تاریکی رسمی؛ ۴۵ روز سکوت اجباری

از ۸ ژانویه ۲۰۲۶، ایران وارد طولانی‌ترین قطعی اینترنت ثبت‌شده در تاریخ جهان شده است.

قطعی اینترنت ادامه جنگ آگاهانه جمهوری اسلامی با مردم است. 

به دستور دولت و نظام حاکم ترافیک اینترنت ایران در ۲۸ فوریه به‌طور ناگهانی ۹۸ در صد سقوط کرد.  در عرض چند دقیقه، تهران، فارس، اصفهان، خراسان رضوی و البرز همه با هم خاموش شدند. 

قطعی اینترنت برای مردم است. چهره‌ها و عوامل و انصار رژیم و حساب‌های فهرست سفید، بدون هیچ محدودیتی در همان شبکه‌های اجتماعی که برای ۹۰ میلیون ایرانی مسدود شده، پست می‌گذارند.

سیستم سرکوب و امنیتی فقط صداهای موافق خودش را زنده نگه می‌دارد.این تبعیض، سرکوب و سلب آزادی دیجیتال است. این آپارتاید اطلاعاتی است.

سازمان دیده‌بان حقوق بشر این قطعی را نقض صریح حقوق بنیادین اعلام کرده و هشدار داده که مردم در طول حملات نظامی، به اطلاعات نجات‌بخش مانند محل اصابت موشک‌ها و دسترسی به خدمات پزشکی دسترسی ندارند.

وزیر ارتباطات مزدور و شریک جرم سرکوب ارتباطات در دولت پزشکیان اعتراف کرده که این قطعی روزانه ۳۵.۷ میلیون دلار به اقتصاد خسارت می‌زند.

منابع مختلف اعلام کرده اند؛ فروش آنلاین ۸۰ درصد سقوط کرده و بورس تهران در چهار روز ۴۵۰ هزار واحد از دست داده است. با وجود این آمار و زیانهای مالی میلیون دلاری جمهوری اسلامي قطعی اینترنت را ادامه میدهد،‌ چون برای آن‌ها، ساکت کردن مردم ارزشش را دارد.

سازمان عفو بین‌الملل در روز رسیدن به ۱۰۰۰ ساعت قطعی، با صدای بلند از مقامات ایرانی خواست که دسترسی به اینترنت را فوری بازگردانند.

جهان قطعی اینترنت را دیده است. این قطعی به پایان می‌رسد اما آنچه پس از آن باقی می‌ماند، حافظه مردمی است که تا کنون که ۴۵ روز در تاریکی رسمی زندگی کردند و شکسته نشدند.

نسان نودینیان

١٣ آپریل ٢٠٢٦