مبارزان کمونیست
قاتلان حاکم جان سمیه رشیدی را گرفتند
سمیه رشیدی زندانی سیاسی و زن جوانی است که در جریان اعتراضات زن زندگی آزادی در سال ۱۴۰۱ و سپس در سال ۱۴۰۲ با اتهام اقدام علیه امنیت ملی دستگیر شده و آذر ۱۴۰۳ به صورت مشروط آزاد شده بود، مجددا روز ۴ اردیبهشت ۱۴۰۴ در حال شعارنویسی علیه جمهوری اسلامی در محله جوادیه تهران بازداشت شد و ابتدا به مدت دو روز در بازداشتگاه آگاهی ۱۵ خرداد نگهداری شد و سپس به بند زنان زندان اوین و پس از حمله ۲ تیر ۱۴۰۴ به زندان اوین، همراه سایر زندانیان به زندان زنان قرچک منتقل شد. شکنجهگران حکومت در حالیکه سمیه به بیماری صرع مبتلا بود او را در زمان بازداشت به شدت مورد ضربوشتم قرار دادند، به نحوی که ضرباتی به سر، صورت، پاها و شکم او وارد شده و حتی در اقدامی خشونتبار، سرش به دیوار کوبیده شد.
سمیه که دوره محکومیتش را در زندان قرچک میگذراند امروز سوم مهرماه درحالی که در کما بود در بیمارستان درگذشت. سمیه رشیدی، متولد ۱۳۶۲ که اردیبهشتماه امسال هنگام شعارنویسی بازداشت شده بود، پس از ماهها بیتوجهی پزشکی و تشنجهای مکرر چندی پیش به بیمارستان مفتح ورامین منتقل شد. علیرغم هشدارهای مکرر خانواده و همبندان، مسئولان زندان بارها شکایتهای او از سردرد و مشکلات جسمی را «تمارض» دانسته، تنها داروهای اعصاب تجویز کرده و از اعزام به بیمارستان خودداری کردند. سمیه زمانی به بیمارستان منتقل شد که دیگر کار از کار گذشته بود و پزشکان از نجات او قطع امید کردند و سمیه پس از یک هفته در قسمت اورژانس بیمارستان جانش را از دست داد.
جمهوری جنایتکار اسلامی عامل قتل سمیه رشیدی است. شکنجه و عدم رسیدگی پزشکی به زندانی یک جنایت آشکار است. سران و دست اندرکاران حکومت اسلامی باید به جرم قتل و جنایت و شکنجه در دادگاههای مردمی محاکمه شوند. نام سمیه و تمامی قربانیان این حکومت هیچگاه فراموش نخواهد شد و دور نخواهد بود روزی که جامعه را از شر جانیان اسلامی خلاص کنیم و قاتلین این عزیزان را به محاکمه بکشیم.
جان باختن سمیه عزیز را به خانواده و دوستانش و به همه مردم آزاده صمیمانه تسلیت میگوییم و یاد عزیزش را گرامی میداریم.
حزب کمونیست کارگری ایران
۳ مهر ۱۴۰۴ – ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵
اولتیماتوم کارگران ایرالکو به تحصن و اعتراض علیه احضار پنج کارگر این شرکت به دادگاه
به دنبال نقشه محاکمه و دادگاهی کردن ۵ کارگر حق طلب شرکت آلومینیوم اراک (ایرالکو)، کارگران اعلام کرده اند در صورت دادگاهی کردن همکارانشان دست به تحصن و گسترش اعتراضات خواهند زد.
طبق گزارشات منتشر شده مدیریت شرکت آلومنیوم اراک (ایرالکو) و نهادهای قضایی این شهر ۵ نفر از کارگران را برای محاکمه بخاطر اعتراضاتی که بر سر حق و حقوقشان داشته اند، به دادگاه احضار کرده اند. اسامی این کارگران عبارتند از: محمد نجاتی، بهمن مرادبیگی، وحید خورشیدی، ناصر سهرابی و علی اکبر صابری. این دادگاه قرار است در روزهای نهم و پانزدهم مهر ماه برگزار شود.
به علاوه با گذشت ده روز از پایان اعتصاب غذای کارگران، هیچ کدام از وعدهای داده شده فرماندار اراک و هیات مدیره شرکت که در هنگام حضور در کارخانه به کارگران داده شده بود، اجرایی نشده است. اتفاقا یکی از وعده های داده شده عدم محاکمه و پرونده سازی علیه همین پنج کارگر بوده است. طبق گزارشات تنها کاری که در این مدت صورت گرفته اختصاص هزینه برای اورهال کارخانه است که آنهم هنوز روشن نیست.
در برابر این توطئه گری ها کارگران معترض ایرالکو ایستاده و قاطعانه اعلام کرده اند که در صورت برگزاری دادگاه برای این پنج همکار خود دست به اعتراض گسترده تر و تحصن خواهند زد. این کارگران پیگیر مطالبات خود هستند. این کارگران ضمن نوشتن خطابیه ای به حسن غفاری رئیس شورای اسلامی با اشاره به ضد و نقیض گویی ها وعده های توخالی داده شده نوشتند: “آقای غفاری امنیّت ملّی رو کسایی به خطر انداختن که با وجود بازنشستگی هنوز پست و مقام خودشون رو رها نمیکنن. آقای غفاری امنیّت ملّی رو حضراتی به خطر میندازند که وعده های پوچ و توخالی به کارگر میدهند….”
بیش از چهل روز اعتراض چهار هزار کارگر ایرالکو، آنچنان بازتابی داشته که در سطح جامعه حمایتهای بسیاری از این اعتراضات را در پی داشته است. از جمله بازنشستگان در تجمعات خود حمایت خود را از این کارگران اعلام کرده و سیاست های سرکوبگرانه حکومت درقبال آنها را محکوم کردند. اکنون نیز خبر احضار ۵ کارگر ایرالکو به دادگاه با موجی از اعتراض از سوی نهادهای مختلف کارگری روبرو شده است.
کارگران ماشین سازی اراک تنها نیستند. حمایت از آنها را باید گسترش داد. حمله به این کارگران، تعرض به همه کارگران است. از مبارزات کارگران ایرالکو و خواستهایشان وسیعا حمایت کنیم. جواب مدیریت و سرکوبگران حکومت به پرونده سازی علیه کارگران معترض همان اولتیماتومی است که چهار هزار کارگر این شرکت داده اند. پاسخ آن اعتراضات گسترده تر با شرکت خانواده ها و حمایت دیگر مراکز کارگری از کارگران ایرالکو است.
حزب کمونیست کارگری ایران
۳ مهر ۱۴۰۴ – ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵
—
tel:00447435562462
—
tel:00447435562462
