مبارزان کمونیست
این روزها تمام احزاب و سازمانها، گروهها، محافل و فعالین چپ و کمونیست در اروپا و آمریکا و در داخل ایران از ضرورت همکاری و ایجاد همگرایی با هم صحبت میکنند. در اطلاعیهها و مصاحبه و اظهار نظر رهبران این سازمانها، و فعالین خارج از آنها، همه در وصف محسنات همکاری صحبت میکنند بدون اینکه اقدام عملی برای آن بردارند یا اینکه راه رسیدن به آن را نشان دهند.
در این نوشته به خاطر تمرکز صحبت روی ایجاد قطب چپ بعنوان اقدام سیاسی و اجتماعی از چند موضوع از نظر خودم مهم چون سابقه این بحث، آرایش سیاسی و سازمانی فعلی احزاب، مواضع و جایگاه هریک، معنا و مفهوم جدل سیاسی میان آنها، قضاوت هر یک نسبت به خود و به بقیه میگذارم. فکر میکنم همه باید همین کار را بکنند و اختلافات و کدورتها را کنار بگذاریم و بر نقاط اشتراکی که میتوان داشته باشیم تکیه کنیم.
اما، باید تاکید کرد که این کار صرفا جوابی به ائتلاف سناریو سیاهی حزب دمکرات کردستان ایران با ۵ دارو دسته باند سیاهی کُردی نیست. ضرورت آن حتی از حمله آمریکا و اسرائیل به جمهوری اسلامی و جنگ وحشتناکی که ۱۱ روز از آن میگذرد ناشی نمیشود. اما این اتفاقات فوریت آن را چند برابر کرده است. همکاری چپ را باید فراتر و افق دارتر از این نگاه کرد. باید قطبی ایجاد کرد برای دخالت نیروی چپ و کمونیست در تحولات پیش رو به نفع مردم، کارگران و زنان و جوانان و دیگر اقشار جامعه در هر شرایطی. بیش از یکدهه است جامعه کردستان به چنین قطبی نیاز دارد و زمان و فرصتهای زیادی را از دست دادهایم. مسئله این است که آیا در این آخرین فرصتها احزاب و سازمانهای فعال در کردستان، گروه و محافل و فعالین کمونیست و شبکههای مبارزاتی در شهرها ظرفیت جواب به این ضرورت را دارند یا اینکه در لاک حاشیه نشینی باقی خواهیم ماند؟
چکار باید کرد، راهها چیست؟ راهها و طرحهای مختلفی میتوان داد. در غیاب حزب کمونیستی سیاسی قوی ناچارا به آسانترین طرح ممکن، با توجه به کثرت احزاب و سازمان، و ارزیابی از آنها و ارزیابی از گرایش ناسیونالیستی کُرد و کمونیسم در کردستان فقط به این یکی بسنده میکنم.
بنکه (محل تجمع) محلات در شهرها.
بنکه محلات و توافق احزاب و سازمانها و تمام گروه و شبکههای مبارزاتی و افراد (منفرد) در خارج از ایران و در شهرهای کردستان برای تشکیل آن، می تواند نیروی جمعی کل چپ و سوسیالیست و کمونیستها و مردم آگاه را حول این نهاد اجتماعی متمرکز کند. سازمانها و فعالین چپ هر اختلافی با هم داشته باشند میتوانند حول تشکیل بنکه بعنوان نهاد مسلح و پایهای حاکمیت مردم در جامعه برای رسیدن به تشکیل شورا و اداره شورائی کردستان متحدانه عمل کنند. ما تجربه مسلح شدن بنکه در کردستان و مشخصا در سنندج و تعدادی دیگری از شهرها را داریم. تجربه تشکیل شورا توسط نمایندگان بنکه محلات در سنندج در شرایطی که کومهله و حزب دمکرات و سازمان چریک فدائی و پیکار و غیره در شهر نیروی مسلح داشتند هنوز در خاطره مردم باقی است. بنکه می تواند محل تمرکز فعالیت سیاسی اجتماعی مشترک همه نیروهای چپ در جامعه باشد.
احزاب می توانند بر سر تشکیل بنکه با طرح مشترکی توافق کنند و طبق برنامه واحدی دست بکار شوند. در غیر اینصورت هر حزب و سازمان و فردی با توافق با ینکه میتواند از موضع خود و جداگانه برای تشکیل آن تبلیغ کند و امکانات فراهم نماید. در چنین صورتی با وجود هر اختلافی همه ما در ینکهها و در میدان اجتماعی فعالیت در درون شهرها بهم میرسیم و متحدانه عمل میکنیم. کسانیکه خواهان اداره شورائی جامعه و تسلیح مردم هستند، نقط شروع آن بنکه هست به عنوان پایه تودهای و اجتماعی شورا. از همین امروز و در دل هر شرایطی میتوان برای تشکیل بنکه و آماده کردن ملزوماتش اقدام کرد. نمی توان از شورا شروع کرد و به شورا رسید. شورا ارگان تودهای متکامل و پیشرفتهتری از ینکه هست و حاصل توازن قوای معینی در جامعه است که احزاب و فعالین کمونیست میتوانند با فعالیت خود و از طریق ینکهها و دیگر تشکلهای تودهای چنین توازنی را فراهم نمایند.
بنکه محلات تا حدود زیادی برای مردم در کردستان آشنا است. بنکه میتواند توان و نیروی همه ما را علیرغم هر اختلافی که داشته باشیم حول خود متحد نگهدارد و پراتیک جمعی ما را به جامعه گره زند.
در اینجا نمیخواهم با توضیح چگونگی تشکیل بنکه و اهمیت سیاسی و اجتماعی آن در سطح کردستان و ایران، چگونگی رادیکال ماندنش، مسلح شدن آن، رابطهاش با احزاب چپ و راست و جوانب دیگرش، نوشته را طولانی کنم. علاقمندان می توانند به پنج برنامه تصویری ۲۰ دقیقهای با رفیق اسد نودینیان (برنامه دیدار) که بعد از قتل عام دیماه مردم و قبل از شروع جنگ پخش کردیم مراجعه نمایند.
مجید حسینی
۱۹ اسفند ۱۴۰۴
۱۰ مارس ۲۰۲۶
مجموعه برنامهای ما در رابطه با قتل عام دی ماه 1404 و راه حلها در کردستان بزبان کردی
قه تل و عامی ده ی مانگی 1404 و ریگا چه ره کان له کوردستان به شی یه که م و دوهه م
وتوه ویژی ئه سد نودینیان له گه ل مه جید حسینی له موبارزانی کومونیست
