مبارزان کمونیست
اطلاعیه کانال کولبران و سوختبران
امروز ۲۵ شهریور ۱۴۰۵، چهار سال از مرگ ژینا مهسا امینی در بازداشت جمهوری اسلامی میگذرد؛ مرگی که پس از بازداشت او به دلیل آنچه «بدحجابی» عنوان شد، به اعتراضات گستردهای در ایران انجامید. سازمان ملل نیز مرگ او در بازداشت و سرکوب اعتراضات پس از آن را ثبت کرده و خواستار تحقیق مستقل درباره آن شده است.
قتل و سرکوب ژینا به نماد یک واقعیت عمیقتر تبدیل شد: حکومتی که برای تحمیل حجاب اجباری و کنترل زندگی زنان به زور و سرکوب متوسل میشود، در برابر خواست آزادی، برابری و کرامت انسانی قرار گرفته است. از دل همین خشم اجتماعی، «زن، زندگی، آزادی» به شعاری فراگیر در اعتراضات ایران تبدیل شد و پژواک آن از خیابانهای ایران به نقاط مختلف جهان رسید.
اما «ژن، ژیان، ئازادی» از ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ آغاز نشد. شیرین علمهولی، که در سال ۲۰۱۰ در زندان اوین اعدام شد، یکی از چهرههای پیش از جنبش «زن، زندگی، آزادی» است که نامش با این شعار و مبارزه علیه سرکوب گره خورده است. عفو بینالملل اعدام او را در کنار چهار زندانی سیاسی دیگر ثبت کرده و درباره نبود دادرسی عادلانه و گزارشهای شکنجه در پرونده آنان هشدار داده است.
برای کانال کولبران و سوختبران، نام ژینا در کنار نام ژیان معنا پیدا میکند. ژیان علیپور، کولبر ۳۲ ساله و پدر دو فرزند، در ۲۲ مهر ۱۴۰۰ در گاکی آلان سردشت با شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد. ژیان برای تأمین معاش خانوادهاش کولبری میکرد. زندگی او نمونهای از وضعیتی است که در آن انسان برای تأمین نان، جان خود را در مرز به خطر میاندازد و در نهایت قربانی گلوله و سرکوب میشود.
کولبر و سوختبر از سر تفریح به مرز و جاده نمیروند. فقر، بیکاری، نبود فرصتهای شغلی و بیحقوقی، هزاران انسان را به کارهای پرخطر وادار کرده است. در چنین شرایطی، به جای اینکه ریشههای فقر و بیکاری حل شود، کولبر کشته میشود، سوختبر قربانی میشود و خانوادههای آنان با داغ، فقر و دادخواهی تنها میمانند.
این جنایتها را نمیتوان جدا از یکدیگر دید. سرکوب زن به دلیل پوشش، بازداشت و کشتن معترض، زندانیکردن و اعدام مخالفان، فشار بر خانوادههای دادخواه و کشتار کولبران و سوختبران، هرکدام شکل متفاوتی از اعمال قدرت و سرکوب هستند؛ اما همه آنها بر زندگی انسانهایی اثر میگذارند که خواهان آزادی، امنیت، برابری و یک زندگی انسانیاند.
جمهوری اسلامی در چهار سال گذشته نهتنها پاسخی به خواستهای اصلی اعتراضات نداده، بلکه سیاستهای سرکوبگرانه خود علیه زنان و معترضان را ادامه داده است. گزارش هیئت حقیقتیاب مستقل سازمان ملل نیز از تداوم اقدامات سرکوبگرانه علیه زنان و دختران و باقیماندن مسئله پاسخگویی در قبال نقضهای جدی حقوق بشر سخن گفته است.
به همین دلیل، اعتصاب عمومی امروز ۲۵ شهریور در کردستان را نمیتوان صرفاً یک مراسم سالگرد دانست. این اعتصاب در پیوند با مطالبات و اعتراضاتی قرار دارد که از چهار سال پیش تاکنون حول آزادی، برابری، دادخواهی و مخالفت با سرکوب ادامه داشتهاند.
تعطیلی بازار و توقف کار در چنین روزی، برای برگزارکنندگان و شرکتکنندگان در اعتصاب، راهی برای نشاندادن اعتراض به وضعیت موجود و زنده نگهداشتن یاد قربانیان است. اهمیت این حرکت نیز در همین پیوند میان دادخواهی و اعتراض اجتماعی است؛ ژینا، شیرین، ژیان و هزاران انسان دیگر را نمیتوان در پروندههایی جدا از فقر، سرکوب، تبعیض، زندان و اعدام دید.
جمهوری اسلامی تلاش میکند اعتراضها را پراکنده و جدا از یکدیگر نشان دهد؛ اما اعتراض زن برای آزادی، اعتراض کارگر برای زندگی انسانی، دادخواهی خانوادههای قربانیان و اعتراض کولبر و سوختبر به کشتار و بیحقوقی، همگی بخشی از واقعیت اجتماعی امروز ایران هستند.
چهار سال گذشته است، اما مسئله همچنان پابرجاست: آزادی، برابری، کرامت انسانی و حق برخورداری از یک زندگی امن و انسانی.
ما ژینا را فراموش نمیکنیم.
شیرین را فراموش نمیکنیم.
ژیان را فراموش نمیکنیم.
و قربانیان سرکوب و کشتار را فراموش نمیکنیم.
۲۵ شهریور فقط یادآوری یک روز در تقویم نیست؛ یادآوری مبارزهای است که با مرگ ژینا آغاز نشد و با سرکوب و کشتار نیز پایان نیافته است.
ژن، ژیان، ئازادی
زن، زندگی، آزادی
۲۵ شهریور ۱۴۰۵
۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶
کانال کولبران و سوختبران
تلگرام:
ایمیل:
