مبارزان کمونیست
در هفته های اخیر و در متن جدال های سیاسی پیرامون جنگ دول تروریستی آمریکا، اسرائیل و رژیم اسلامی و به ویژه نقد گرایش هایی که آشکارا از حمله نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران استقبال کرده اند و حتی آمادگی خود را برای ایفای نقش پیاده نظام در پروژه های سیاسی – نظامی این دولت ها اعلام داشته اند، به دنبال مصاحبه آذرماجدی در یک برنامه تلویزیونی و نقش نیروهای ناسیونالیست کرد در این رویدادها،موجی از حملات سازمان یافته، هتاکی، افترا، تهدید و نفرت پراکنی علیه رفیق آذر ماجدی به راه افتاده است.
بخش اعظم این تعرضات از سوی محافل ناسیونالیست و ملی گرای کرد صورت گرفته است. محافلی که به جای پاسخ سیاسی به نقدهای مطرح شده، به فحاشی، تخریب شخصیت، تحریک احساسات قومی و عقب مانده متوسل شده اند. این روش ها نه نشانه ذره ای حقانیت سیاسی، بلکه اعترافی آشکار به فقر استدلال و بن بست و تحجر فکری است. ما این کارزار نفرت و تعرض را قاطعانه وقویأ محکوم می کنیم.
صرف نظراز دوری و نزدیکی ما به نظرات رفیق آذرماجدی و بعضی ملاحظات انتقادی به موضع او در این مصاحبه معین، دفاع از آذر ماجدی، دفاع از حرمت انسانی و کمونیستی، دفاع از کرامت یک شخصیت کمونیست، دفاع از حق بی قید و شرط نقد سیاسی و دفاع از آزادی بیان است. ما مستقل از هر درجه توافق یا اختلاف سیاسی با افراد و یا جریانات مختلف، هتک حرمت، افترا، تهدید، فحاشی، لمپنیسم سیاسی، زن ستیزی، نفرت پراکنی قومی و ناسیونالیستی و هر شکل از ارعاب مخالفان سیاسی را قویأ محکوم می کنیم.
اما یکی از متعفن ترین وجوه این کارزار آنجاست که بخشی از مهاجمان، از تعرض به آذر ماجدی مستقیما به تسویه حساب سیاسی با منصور حکمت می رسند. نگرش زن ستیزانه و مردسالارانه ناسیونالیستی و در این مورد ناسیونالیسم کرد چنان است، گویی در جهان فکری این جریانات، زن نه انسانی مستقل با اندیشه، اراده و مسئولیت سیاسی خویش، بلکه صرفا سایه ای از یک مرد است، موجودی که هویت سیاسی اش را باید از نسبت خانوادگی اش استخراج کرد. برای همین است که حمله به آذر ماجدی ناگهان به لجن پراکنی علیه منصور حکمت تبدیل می شود. این دیگر صرفا یک تعرض سیاسی نیست، این بوی گند همان فرهنگ قبیله ای و مردسالارانه ای را می دهد که هنوز زن را نه به عنوان فردی مستقل، بلکه به عنوان عضوی از ایل، عشیره و خاندان می شناسد.
ما اعلام می کنیم که آزادی نقد باید مطلق و بی قید و شرط باشد. هیچ جریان سیاسی، هیچ ایدئولوژی، هیچ سنت فرهنگی، هیچ رهبر و هیچ شخصیت سیاسی نباید از نقد مصون باشد. نقد آزاد اندیشه ها، سیاست ها، سنت ها، باورها و عملکردها یکی از بنیادی ترین ارکان یک جامعه آزاد و سنت کمونیسم کارگری است. پاسخ به نقد نیز باید نقد باشد، نه تهدید و توهین و افترا و یا تحریک قومی و مذهبی. دفاع از آزادی نقد یعنی دفاع از حق نقد همه چیز، از دولت ها و احزاب گرفته تا سنت های فرهنگی، باورهای قومی، ایدئولوژی های سیاسی و شخصیت های شناخته شده. جامعه آزاد جامعه ای است که در آن هیچ اندیشه ای مقدس نیست و هیچ منتقدی به جرم نقد مورد تعقیب و تعرض و هتاکی قرار نمی گیرد.
ما همه آزادیخواهان، برابری طلبان و مدافعان آزادی بیان را فرامی خوانیم که در برابر این فضای مسموم و ارتجاعی سکوت نکنند و از حق بی قید و شرط انسان ها و از فضای سالم سیاسی برای بیان آزادانه عقاید خود دفاع کنند.
نه به فحاشی، افترا و ارعاب سیاسی! نه به زن ستیزی و نفرت پراکنی قومی! زنده باد آزادی بی قید و شرط بیان، نقد و اعتراض!
حزب کمونیست کارگری ایران – حکمتیست
سوم خرداد ١٤٠٥ – بیست و چهارم مه ٢٠٢٦
