مبارزان کمونیست
اعدام آزاد شجاعی و ادریس آلی، دو کولبر کُرد، در تاریخ ۴ تیر ۱۴۰۴ در زندان ارومیه، یک بار دیگر پرده از سیاستهای سرکوب گرایانه و شبهفاشیستی جمهوری اسلامی برمیدارد. این اقدام نه تنها نقض فاحش حقوق انسانی است، بلکه نشان دهنده تلاش سیستماتیک رژیم برای خاموش کردن صدای دادخواهی و اعتراض.
جمهوری اسلامی با ممنوعیت برگزاری مراسم ترحیم برای این دو کولبر و منع خانوادههایشان از هرگونه گفتوگو با رسانههای خارجی، قصد دارد حقیقت این اعدامها را سانسور کرده و با ایجاد رعب و وحشت، از انتشار اخبار و جزئیات بیشتر جلوگیری کند. این سیاستها با هدف مشخص خفه کردن صدای اقلیتهای قومی، بهویژه مردم کُردستان، و جلوگیری از افشای جنایات گستردهتر رژیم انجام میشود.
سلب حق برگزاری «مراسم ترحیم» و سرکوب آزادی بیان، نه تنها نقض ابتداییترین حقوق شهروندی است، بلکه بیانگر ترس و وحشت رژیم از اعتراضات مردمی علیه این توحش و آدمکشی است. حاکمیت میکوشد با این اقدامات، فضای جامعه را به گونهای کنترل کند که هیچ صدایی از مظلومیت قربانیان و اعتراض به این اقدامات بیرحمانه شنیده نشود.
جامعه جهانی و فعالان حقوق بشر!
در چنین شرایطی، نقش جامعه جهانی، رسانهها و فعالین سیاسی و حقوق بشری حیاتی است. آنها باید با افشای مداوم این جنایات، صدای کولبران را تقویت کنند و نگذارند خون این بیگناهان بدون هزینه برای رژیم پایمال شود. حمایت از کانالهای اطلاعرسانی مانند “کانال کولبران و سوختبران” و انتشار اخبار مربوط به سرکوبها، گامی مهم در راستای روشن نگاه داشتن چراغ عدالت و مبارزه با این رویکرد ظالمانه است.
پنجشنبه، ۵ تیر ۱۴۰۴ (۲۶ ژوئن ۲۰۲۵)
کانال کولبران و سوختبران
+1(647) 770-1383
@Mehr22_Kolbar
