مبارزان کمونیست
از سوی کمیته ی »دیدار با عبدهللا اوجاالن و دفاع از حق امید «
دوستان و همراهان گرامی،
ما، اعضای کمیتهی »دیدار با عبدهللا اوجاالن و دفاع از حق امید«، در آستانه ی دومین دورهی کارزار خود، همبستگی
و پشتیبانی کامل خویش را از تمامی تالشهای جاری در مسیر آزادی عبدهللا اوجاالن اعالم میداریم؛ از کنشهای
مردمی در شمالشرق سوریه )روژآوا( و سلیمانیه تا تحصن مستمر پاریس، و از همهی شخصیتها، اندیشمندان،
فعاالن حقوق بشر و آزادی خواهانی که با امضای فراخوان ها و حضور در این حرکتهای انسانی به این مطالبه
پیوستهاند.
در برابر همه ی ما پرسشی بنیادین قرار دارد :چرا آزادی عبدهللا اوجاالن و برخورداری او از »حق امید« چنین
اهمیتی یافته و چرا این مطالبه از مرزهای کردستان فراتر رفته و در نقاط مختلف جهان بازتاب یافته است؟
پاسخ را نمیتوان تنها در سرنوشت یک زندانی خالصه کرد. نقش و سرنوشت عبدهللا اوجاالن طی دهه ها با یکی از
پیچیدهترین مسائل حلنشدهی خاورمیانه، یعنی مسئلهی کرد، گره خورده است. میلیونها کرد انزوای درازمدت او را
صرفا دانند، بلکه آن را نمادی از به حاشیه رانده شدن یک مسئلهی تاریخی و محدود شدن امکان ً حبس یک فرد نمی
گفتوگوی آزاد درباره ی راهحل آن می بینند.
از این رو، پایان انزوا و گشودن راه آزادی او میتواند گامی مهم در جهت گشایش فضای سیاسی، گسترش گفتوگو و
احیای امید به راه حلی مسالمتآمیز باشد.
این مطالبه امروز مرزهای ملی را درنوردیده است. کمیتهها و کارزارهای متعدد در کشورهای مختلف در دفاع از
آزادی و »حق امید« شکل گرفتهاند و راهپیماییها، گردهماییها، تحصن ها و دادخواستها، انسانهایی با پیشینههای
فکری، سیاسی و ملی گوناگون را در یک عرصه ی مشترک انسانی گرد آوردهاند.
»حق امید« حامل اصلی بنیادی است :هیچ انسانی نباید در وضعیتی قرار گیرد که تمامی چشماندازهای واقعی آزادی و
آینده برای همیشه از او سلب شود. دفاع از حق امید عبدهللا اوجاالن، دفاع از این اصل است که حتی در عمیقترین
منازعات سیاسی نیز باید راهی برای گذار از خشونت به گفتوگو، از انزوا به گشایش و از مجازات بیپایان به امکان
حل مسالمتآمیز منازعه باقی بماند. به بند کشیدن امید، امکان صلح و گفتوگو را نیز محدود میکند.
این مطالبه، افزون بر ابعاد انسانی و سیاسی، دارای بعد حقوقی نیز هست. رأی سال ۲۰۱۴ دادگاه اروپایی حقوق بشر
در پروندهی عبدهللا اوجاالن، مسئلهی حبس ابد بدون سازوکاری برای بازبینی و چشمانداز آزادی را مورد توجه قرار
داد. از این منظر، تحقق »حق امید« با اجرای مؤثر موازین و احکام حقوق بشری اروپا نیز پیوند دارد.
امروز خاورمیانه بیش از هر زمان به گفتوگو نیازمند است. جنگها، ویرانیها و بحرانهای منطقهای میلیونها
انسان را متحمل هزینههایی سنگین کردهاند و مسئلهی کرد نیز دهههاست در کانون بخشی از تنشهای منطقه قرار
دارد. در چنین شرایطی، هر گام واقعی برای کاهش خشونت و هموار کردن مسیر گفتوگو و تفاهم، اهمیتی فرامرزی
دارد.
عبدهللا اوجاالن، با توجه به جایگاه سیاسی و نفوذ اجتماعی خود، در صورت برخورداری از آزادی، امکان ارتباط و
مشارکت سیاسی، میتواند در کاهش تنشها، جستوجوی راهکار سیاسی و حرکت بهسوی صلحی پایدار نقش ایفا کند.
دفاع از امکان گفتوگو به معنای هم رأی بودن نیست؛ صلح از جایی آغاز می شود که طرف های متخاصم و متفاوت،
به جای حذف یکدیگر، حق سخن گفتن و شنیده شدن را به رسمیت بشناسند.
از این رو، تالش های جاری در روژآوا و سلیمانیه، تحصن و کارزارهای پاریس و حمایت شخصیتهای بینالمللی و
آزادی خواهان جهان را اجزای یک جریان مشترک میدانیم. در ژوئن ۲۰۲۵ نیز ۸۸ تن از برندگان جایزهی نوبل با
انتشار نامهای در حمایت از فراخوان عبدهللا اوجاالن برای صلح و جامعهی دموکراتیک، بر اهمیت روند صلح و
فراهم شدن شرایط الزم برای مشارکت مؤثر او در این روند تأکید کردند.
این صداهای گوناگون بر خواستهایی مشترک تأکید دارند:
• پایان انزوا؛
• تحقق »حق امید«؛
• گشودن راه آزادی عبدهللا اوجاالن؛
• تضمین ارتباط آزاد و منظم او با وکال، خانواده و جهان خارج؛
• و فراهم ساختن شرایط مشارکت آزاد و مؤثر او در روندی مسالمتآمیز برای حل عادالنهی مسئله ی کرد.
نمادین نیست؛ بلکه بر این باور استوار است که آیندهی خاورمیانه را نمیتوان برای
همبستگی ما با این تالشها صرفاً
همیشه در چرخه ی جنگ، انتقام، حذف، انکار و خشونت محصور کرد. اگر انزوای اوجاالن برای میلیونها انسان نماد
خاموش شدن صدای آنان است، شکستن این حصار می تواند نشانهای از بازگشت به سیاست، تفاهم و امید باشد.
آزادی عبدهللا اوجاالن پایان راه نیست؛ میتواند نقطهی عزیمت و آغاز فصلی تازه برای گفتوگو و صلح باشد.
ما از نهادهای بینالمللی، سازمانهای مدافع حقوق بشر، پارلما نها، نخبگان سیاسی و فرهنگی، دانشگاهیان،
حقوقدانان، برندگان جایزهی نوبل و تمامی وجدان های بیدار جهان دعوت می کنیم برای تضمین حقوق بنیادین عبدهللا
اوجاالن، تحقق »حق امید«، پایان انزوا و برداشتن گام های حقوقی و سیاسی الزم در مسیر آزادی او اقدام کنند.
همچنین از نهادهای مسئول اروپایی، بهویژه کمیتهی وزیران شورای اروپا، می خواهیم اجرای کامل احکام مرتبط
دادگاه اروپایی حقوق بشر را با جدیت پیگیری کرده و از ظرفیتهای حقوقی و سیاسی موجود برای تحقق مؤثر »حق
امید« و فراهم شدن مسیر آزادی بهره گیرند.
جهان امروز بیش از دیوارهای بلند و جداسازی، به ساختن پل نیاز دارد؛ بیش از زندان، به گفتوگو؛ و بیش از تداوم
خصومتهای فرساینده، به شجاعت آغاز صلح .
گاه آزادی یک انسان اثرگذار میتواند دریچهای بگشاید که پشت آن، امید میلیونها انسان به صلح و آیندهای روشن
انتظار میکشد.
با چنین باوری، همبستگی استوار خود را با همه ی کارزارها، نهادها، شخصیتها و انسانهای آزادی خواهی که برای
آزادی عبدهللا اوجاالن و تحقق »حق امید «تالش میکنند اعالم میداریم و گام برداشتن در مسیر آزادی، صلح و
گفتوگو را مسئولیتی انسانی و مشترک میدانیم.
با احترام و همبستگی،
عباس منصوران
از سوی کمیتهی »دیدار با عبدهللا اوجاالن و دفاع از حق امید«
برای حمایت و پیوستن به کارزار:
https://c.org/nnj6NPnYX7 :پتیشن
برای حمایت از کارزار و امضای پتیشن، میتوان همچنین از کد زیر اسکن گرفت:
تماس با کمیته:
a.mansouran@gmail.com :ایمیل
2026/9/9
