در پشتیبانی و ستایش از خیزش زنان افغانستان

https://farsi.alarabiya.net/afghanistan/2026/06/09/

 

خیزش زنان افغانستان، در روزهای اخیر، یکی از درخشان‌ترین جلوه‌های مقاومت انسانی در برابر تاریکی، زن‌ستیزی، بنیادگرایی و استبداد دینی است. زنانی که در برابر طالبان، این نیروی مسلحِ ضدزن، ضدآزادی و ضدزندگی، ایستاده‌اند، نه تنها از حق خویش برای آموزش، کار، حضور اجتماعی و انتخاب آزادانه دفاع می‌کنند، بلکه از هویت مستقل و انسانی خویش برای کرامت انسان، آینده‌ی کودکان، و حق زیستن آزاد برای همه‌ی مردم افغانستان به پا خاسته‌اند.

سه‌شنبه ۱۹ جوزا / خرداد ۱۴۰۵، برابر با ۹ ژوئن ۲۰۲۶، در جریان سرکوب معترضان زن در شهرک جبرئیل هرات از سوی نیروهای حکومت طالبان، بنا بر گزارش‌های رسیده، «دو نفر ــ یک کودک و یک زن ــ کشته شدند و اجساد آنان به شفاخانه‌ی حوزوی هرات منتقل شد.» همین منابع شمار زخمیان را ده‌ها نفر گزارش کرده‌اند که «نیروهای امنیتی طالبان، تظاهرات زنان را با شلیک گلوله، لت‌وکوب و خشونت عریان متفرق کردند».

کژار، شجاعت زنان افغانستان را می‌ستاییم؛ زنانی که با دستان خالی، اما با اراده‌ای استوار، در برابر گلوله، زندان، شکنجه، ربایش، حذف اجتماعی، تحقیر و تهدید ایستاده‌اند. این زنان ستمدیده و شجاع، در خیابان‌ها، در خانه‌ها، در میدان‌های کار و زندگی، و در صدای خاموش‌ناشدنی خود اعلام کرده‌اند که زن، انسان است؛ زن، زندگی است؛ زن، آزادی است.

اداره‌ی سرکوبگرِ موسوم به «امر به معروف و نهی از منکر» طالبان در ولایت هرات اعلام کرده است که زنان و دخترانی که صورت و موی آنان نمایان باشد، بازداشت و به زندان منتقل خواهند شد. ویدیوهایی که شهروندان هرات در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرده‌اند، نشان می‌دهد که ساکنان شهرک جبرئیل در شمال‌غرب هرات، در میان صدای پیاپی گلوله‌ها، هراسان در خیابان‌ها می‌دوند.

 مأموران خیره‌سر وخونخوار طالبان به کپی برداری از حکومت اسلامی در ایران، حتی زنانی را هدف قرار داده‌اند که چادر بر سر داشته‌اند، اما برقع یا چادری مورد نظر طالبان را نپوشیده بودند. در برخی گزارش‌ها آمده است که یکی از مأموران شلاق در دست داشته و زنان را با زور دستگیر و به اسارتگاه می‌برند.

این جنایت علیه بشریت است و تنها اجرای یک دستور ضد انسانی پوششی نیست؛ این‌ها ابزارهای عریان سلطه، ترور روانی، تحقیر اجتماعی و برده‌سازی زن‌اند. آنجا که مأمور طالبان با شلاق در خیابان می‌ایستد، آنجا که موتورها و خودروها را متوقف می‌کنند، آنجا که پوشش زنان را تفتیش می‌کند، و آنگاه که دختران را با زور به بازداشتگاه می‌برند، هدف چیزی جز تبدیل جامعه به زندانی بزرگ و تبدیل بدن زن به قلمرو فرمان طالبان نیست.

خشم عمومی مردم هرات نسبت به این بازداشت‌ها و سرکوب‌ها، نشانه‌ی آن است که جامعه‌ی افغانستان در برابر این تحقیر سازمان‌یافته خاموش نمانده است. اعتراضات مردم وپیوستن مردها، واکنشی برحق در برابر حاکمیتی جبار است است. حاکمیتی با استبداد چندلایه، در افغانستان، زنان را به‌جرم زن‌بودن، دیده‌شدن، راه‌رفتن، نفس‌کشیدن و نپذیرفتن کامل فرمان بردگی بوده است به کلوله می‌بندد.

مسئله‌ی طالبان صرفاً پوشش نیست؛ مسئله، حذف کامل زن از جامعه، شکستن اراده‌ی او و تحمیل ترس بر همه‌ی خانواده‌هاست.

طالبان از نخستین روزهای بازگشت به قدرت، جنگی همه‌جانبه علیه زنان، کودکان، آزادی‌خواهان، روزنامه‌نگاران، معلمان، دانشجویان، فعالان اجتماعی و اقلیت‌های قومی و اتنیکی و مذهبی آغاز کرده است. خانه‌گردی‌ها و تفتیش‌های طالبان، عملیات امنیتی نیستند؛ ابزارهای سازمان‌یافته‌ی تحقیر، ارعاب و سلطه‌اند. وقتی نیروهای مسلح طالبان به خانه‌های مردم هجوم می‌برند، حریم زندگی خصوصی را می‌شکنند، زنان و دختران را تهدید می‌کنند، مردان خانواده را بازداشت یا تحقیر می‌کنند، و کودکان را در برابر خشونت عریان قرار می‌دهند، هدف چیزی جز درهم‌شکستن روح مقاومت و تبدیل جامعه به قلمرو ترس نیست.

ما کشته‌شدن زنان، کودکان و شهروندان بی‌دفاع افغانستان را محکوم می‌کنیم. ما بازداشت زنان معترض، ربایش دختران، زندانی‌کردن فعالان زن، ضرب‌وشتم خیابانی، شکنجه در بازداشتگاه‌ها، وادارکردن خانواده‌ها به سکوت، و سرکوب خونین هرگونه اعتراض را جنایت آشکار علیه انسانیت می‌دانیم. زنان افغانستان امروز در خط مقدم نبردی تاریخی ایستاده‌اند؛ نبردی نه فقط برای زنان افغانستان، بلکه برای همه‌ی زنان، کودکان، فرودستان، مهاجران و همه‌ی انسان‌هایی که در برابر بنیادگرایی، فقر، جنگ، تبعیض و استبداد ایستاده‌اند. مقاومت آنان ادامه‌ی همان فریاد جهانی است که از کردستان تا تهران، از کابل تا قندهار، از زاهدان تا هرات طنین انداخته است: زن، زندگی، آزادی.

ما اعلام می‌کنیم که مبارزه‌ی زنان افغانستان، مبارزه‌ای برحق، انسانی و رهایی‌بخش است. خاموش‌کردن این صدا ناممکن است. هر مدرسه‌ای که بسته می‌شود، هزاران رؤیا را زخمی می‌کند؛ اما هر زنی که می‌ایستد، آینده‌ای تازه را ممکن می‌سازد. هر دختری که در برابر فرمان طالبان سر فرود نمی‌آورد، دیوار ترس را می‌شکند. هر خانواده‌ای که در برابر تهدید، بازداشت و خانه‌گردی سکوت نمی‌کند، راه رهایی را زنده نگه می‌دارد.

درود بر زنان شجاع افغانستان.
درود بر دختران هرات که در برابر فرمان شلاق و زندان ایستاده‌اند.
درود بر همه‌ی انسان‌هایی که در برابر طالبان، بنیادگرایی، زن‌ستیزی و استبداد ایستاده‌اند.

ما با خیزش برحق زنان افغانستان اعلام همبستگی می‌کنیم و بر حق آنان برای آزادی، برابری، آموزش، کار، کرامت و زندگی آزادانه پای می‌فشاریم.

زن، زندگی، آزادی
نه به طالبان، نه به بنیادگرایی، نه به زن‌ستیزی
زنده باد مقاومت زنان افغانستان