مبارزان کمونیست
اعلامیه حزب حکمتیست
شادی مردم، خطر پیش رو
شک و تردیدها به پایان رسید، خامنهای جلاد همراه با تعدادی از سران و فرماندهان جنایتکار رژیم اسلامی در جریان حمله نظامی آمریکا و اسرائیل کشته شدهاند. برای دهها میلیون انسان داغدار در ایران و جهان، خبر مرگ نماد اصلی رژیم نسلکش، لحظه شادی است. و این شادی نه تصنعی است و نه قابل سرزنش. شادی مادری است که سالها نام فرزند اعدام شدهاش را زیر لب تکرار کرده است. شادی نسلی است که جوانیاش زیر چکمه سرکوب خرد شد. شادی زنان و مردانی است که دههها تحقیر و سرکوب شدهاند. شادی مردم محرومی است که سهمشان از زندگی فقر و فلاکت بوده است. جامعهای که میلیونی بارها فریاد زد “مرگ بر دیکتاتور” و “مرگ بر خامنهای”، حق دارد از پایان اصلیترین چهرههای دستگاه جنایت اسلامی احساس سبکی و آرامش کند.
اما شادی بدون هشیاری سیاسی خاماندیشی است. مرگ خامنهای ضربهای جدی به انسجام درونی رژیم اسلامی است که شکافها و رقابت باندهای حکومتی برای بقا را تشدید میکند. جمهوری اسلامی هرگز فقط یک “فرد” نبود. این رژیم یک سیستم پیچیده و متشکل از باندهای مسلح و مافیایی و ماشین عریض و طویل سرکوب است. چه بسا مرگ رأس هرم، به ویژه در متن جنگ، این پیکر را نه فلج، بلکه در مقاطعی خشنتر و بیمهارتر کند. در این شرایط، اقدامات انتقامجویانه و افتادن بخشهایی از این دستگاه به جان مردم، یک خطر فوری و واقعی است. رژیمی که در حیات منحوس خود برای بقا به گلوله، زندان و قتلعام بیسابقه متوسل شده، در لحظه حذف رهبرش میتواند خطرناکتر عمل کند. باید هشیار بود، سازمان یافت و هر تعرض اوباش اسلامی را با قدرت جواب داد. بویژه باید همه توجهها به زندانهای رژیم و سرنوشت دهها هزار زندانی سیاسی جلب شود.
مردم زخمخورده بحق از مرگ جلاد خوشحالند اما شادی بدور از دلهره زمانی فرا میرسد که نه فقط یک چهره، بلکه کل ماشین سرکوب به دست جنبش آگاهانه و متشکل طبقه کارگر و مردم آزادیخواه و برابریطلب درهم شکسته و سرنگون شود و بر ویرانههای آن حکومتی متضمن آزادی، برابری و رفاه همگان، یک جمهوری سوسیالیستی بنا نهاده شود.
مرگ بر جمهوری اسلامی!
زنده باد جمهوری سوسیالیستی!
حزب کمونیست کارگری ایران – حکمتیست
۱۰ اسفند ۱۴۰۴- ۱ مارس ۲۰۲۶
