وضعیت کولبران – سال ۲۰۲۵

تهیه‌شده در ژانویه ۲۰۲۶

مقدمه

سال ۲۰۲۵ یکی از سیاه‌ترین سال‌ها برای جامعه کولبران در نوار مرزی کردستان بود. با وجود هشدارهای نهادهای حقوق بشری، نه‌تنها از شدت خشونت‌ها کاسته نشد، بلکه استفاده از سلاح‌های جنگی و نیمه‌سنگین و ابزارهای سرکوب در مرزها افزایش یافت. این گزارش، خلاصه‌ای یک‌ساله از وضعیت کولبران و ابعاد مختلف سرکوب، کشتار و مصدومیت‌ها را ارائه می‌دهد.

گزارش حاضر در سه بخش اصلی تنظیم شده است.

بخش اول: جغرافیای حوادث و کانون‌های بحران

۱. استان کردستان – محور مریوان و بانه

این منطقه بیشترین آمار شلیک مستقیم را به خود اختصاص داده است. بیش از ۶۰ درصد مجروحان بر اثر اصابت گلوله ساچمه‌ای به نقاط حساس بدن، از جمله سر و چشم، دچار معلولیت‌های دائمی شده‌اند.

۲. استان کرمانشاه – محور پاوه و نوسود

به دلیل صعب‌العبور بودن منطقه، بیشترین آمار تلفات ناشی از سقوط از ارتفاع در این محور ثبت شده است. تعقیب و گریز نیروهای مرزبانی در نقاط صخره‌ای فشار مضاعفی بر کولبران وارد کرده و سقوط از کوهستان عامل اصلی مرگ‌ومیر بوده است.

۳. استان آذربایجان غربی – محور پیرانشهر و سردشت

تلفات ناشی از انفجار مین و سرمای شدید در این مناطق متمرکز بوده است. کشتار و ضبط گسترده اسب‌های بارکش، که تنها سرمایه زندگی بسیاری از کولبران است، خسارات جانبی گسترده‌ای به همراه داشته است. سرمازدگی و حوادث زمستانی نقش مهمی در مرگ و مصدومیت‌ها داشته‌اند.

بخش دوم: وضعیت حقوقی و سرکوب سیستماتیک

در سال ۲۰۲۵، برخورد قضایی با کولبران از جریمه‌های مالی فراتر رفت و به احکام سنگین‌تری تبدیل شد. اشکال مختلف سرکوب و پیامدهای آن شامل موارد زیر است:

  • سرکوب فیزیکی از طریق استفاده از سلاح‌های جنگی و ساچمه‌زن که منجر به افزایش نابینایی و ضایعات نخاعی شده است.

  • مجازات‌های قضایی شامل حبس تعزیری و مصادره اموال که فقر مطلق را در خانواده‌های مرزنشین تشدید کرده است.

  • فشارهای امنیتی از طریق احضار فعالان مدنی حامی کولبران و بایکوت خبری مرگ‌ومیرها در مرزها.

بخش سوم: تحلیل فجایع انسانی

  • کودک‌کولبران: در سال ۲۰۲۵، آمار کودکان و نوجوانانی که به دلیل فقر ترک تحصیل کرده و به کولبری روی آورده‌اند، به‌طور چشمگیری افزایش یافته است.

  • قتل‌های فراقضایی: موارد متعددی از قتل کولبران در حین شلیک مستقیم یا در بازداشتگاه‌ها گزارش شده است که مصداق آشکار نقض حق حیات به شمار می‌رود.

  • نبود امدادرسانی و درمان: فقدان مراکز درمانی در نزدیکی نقاط مرزی باعث شده بسیاری از مجروحان در مسیر انتقال به شهر جان خود را از دست بدهند.

نتیجه‌گیری نهایی

کولبری محصول بن‌بست انسانی، تبعیض اقتصادی و برخورد نظامی است. گزارش سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که برخوردهای امنیتی و نظامی نه‌تنها به کاهش آسیب‌ها منجر نشده، بلکه آمار کشته‌شدگان را افزایش داده است. تا زمانی که زیرساخت‌های اقتصادی و صنعتی در کردستان ایجاد نشود، نوار مرزی همچنان به قتلگاه تهیدستان تبدیل خواهد شد.

کانال کولبران و سوختبران

۱۲ دی ۱۴۰۴

۲ ژانویه ۲۰۲۶

کانال تلگرام:

https://t.me/Mehr22Justice

ایمیل تماس:

https://t.me/Mehr22Justice