تقدیم به؛ خانواده زندانیان سیاسی در ایران تحت سُلطه رژیم جمهوری اسلامی.

برگی از تاریخ: برگرفته از پیام نشریه صدای انقلاب ایران، در اسفند ماه ۱۳۶۹.

 

شمس الدین – امانتی ۲ / ۶ / ۲۰۲۶

مردم!

سرنوشت زندانیان سیاسی را پیگیرانه و با جدیت دنبال کنید.

به مقررات حکومتی تمکین نکنید. مزدوران و عوامل رژیم را در حلقه فشار و بازخواست دائمی خود قرار دهید.

حقوق اجتماعی و انسانی مردم باید مراعات گردد.

استوار و بی تزلزل به حقوق انسانی و اجتماعی استناد کنید.

پیگیرانه بخواهید که زندانیان سیاسی آزاد گردند.

حقوق زندانیان بی کم و کاست مراعات گردد، منظم و دسته جمعی به ملاقات زندانیان بروید.

به هیچ وجه اجازه ندهید که در مقابل زندانها و بازداشتگاهها به شما توهین کنند. معترض و با گردن افراشته به ملاقات زندانیان خود بروید، این زندانبانان و جلادها هستند که باید در برابر شما در حالت دفاع باشند.

صف ملاقات کننده ها باید صف مردم آزاده و معترض باشد، که با اتحاد و همبستگی خود بجای زمزمه های پراکنده با نارضایتی و تنفر، آزادی زندانیان سیاسی، را با صدای واحد و رسا طلب میکنند.

در هر جا که میتوانید شعار: «آزادی زندانیان سیاسی» را به شعار اعتراضات و اجتماعات خود تبدیل کنید.

ما خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط تمام زندانیان سیاسی از هر مرام و مسلکی هستیم.

هیچکس نباید به جرم اعتقاداتش و مبارزه سیاسی و اقتصادی در زندان بماند.

مردم آزاده!

ما می توانیم و باید به نیروی اتحاد و مبارزه مان زندانیان سیاسی را آزاد کنیم.

در اجتماعات، در برابر در زندانها، در تظاهرات و در اعتراضات خود یکپارچه و متحد بگوئید: «زندانی سیاسی آزاد باید گردد!»

درود بر مردم آزاده!

مرگ بر جمهوری اسلامی!