برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران در مهر ماه سال ۱۳۶۹.
تقدیم به: شوراهای کارگران و زحمتکشان در ایران تحت، سلُطه رژیم جمهوری اسلامی.
شمس الدین – امانتی ۱۰ / ۱۱ / ۲۰۲۶
کارگران!
رژيم سرمایه داری جمهوری اسلامی گندیده است. این رژیم بنیادش را بر خون و عرق کارگر گذاشته است.
این رژیم جز تباهی، جز مرگ، جز جنگ و ویرانی، ارمغانی برای ما نداشته است.
این رژیم محکوم به فناست و رهبران و کارگردانان آن باید بر صندلی محکومیت جنایی دادگاههای کارگری بنشینند.
کارگران!
راه ادامه زندگی ما راه نابودی آنها و به گور سپردن تمام جلوه های ایدئولوژیک، سیاسی و اجتماعی آنها است.
راه نجات ما برپایی حکومت شورایی و دادن تمام اختیارات به دست شوراهای کارگران و زحمتکشان است.
قدرت بلافصل ما با اتکاء به شوراهای اکثریت مردم یعنی کارگران و زحمتکشان تضمین کننده راه نجات و استقرار یک حکومت آزاد و برابر است.
برابری و رفاه عمومی و آزادیهای واقعی تنها و تنها با اتکاء به قدرت شوراهای کارگری بدست می آید!
حکومت کارگری و اعمال اراده مستقیم و بلافصل کارگران و زحمتکشان تنها ضامن سعادت ماست.
ما قادریم و می توانیم خودمان عالی ترین حکومتها و آزادانه ترین نوع آن را برپا کنیم.
ما محتاج ناجی، خدایان و قهرمانان نیستیم.
توده کارگران و زحمتکشان بهتر از هر کسی دردها و رنج هایشان را می شناسند و بهتر از هر کسی راه درمان آنرا میدانند.
هیچ قدرتی ماوراء قدرت ما از آن ما نیست، نه قدرتهای آسمانی و نه قدرتهای زمینی، قدرت ما در راه اراده جمعی ما و برپایی تشکلهای شورایی و توده ایمان نهفته است.
ما نیروی عظیم و اجتماعی هستیم.
آینده جامعه بشری از آن ماست و رهایی کامل بشریت از فلاکت، مرگ تدریجی و جنگ و ویرانی به رهایی طبقه کارگر گره خورده است.
نیروهایمان را متحد کنیم و تا نابودی نظام برده داری سرمایه از پای ننشینیم.
زنده باد آزادی، برابری، حکومت کارگری
مبارزان کمونیست