مبارزان کمونیست
قتل جنایتکارانه آتوسا جعفری، زن ۲۷ ساله اهل سنندج و کارمند اداره پست، به دست همسر سابقش، بار دیگر زنگ خطر زنکشی و خشونت علیه زنان را در جامعه به صدا درآورده است. آتوسا یکی از زنانی است که قربانی خشونت مردسالارانه و قوانین ضدزن جمهوری اسلامی شد؛ خشونتی که اگر جامعه در برابر آن سازمانیافته و فعال نایستد، قربانیان بیشتری خواهد گرفت.
اما فقط محکوم کردن این جنایت کافی نیست.
زنان پیشرو در سنندج میتوانند و باید برای حفاظت از زنانی که در معرض خشونت قرار دارند، ابتکار عمل را به دست بگیرند. نهادهای مدافع حقوق زنان، وکلای آزادیخواه و مسئول، فعالان اجتماعی و همه کسانی که علیه خشونت و تبعیض فعالیت میکنند، باید در کنار آنان وارد عمل شوند.
برگزاری حرکتهای اعتراضی و اطلاعرسانی مداوم، برپایی چادرهای اطلاعاتی در مراکز شهر سنندج و گفتوگوی مستقیم با مردم درباره زنکشی، خشونت خانگی و ریشههای قوانین ضدزن، میتواند به یک حرکت اجتماعی گسترده تبدیل شود؛ حرکتی که سنگر همیشه زنده و معترض سنندج، سنگر خیزش «زن، زندگی، آزادی» با حضور زنان پیشرو، را فعالتر و گستردهتر کند.
ایجاد خانههای امن برای زنان در معرض خشونت باید به یک مطالبه فوری و محوری تبدیل شود. هیچ زنی نباید برای نجات جان خود، بدون پناه و حمایت بماند.
جامعه باید راههای حفاظت و حمایت از زنان را بهطور گسترده تدارک ببیند. آموزش درباره خشونت علیه زنان و راههای مقابله با آن نیز باید در فضای عمومی شهر و جامعه دیده و شنیده شود.
مقابله با زنکشی فقط با محکوم کردن جنایت ممکن نیست؛ راه مقابله، به حضور پررنگتر، سازمانیافتهتر و فعالتر زنان و جامعه گره خورده است. زنان پیشرو و مبارز سنندج از توانایی، اتوریته و قدرت سازماندهی برای شکل دادن به حضور پررنگ زنان و مردم آزادیخواه سنندج برخوردارند.
آتوسا نباید به یک خبر دیگر در میان اخبار زنکشی تبدیل شود. سنندج باید شاهد یک حرکت اجتماعی علیه زنکشی و برای امنیت و آزادی زنان باشد.
زنکشی پدیدهای برخاسته از فرهنگ حاکم، قوانین شرعی و ضد زن جمهوری اسلام، تبعیض جنسیتی و نابرابری حقوقی زنان است. اما زنان در خیزش مدرن «زن، زندگی، آزادی» نشان دادند که میتوان در برابر این نظم ایستاد. آنان با پیشروی و مقاومت خود، بخشهایی از قوانین و سیاستهای ضدزن حاکمیت، از جمله حجاب اجباری و سیاستهای «حجاب و عفاف»، را عملاً به چالش کشیده و کنار زدهاند و زمینههای تازهای برای سازمانیابی و همبستگی زنان پیشرو ایجاد کردهاند. امروز باید همین تجربه و نیروی اجتماعی را برای مقابله با خشونت علیه زنان، حفاظت از زنان در معرض خطر و پایان دادن به زنکشی، به یک حرکت سازمانیافته و گسترده تبدیل کرد.
کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری ایران
۲ شهریور ۱۴۰۵
۲۴ آگوست ۲۰۲۶
