مبارزان کمونیست
اسد گلچینی
نمایندگان دو حزب، پژاک و حزب حمید تقوایی، در نشستی اعلام همکاری کردهاند. این موضوع مهم نیست و مبارک هر دو طرف باشد؛ نکات مهم، جعلهایی است که درباره پژاک از سوی بیانیه و اعلام توافقات این حزب و نمایندگانش در این نشست صورت گرفته است.
نقاط مشترکی که فعلاً این دو جریان دارند و بر روی آن سرمایهگذاری کردهاند، البته جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران است. پژاک طرفدار جنگ و یکی از اعضای گروه ششگانه احزاب و گروههای ناسیونالیست در کردستان است که از هر لحاظ میکوشد به بخشی از این جنگ، تحت عنوان تضعیف یا سرنگونی جمهوری اسلامی، تبدیل شود. حککا نیز، هرچند پوشیدهتر، همین اهداف را دنبال میکند.
خاصیت پژاک باید همین باشد، زیرا این سازمان هیچگاه سرنگونیطلب نبوده و بنا بر استراتژی حزب مادر، یعنی پ.ک.ک، و خطمشی آنها، از حضور در “هلال شیعی” تا مبارزه برای “دمکراتیک کردن” دولتهایی که کردها در آن زندگی میکنند، از جمله جمهوری اسلامی، دولت اردوغان و احمد الشرع، فعالیت میکند.
جعل اول: سرنگونیطلب جلوه دادن پژاک
در این بیانیه آمده است: «نمایندگان این دو جریان در فضایی دوستانه بر اهمیت همکاری نیروهای سرنگونیطلب تأکید کردند.»
جعل دوم: نسبت دادن خواست رفع ستم ملی تا حد جدایی و تشکیل دولت مستقل
همچنین بر “همسرنوشتی سراسری مردم کردستان و ایران، ضمن تأکید بر حق جدایی” اصرار کردهاند.
جعل سوم: تبدیل پژاک به یک جریان مترقی و مبارز
در بیانیه آمده است:”تداوم جنبش زن، زندگی، آزادی و ضرورت دفاع از آن، هم برای سرنگونی جمهوری اسلامی و هم بهعنوان سدی در مقابل اپوزیسیون دستراستی، یکی از موضوعاتی بود که مورد توافق دو جریان قرار داشت”
اما این سه جعلی که این حزب بدون هیچ توضیحی درباره پژاک مطرح میکند، توسط خود اسناد پژاک پاسخ داده میشود و روشن میگردد که عمق عوامفریبی و سیاستهای پوپولیستی حمید تقوایی و حزبش، از جمله در جعل ماهیت پژاک و پنهان کردن ارتجاعی بودن آن، تا کجاست.
اعلامیه پژاک در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۳ تصریح میکند که:
“پژاک براندازی رژیم موجود و تأسیس یک رژیم تازه را راهحل مسائل و بحرانهای داخلی ایران نمیبیند. براندازی، پروژه آمریکا، غرب و دولتهای مخالف با رژیم ایران است. به همین جهت، پژاک فرمول ایران کنفدرال دمکراتیک و خودگردانی دمکراتیک کردستان را بهعنوان هدف نهایی خود در ایران و کردستان تعریف مینماید؛ البته بدون دستکاری مرزهای موجود سرزمینی و با حفظ تمامیت ارضی ایران؛ تمامیت ایران همچنان حفظ خواهد شد..”
البته سخنرانیهای امیر کریمی، یکی از رهبران پژاک، درباره مبارزه در کردستان، زنان، رهبران احزاب و از جمله منصور حکمت را نیز باید به این موارد اضافه کرد.
28 اردیبهشت 1405
18 می 2026
