مبارزان کمونیست
کورت گروش[1]:
پس از ربوده شدن رئیسجمهور ونزوئلا و همسرش، و تهدیدات علیه اروپا و ایران: چین چه کرد؟
۱۲ ژانویه ۲۰۲۶، ۲۲ دیماه ۱۴۰۴
برگردان به فارسی از نادر ثانی
بدون نمایشهای توخالی اما پُرحرف به سبک ترامپ[2] یا ماکرون[3]، چین مجموعهای از اقدامات عینی را آغاز کرد که انگیزه آن، ارزیابی این کشور از این موضوع بود که ایالات متحده، کنترل بر نفت ونزوئلا را به ابزاری برای مهار حضور چین در آمریکای جنوبی و سد کردن مسیر رشد سریع و غیرقابل برگشت آن تبدیل کرده است.
چین اقداماتی را به اجرا گذاشت که مستقیماً خط شناوری امپراتوری ایالات متحده آمریکا را نشانه رفته بود، چرا که تجاوز به ونزوئلا اعلام جنگی علیه پروژه جهان چندقطبی و علیه گروه بریکس محسوب میشود.
تنها چند ساعت پس از انتشار خبر ربوده شدن رئیسجمهور ونزوئلا، نیکولاس مادورو[4]، شی جین پینگ[5] رئیسجمهور چین، جلسه اضطراری کمیته دائمی دفتر سیاسی حزب کمونیست چین را تشکیل داد که دقیقاً ۱۲۰ دقیقه به طول انجامید. در پی این جلسه هیچ بیانیه رسمی صادر نشد و هیچ تهدید دیپلماتیکی صورت نگرفت. در عوض، سکوتی که پیشدرآمد توفان بود حاکم شد و آنچه استراتژیستهای چینی “پاسخ نامتقارن جامع” به تجاوز علیه شرکای چین در نیمکره غربی مینامند، فعال گردید.
ونزوئلا برای چین، پایگاه عملیاتی راهبردی در درون “حیاط خلوت” ایالات متحده و پلی به سوی آمریکای لاتین است.
فاز اول پاسخ چین، ساعت ۹:۱۵ بامداد روز ۴ ژانویه آغاز شد، هنگامی که بانک مرکزی چین به آرامی تعلیق موقت تمامی تراکنشهای[6] دلاری با شرکتهای مرتبط با بخش دفاعی آمریکا را اعلام کرد. شرکتهایی مانند بویینگ[7]، لاکهید مارتین[8]، ریتیون[9] و جنرال داینامیکس[10] با این خبر بیدار شدند که تمامی معاملات با چین بدون هیچ اخطار قبلی مسدود شده است.
ساعت ۱۱:۴۳ همان روز، شرکت دولتی شبکه سراسری برق چین (استیت گرید)[11]، به عنوان متصدی بزرگترین شبکه توزیع برق جهان، بررسی فنی جامع تمامی قراردادهای خود با تأمینکنندگان آمریکایی تجهیزات الکتریکی را اعلام کرد که در عمل، علامت شروع جدایی تکنولوژیک از ایالات متحده بود.
ساعت ۱۴:۱۷ بعدازظهر، شرکت ملی نفت چین [12](CNPC) به عنوان بزرگترین شرکت نفتی دولتی جهان، بازسازی راهبردی مسیرهای تأمین جهانی خود را اعلام کرد. این اقدام، بازفعالسازی “سلاح انرژی” از طریق لغو قراردادهای تأمین نفت به پالایشگاههای آمریکا به ارزش سالانه ۴۷ میلیارد دلار را نشانهگذاری کرد. نفتی که مقصد پیشین آن ساحل شرقی آمریکا بود، به سوی هند، برزیل، آفریقای جنوبی و دیگر شرکای جهان جنوب تغییر مسیر داد و موجب جهش ۲۳ درصدی قیمت نفت تنها در یک جلسه معاملاتی شد.
مهمتر از آن، پیام راهبردی این حرکت غیرقابل انکار بود: چین میتواند بدون شلیک حتی یک گلوله، ایالات متحده را از نظر انرژی خفه کند.
در اقدامی دیگر، شرکت کشتیرانی اقیانوسپیمای چین (کوسکو)[13] که حدود ۴۰٪ از ظرفیت حملونقل دریایی جهان را کنترل میکند، آنچه “بهینهسازی مسیرهای عملیاتی” نامید را اجرایی کرد. کشتیهای چینی شروع به اجتناب از بنادر آمریکایی مانند لانگ بیچ[14]، لسآنجلس، نیویورک و میامی کردند.
این بنادر که به شدت وابسته به لجستیک دریایی چین هستند، ناگهان ۳۵٪ از ترافیک کانتینری معمول خود را از دست دادند و موجب شوک شدیدی به شرکتهای بزرگی مانند والمارت[15]، آمازون[16] و تارگت[17] شدند که زنجیره تأمین آنها در عرض چند ساعت تا حدی فروپاشید.
آنچه بیش از همه مورد توجه قرار گرفت ، زمانبندی هماهنگ این اقدامات بود که تأثیری فزاینده ایجاد و تأثیر اقتصادی آنها را به طور نمایی تشدید کرد. این یک تشدید تدریجی نبود، بلکه یک شوک سیستماتیک طراحیشده برای از کار انداختن توان پاسخگویی آمریکا بود.
پیش از آنکه واشنگتن بتواند ضربه را به طور کامل هضم کند، چین اهرم دیگری را به کار گرفت: بسیج جهان جنوب.
ساعت ۱۶:۲۲ بعدازظهر روز ۴ ژانویه، وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، به برزیل، هند، آفریقای جنوبی، ایران، ترکیه، اندونزی و ۲۳ کشور دیگر، شرایط تجاری ترجیحی فوری را پیشنهاد کرد، مشروط بر اینکه این کشورها به طور عمومی از شناسایی هر دولت ونزوئلایی که با حمایت یا مداخله آمریکا برسرکار آمده باشد، خودداری کنند.
در کمتر از ۲۴ ساعت، ۱۹ کشور به رهبری برزیل و پس از آن هند، آفریقای جنوبی و مکزیک این پیشنهاد را پذیرفتند. بدین ترتیب مفهوم “جهان چندقطبی عملگرا” به واقعیتی عینی تبدیل شد. چین با به کارگیری مشوقهای اقتصادی، موفق شد فوراً یک ائتلاف ضدآمریکایی تشکیل دهد.
“ضربه نهایی” در روز ۵ ژانویه وارد آمد، زمانی که پکن سلاح مالی را فعال کرد. سیستم پرداخت بینبانکی فرامرزی چین [18](CIPS) گسترش ظرفیت عملیاتی خود برای پردازش هرگونه تراکنش بینالمللی که خواهان دور زدن سیستم کنترلشده ایالات متحده آمریکا سوئیفت[19] باشد را اعلام کرد.
بدین ترتیب چین یک جایگزین کامل و مؤثر برای نظام مالی غربی به جهان ارائه داد. هر کشور، شرکت یا بانکی که مایل به انجام تجارت بدون اتکاء به زیرساخت مالی ایالات متحده باشد، اکنون میتواند از سیستم چینی استفاده کند که ۹۷٪ سریعتر و ارزانتر است.
پاسخ فوری و قاطع بود: در ۴۸ ساعت اول، تراکنشهایی به مجموع ۸۹ میلیارد دلار پردازش شد و بانکهای مرکزی ۳۴ کشور حسابهای عملیاتی در سیستم چینی گشودند — این امر، ضربه به دلار یعنی یکی از منابع کلیدی تأمین مالی ایالات متحده را شتاب بخشید.
در جبهه تکنولوژیک، چین که ۶۰٪ از تولید جهانی خاکهای نادر (حیاتی برای ساخت نیمههادیها و قطعات الکترونیکی) را کنترل میکند، محدودیتهای موقتی بر صادرات این مواد معدنی به هر کشوری که از ربوده شدن رئیسجمهور نیکولاس مادورو حمایت کرده باشد اعلام کرد.
این تصمیم، غولهای تکنولوژی ایالات متحده مانند اپل[20]، مایکروسافت[21]، گوگل[22] و اینتل[23] را به وحشت انداخت، زیرا سیستمهای تولیدی آنها میتوانست در عرض چند هفته با اختلال شدیدی مواجه شود.
هر حرکت چین، مستقیماً قلب اقتصادی امپراتوری آمریکا را هدف میگیرد.
متحدان و رقبا همواره می پرسند که ” چین برای ونزوئلا چه کرد؟” اکنون پاسخ روشن است: بدون اعلام جنگ، چین عمل میکند، تأثیر میگذارد و واقعیتهای جدید را تحمیل مینماید.
[1] Kurt Grotsch
دانشگاهآموخته و پژوهشگر آلمانی، دکترا از دانشگاه نورنبرگ، امبیای از مادرید، استاد و مدرس دانشگاههای اروپایی و بینالمللی. متخصص در فرهنگ، ارتباطات و صنایع خلاق؛ بنیانگذار چندین نهاد فرهنگی؛ معاون رئیس “کرسی چین” و سفیر دانشگاه اقلیتهای ملی چین (مینزو).
[2] Donald Trump
[3] Emmanuel Macron
[4] Nicolás Maduro
[5] Xi Jinping
۶) تَراکُنِش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: تراکنش مالی یا معامله، هزینه تراکنش، پردازش تراکنش تراکنش (پایگاه داده) و تحلیل رفتار متقابل یا تحلیل تراکنش.
تراکنش همیشه از دو سمت تشکیل شده یکی مشتری و دیگری سرویس دهنده و بدین صورت انجام میشود که در خواستی برای خدمت دهنده (مثلاً بانک) فرستاده میشود و اگر کل تقاضای مشتری به درستی انجام شد مشتری از این امر با دریافت رسید از سوی خدمت دهنده باخبر میشود در تراکنش مشتری حتماً باید تأیید انجام درخواستش را دریافت کند و اگر یکی از مراحل فرایند به مشکل بخورد کل تراکنش نادیده گرفته میشود.تراکنش بیشتر در زمینه اقتصاد استفاده میشود.
[7] Boeing
[8] Lockheed Martin
[9] Raytheon
[10] General Dynamics
[11] The State Grid Corporation of China
[12] The China National Petroleum Corporation
[13] ،he China Ocean Shipping Company (COSCO)
[14] Long Beach
[15] Walmart
[16] Amazon
[17] Target
[18] China’s Cross-Border Interbank Payment System (CIPS)
[19] SWIFT system
[20] Apple
[21] Microsoft
[22] Google
[23] Intel
