مبارزان کمونیست
از یاد ژیان علی‌پور تا دادخواهی سراسری؛ علیه کشتار دولتی، فقر تحمیلی و مصونیت عاملان جنایت
۲۲ مهر برای ما فقط سالگرد قتل ژیان علی‌پور نیست؛ روز دادخواهی و اعلام کیفرخواست علیه حکومتی است که فقر و محرومیت را بر زندگی مردم تحمیل می‌کند و انسان‌هایی را که برای تأمین نان و زندگی به کارهای پرخطر مرزی رانده شده‌اند، به گلوله می‌بندد. پنج سال از قتل حکومتی ژیان گذشته است، اما نه این جنایت فراموش شده و نه مسئولیت آمران و عاملان آن از میان رفته است.
ژیان علی‌پور، کولبر ۳۲ ساله و پدر دو فرزند، در ۲۲ مهر ۱۴۰۰، در نزدیکی گاکی، در منطقه آلان سردشت، با شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد. او برای تأمین معاش خانواده‌اش به کولبری رفته بود و هرگز به خانه بازنگشت. یاد ژیان، یادآور زندگی انسان‌هایی است که برای زنده ماندن و تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای خانواده‌هایشان، ناچار به پذیرفتن خطر مرگ می‌شوند.
امسال، کانال «صدای کولبران» از نزدیک به دو هفته پیش از ۲۲ مهر، فعالیت‌های خود را برای برگزاری یادمان روز کولبر و سالگرد قتل حکومتی ژیان علی‌پور آغاز کرد. با دعوت از خانواده‌های دادخواه، فعالان سیاسی و اجتماعی، نمایندگان احزاب و جریان‌های سیاسی، هنرمندان، شاعران و روزنامه‌نگاران، تلاش کردیم صدای دادخواهی را گسترش دهیم. گفت‌وگو درباره قتل حکومتی ژیان علی‌پور و رامین فاتحی، میزگرد «نان بر دوش، جان در کف»، برنامه ویژه ایسکرا درباره کولبران و سوختبران و انتشار اثر هنری «نان و آواز»، بخش‌هایی از این فعالیت‌ها بود.
این همراهی نشان داد که کشتار کولبران و سوختبران مسئله‌ای حاشیه‌ای یا محدود به یک منطقه نیست؛ مسئله حق زندگی، کرامت انسانی، فقر تحمیل‌شده و مسئولیت حکومتی است که مردم را از امکانات یک زندگی شایسته محروم می‌کند و سپس برای تأمین معاش، آنان را در معرض مرگ قرار می‌دهد.
۲۲ مهر؛ کیفرخواست ما علیه جمهوری اسلامی
کشتار کولبران و سوختبران را نمی‌توان از بیکاری، محرومیت و تبعیض ساختاری جدا کرد. وقتی فرصت‌های شغلی و امکانات معیشت از مردم گرفته می‌شود و تأمین نان خانواده به خطری مرگبار تبدیل می‌گردد، مسئولیت این وضعیت بر عهده نظام سیاسی و اقتصادی حاکم است. جمهوری اسلامی نه‌تنها شرایط تحمیل‌شده بر زندگی مردم را بازتولید می‌کند، بلکه با شلیک مستقیم، این محرومیت را به میدان کشتار تبدیل می‌کند.
هیچ توجیه امنیتی و هیچ عنوان قانونی نمی‌تواند شلیک به انسانی را که برای تأمین معاش تلاش می‌کند، توجیه کند. ما اجازه نمی‌دهیم قتل ژیان علی‌پور و دیگر کولبران و سوختبران به آمارهایی بی‌نام، خبرهایی گذرا یا پرونده‌هایی فراموش‌شده تبدیل شوند. حق خانواده‌های دادخواه برای دانستن حقیقت، دستیابی به عدالت و پاسخگو کردن آمران و عاملان جنایت، با گذشت زمان از میان نمی‌رود.
مطالبات ما؛ پایان کشتار و تأمین حق زندگی
پایان دادن به کشتار کولبران و سوختبران به وعده‌های حکومتی و بیانیه‌های مناسبتی وابسته نیست؛ به اعتراض و فشار مستمر اجتماعی نیاز دارد. مطالبات ما روشن‌اند:
-
توقف فوری تیراندازی و کشتار: هیچ انسانی نباید به دلیل حمل بار یا تلاش برای تأمین معاش خانواده‌اش هدف گلوله قرار گیرد.
-
پایان جرم‌انگاری و پرونده‌سازی امنیتی: کولبران و کاسبکاران مرزی نباید به دلیل تلاش برای زنده ماندن با تهدید، بازداشت و اتهام‌زنی امنیتی روبه‌رو شوند.
-
بازگشایی معابر مرزی و ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار: محرومیت و بیکاری تحمیل‌شده بر مناطق مرزی باید پایان یابد و امکان کار و درآمد کافی برای زندگی شایسته فراهم شود.
-
تأمین معیشت، درمان، بیمه و غرامت: حمایت اجتماعی از کولبران و سوختبران و خانواده‌های آنان باید تضمین شود و خانواده‌های جان‌باختگان و افراد مجروح و دچار معلولیت در فقر و بی‌پناهی رها نشوند.
-
پاسخگویی آمران و عاملان جنایت: مسئولان قتل و کشتار باید شناسایی شوند و در روندی علنی و عادلانه پاسخگو باشند. هیچ مقام و نیروی وابسته به دستگاه قدرت نباید از پاسخگویی مصون بماند.
این مطالبات نباید به مناسبت‌های سالانه محدود شوند. باید از خانه و خیابان تا مدرسه و دانشگاه، از محیط‌های کار و محلات تا تشکل‌های اجتماعی و سیاسی، درباره این جنایت‌ها افشاگری کرد و برای تحقق این خواسته‌ها نیروی اعتراضی و اجتماعی سازمان داد.
همبستگی جنبش دادخواهی؛ کابوس حکومت جنایتکار
جمهوری اسلامی از همبستگی خانواده‌های دادخواه می‌ترسد؛ زیرا پیوند خوردن صداهای معترض می‌تواند جنایت‌های پراکنده را به کیفرخواستی سراسری علیه دستگاه سرکوب تبدیل کند.
حکومت می‌کوشد هر قربانی را به یک عدد، هر خانواده را به تنهایی و هر جنایت را به پرونده‌ای جداگانه تبدیل کند. پاسخ ما، پیوند دادن صداها و تبدیل دادخواهی به نیرویی جمعی و سازمان‌یافته علیه سرکوب و کشتار است.
دادخواهی ژیان علی‌پور از دادخواهی خانواده‌های قربانیان اعدام، کشتارهای خیابانی، زندان و سرکوب اعتراضات جدا نیست. مبارزه علیه کشتار کولبران و سوختبران نیز از مبارزه علیه فقر، بیکاری و تبعیض جدایی‌پذیر نیست. این مبارزات در دفاع از حق انسان برای زندگی، آزادی، برابری و کرامت انسانی به یکدیگر پیوند می‌خورند.
از خانواده‌های دادخواه، زندانیان سیاسی، کارگران، زنان، دانشجویان، معلمان، فعالان اجتماعی و سیاسی و همه نیروهای آزادی‌خواه می‌خواهیم این همبستگی را گسترش دهند. هیچ خانواده‌ای نباید در پیگیری حقیقت و عدالت تنها بماند و هیچ جنایتی نباید به دلیل محل وقوع یا هویت قربانیان به حاشیه رانده شود. افشای مستمر جنایت‌ها، رساندن صدای خانواده‌های دادخواه به افکار عمومی جهان و سازمان‌دهی اعتراض و فشار اجتماعی، باید بخشی پیوسته از این مبارزه باشد.
از یادمان تا مبارزه؛ دادخواهی ادامه دارد
فعالیت‌های ۲۲ مهر پایان کار نیست. از همه خانواده‌های دادخواه، فعالان سیاسی و اجتماعی، هنرمندان، روزنامه‌نگاران، کارگران، زنان، دانشجویان، معلمان و نیروهای آزادی‌خواه می‌خواهیم:
-
صدای کولبران و سوختبران و خانواده‌های دادخواه را بازتاب دهید و موارد کشتار، مجروحیت، بازداشت و پرونده‌سازی را افشا کنید.
-
برای توقف تیراندازی، بازگشایی معابر مرزی، تأمین معیشت و خدمات درمانی و پاسخگو کردن آمران و عاملان جنایت، اعتراض و مطالبه‌گری مستمر سازمان دهید.
-
همبستگی میان خانواده‌های دادخواه، زندانیان سیاسی و جنبش‌های اعتراضی را گسترش دهید و در داخل و خارج از ایران برای پایان دادن به مصونیت دستگاه سرکوب فشار بیاورید.
-
یاد و نام جان‌باختگان را به نیرویی برای مبارزه مشترک علیه فقر، تبعیض، سرکوب و کشتار تبدیل کنید.
ما بر این باوریم که پایان دادن به جنایت علیه کولبران و سوختبران از مبارزه گسترده‌تر برای سرنگونی جمهوری اسلامی و برپایی جامعه‌ای آزاد، برابر و انسانی جدایی‌پذیر نیست. تغییر پایدار به قدرت جمعی مردم، همبستگی جنبش‌های اعتراضی و ایستادگی در برابر دستگاه سرکوب نیاز دارد.
یاد ژیان علی‌پور و همه کولبران، سوختبران و زحمتکشانی را که قربانی فقر تحمیل‌شده، شلیک و سرکوب جمهوری اسلامی شده‌اند، گرامی می‌داریم و خود را متعهد به ادامه مبارزه برای حقیقت و عدالت می‌دانیم.
نه جنایت را فراموش می‌کنیم، نه اجازه می‌دهیم قاتلان از پاسخگویی بگریزند و نه از افشای این حکومت دست می‌کشیم. مبارزه ما برای توقف کشتار کولبران و سوختبران، پاسخگو شدن آمران و عاملان جنایت و سرنگونی جمهوری اسلامی ادامه خواهد یافت؛ برای پایان دادن به حکومت ترور، اعدام و سرکوب و برپایی جامعه‌ای آزاد، برابر و انسانی.
ژیان علی‌پور فراموش نمی‌شود.
دادخواهی خاموش نمی‌شود.
کشتار کولبران و سوختبران باید پایان یابد.
صدای کولبران | Kolbars Voice
۲۳ مهر ۱۴۰۵
۱۵ اکتبر ۲۰۲۶
