مبارزان کمونیست
با تمام قوا با اعدامها و دستگیریها مقابله کنیم
جمهوری اسلامی در ادامه کشتار دیماه خونین ۱۴۰۴ و قتل عام وحشیانه معترضین، امروز در سایه جنگ به بیرحمانه ترین شکلی به جنایاتش ادامه میدهد و همچون مار زخم خورده ای به جان مردم افتاده است. این حکومت منفور با ادامه سیاستهای اتمی و جنگ افروزانه زندگی و تمام زیرساخت های جامعه را به نابودی کامل می کشاند و با سرباز زدن از آتش بس و مذاکرات، علیرغم تحمیل ضربات مهلک و کشنده، میخواهد در سایه جنگ جامعه را به خون بکشد و به هر شکل شده به موجودیتش ادامه دهد.
در راستای این سیاست است که حکومت بیرحمانه کشتار و جنایت میکند و اعدامها هر روزه شده است. در زندانها فاجعه ای انسانی در جریان است و معترضین همچون اسرای جنگی زیر فشار گرسنگی و تحت شکنجه و آزار و اذیت جانشان در خطر است. فضای شهرها نیز تماما نظامی شده و گشت ها و ایستگاههای بازرسی خیابانی به راه افتاده و حکومت با وارد کردن اوباش و تروریستهای حشد الشعبی و فاطمیون و زینبیون و رژه این اراذل در خیابانها، به مردم پیام مرگ و سرکوب میدهد.
اژهای رئیس جلاد قوه قضائیه این فرمانده اعدام و سرکوب هم در هفدهم فروردین ماه فرمان تسریع اجرای احکام علیه “همکاران دشمن” یعنی مردم معترض را داده و برعدم تعلل و مماشات تاکید کرد. او در همین سخنان بار دیگر بر قانون تشدید مجازات “جاسوسی و همکاری با اسرائیل و کشورهای متخاصم” که اسم رمز مخالفین حکومت است تاکید کرده کرده و بر احکام اعدام و مصادره اموال در قبال “فعالیت اطلاعاتی یا جاسوسی به نفع اسرائیل یا دولتهای متخاصم” مردم معترض در ایران و ایرانیان ساکن خارج کشور را مورد تهدید قرار میدهد. طبق گزارشات بر اساس همین سیاست بازداشت ها گسترش بیشتری یافته و معترضین بسیاری با این اتهامات بازداشت شده و با خطر محکومیت به اعدام روبرو هستند.
از جمله با توجه به نقش مهمی که شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان و به راه انداختن کارزارهایی چون نیمکت های خالی، و کلاسهای بدون معلم در اعتراض به کشتار دیماه داشتند و صدایش جهانی شد، دستگیری ها و تهدیدات امنیتی علیه معلمان گسترش یافته است. بازداشت رضا امانی فر بازرس شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان و عضو کانون صنفی معلمان بوشهردر پانزدهم فروردین ماه، بازداشت بختیار رضوانی، معلم معترض در گچساران، در هفدهم اسفند ماه ۱۴۰۴ که جهت پیگیری وضعیت برادرش خشایار رضوانی مراجعه کرده بود، نمونه های اخیر این دستگیری هاست. منوچهر آقابیگی، عضو هیئتمدیره انجمن صنفی فرهنگیان کرمانشاه نیز از تاریخ ۲۷ اسفندماه در بازداشت بسر میبرد.
خبرها از دستگیری بیش از ٣٠ نفر از مردم معترض در کرمانشاه و بیست و هشت نفر در سیستان و بلوچستان در هفدهم فروردین ماه خبر میدهند. بر اساس گزارشات حکومتی ۱۳ نفر از این افراد متهم به فراهمکردن زمینه ورود گروهها به داخل کشور، ۱۰ نفر متهم به «شبکهسازی» و ایجاد هستههای عملیاتی، و ۵ نفر دیگر آنها به اتهام فعالیت رسانهای و ارسال اطلاعات درباره مراکز نظامی، دفاعی و اقتصادی بازداشت شدهاند. همچنین اعلام شده از این افراد سلاحهایی مانند کلاشینکف، سلاح کمری، مواد انفجاری و تجهیزات ارتباطی کشف شده است. این اتهامات مقدمه ای برای صدوراحکام اعدام برای این معترضین است.
بعلاوه طبق گزارش روز هفدهم فروردین ماه چهار زندانی سیاسی، سعید ماسوری، لقمان امینپور، میثم دهبانزاده و سپهر امامجمعه، از شامگاه نهم فروردین ماه به خاطر اعتراض به انتقال شش زندانی سیاسی محکوم به اعدام برای اجرای حکم اعدام دست به اعتصاب غذا زده بودند، همچنان در سلولهای انفرادی بند ۴ زندان قزلحصار نگهداری میشوند .
اخبار این دستگیریها و سرکوبگریها بازتاب جهانی داشته و هیأت حقیقتیاب سازمان ملل؛ نسبت به اعدام زندانیان سیاسی و محاکمات ناعادلانه در ایران هشدار داده است. این هیات در گزارش خود استفاده از مجازات اعدام بهعنوان ابزاری برای سرکوب مخالفان را نقض جدی حقوق بشر خوانده و ضمن محکوم کردن اعدامها ، خواستار توقف فوری این روند شده است.
جنبش علیه زندان و اعدام در ایران امروز یک جنبش بین المللی است. جنبشی که یکسرش در زندانها و سر دیگرش در اقصا نقاط جهان است و کارزاری جهانی علیه اعدام و در حمایت از زندانیان سیاسی با سه مطالبه فوری توقف فوری تمامی اعدامها و لغو مجازات اعدام، آزادی فوری تمامی بازداشتشدگان و زندانیان سیاسی و دسترسی فوری مردم ایران به اینترنت آزاد و با شرکت دهها نهاد و گروه و احزاب سیاسی شکل گرفته است. و این در حالیی است که کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» که با اعتصاب غذای هفتگی زندانیان برگزار میشود در صد و پانزدهمین هفته خود در هجدهم فروردین ماه در ۵۶ زندان کشور جریان داشت.
این کارزار علیرغم شرایط جنکی و با وجود قطع اینترنت و محدودیتهای ارتباطی همچنان در حال کسترش است. زندانیان شرکتکننده اعلام کردهاند که به تعهد خود در کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پایبند مانده و اعتصاب غذا را ادامه میدهند.
کمپین برای آزادی کارگران زندانی بر یک اتحاد مبارزاتی قدرتمند میان تمامی نهادها و تشکلهای اجتماعی و احزاب و جریانات سیاسی برای مقابله با سرکوب گریهای گسترده حکومت و اعدام و کشتار تاکید میکند.
کمپین برای آزادی کارگران زندانی
۱۸ فروردین ۱۴۰۵، ۷ آپریل ۲۰۲۶
—
tel:00447435562462
