برگی از تاریخ: برگرفته از پیام نشریه صدای انقلاب ایران، در اسفند ماه ۱۳۶۹.
شمس الدین – امانتی ۲ / ۶ / ۲۰۲۶
مردم!
سرنوشت زندانیان سیاسی را پیگیرانه و با جدیت دنبال کنید.
به مقررات حکومتی تمکین نکنید. مزدوران و عوامل رژیم را در حلقه فشار و بازخواست دائمی خود قرار دهید.
حقوق اجتماعی و انسانی مردم باید مراعات گردد.
استوار و بی تزلزل به حقوق انسانی و اجتماعی استناد کنید.
پیگیرانه بخواهید که زندانیان سیاسی آزاد گردند.
حقوق زندانیان بی کم و کاست مراعات گردد، منظم و دسته جمعی به ملاقات زندانیان بروید.
به هیچ وجه اجازه ندهید که در مقابل زندانها و بازداشتگاهها به شما توهین کنند. معترض و با گردن افراشته به ملاقات زندانیان خود بروید، این زندانبانان و جلادها هستند که باید در برابر شما در حالت دفاع باشند.
صف ملاقات کننده ها باید صف مردم آزاده و معترض باشد، که با اتحاد و همبستگی خود بجای زمزمه های پراکنده با نارضایتی و تنفر، آزادی زندانیان سیاسی، را با صدای واحد و رسا طلب میکنند.
در هر جا که میتوانید شعار: «آزادی زندانیان سیاسی» را به شعار اعتراضات و اجتماعات خود تبدیل کنید.
ما خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط تمام زندانیان سیاسی از هر مرام و مسلکی هستیم.
هیچکس نباید به جرم اعتقاداتش و مبارزه سیاسی و اقتصادی در زندان بماند.
مردم آزاده!
ما می توانیم و باید به نیروی اتحاد و مبارزه مان زندانیان سیاسی را آزاد کنیم.
در اجتماعات، در برابر در زندانها، در تظاهرات و در اعتراضات خود یکپارچه و متحد بگوئید: «زندانی سیاسی آزاد باید گردد!»
درود بر مردم آزاده!
مرگ بر جمهوری اسلامی!
مبارزان کمونیست