمانی و نه قدرتهای زمینی، قدرت ما در راه اراده جمعی ما و برپایی تشکلهای شورایی و توده ایمان نهفته است.

ما نیروی عظیم و اجتماعی هستیم.

آینده جامعه بشری از آن ماست و رهایی کامل بشریت از فلاکت، مرگ تدریجی و جنگ و ویرانی به رهایی طبقه کارگر گره خورده است.

نیروهایمان را متحد کنیم و تا نابودی نظام برده داری سرمایه از پای ننشینیم.

زنده باد آزادی، برابری، حکومت کارگری