وریشه مرادی را تنها نگذاریم؛ مسئولیت نهادهای حقوق بشری و جامعه مدنی در قبال جان یک زندانی سیاسی

 اطلاعیه کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری ایران درباره وریشه مرادی

گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهد که وریشه مرادی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، با وجود ابتلا به بیماری‌های گوارشی و دیسک گردن، طی ۹ ماه گذشته از اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان و حتی دسترسی به تجهیزات پزشکی تهیه‌شده توسط خانواده‌اش محروم مانده است.
به گفته وکلای این زندانی سیاسی، که پیش‌تر در نبرد با داعش نیز مجروح شده بود، پزشکان متخصص و پزشک معتمد زندان بارها بر ضرورت درمان فوری او تأکید کرده‌اند، اما مسئولان تاکنون از اعزام وی به مراکز درمانی جلوگیری کرده‌اند. همچنین، با وجود پایان دوره تنبیه انضباطی، محرومیت او از ملاقات و تماس تلفنی همچنان ادامه دارد.
وریشه مرادی که در مرداد ۱۴۰۲ در حومه سنندج بازداشت شد، از زندانیان سیاسی شناخته‌شده کردستان است. حکم اعدام او به اتهام «بغی» در دیوان عالی کشور نقض و برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع شده است، اما هم‌زمان در پرونده‌های دیگری نیز به اتهام‌های «تبلیغ علیه نظام» و «تمرد از دستور مأموران» به یک سال حبس تعزیری محکوم شده است.
تداوم محرومیت درمانی و محدودیت‌های ارتباطی، سلامت و جان او را با خطر جدی روبه‌رو کرده است. در شرایطی که فضای امنیتی، تهدید و فشار بر خانواده‌ها و کنشگران همچنان سنگین است، سکوت می‌تواند این نقض آشکار حقوق انسانی را عادی جلوه دهد.
از همه نهادهای مدافع حقوق بشر، وکلای مستقل، شخصیت‌های مورد اعتماد جامعه، فعالان مدنی، فرهنگی و دانشگاهی، و به‌ویژه زنان آزادی‌خواه و تشکل‌های مدافع حقوق زنان انتظار می‌رود با استفاده از همه ظرفیت‌های قانونی، رسانه‌ای و بین‌المللی، برای پایان دادن به محرومیت درمانی و محدودیت‌های غیرقانونی علیه وریشه مرادی اقدام کنند. حمایت گسترده و مسئولانه از زندانیان سیاسی، به‌ویژه چهره‌های شناخته‌شده و محبوبی چون وریشه مرادی، می‌تواند نقش مهمی در حفاظت از جان آنان و جلوگیری از تشدید فشارها ایفا کند.
دفاع از حق درمان، حق ملاقات و کرامت انسانی زندانیان، فارغ از هر گرایش سیاسی، یک مسئولیت انسانی و اجتماعی است که نیازمند همبستگی و اقدام فوری است.
امروز، دفاع از وریشه مرادی تنها دفاع از یک زندانی سیاسی نیست؛ دفاع از حق زندگی، حق درمان و کرامت انسانی است. هر صدای اعتراضی، هر بیانیه، هر اقدام حقوقی و هر تلاش جمعی از سوی نهادهای حقوق بشری، معتمدان جامعه، فعالان مدنی و به‌ویژه زنان آزادی‌خواه، می‌تواند در حفاظت از جان او مؤثر باشد. تجربه نشان داده است که همبستگی اجتماعی و حساسیت افکار عمومی، در بسیاری از موارد توانسته مانعی در برابر تشدید سرکوب و نقض حقوق زندانیان سیاسی ایجاد کند. اکنون نیز زمان آن است که این همبستگی به شکلی گسترده و مسئولانه برای دفاع از جان وریشه مرادی شکل بگیرد.
کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری ایران
۹ مرداد ۱۴۰۵
۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶