مبارزان کمونیست
کارگران! معلمان! دانشجویان! مردم آزادیخواه کردستان !
در نقطهای سرنوشتساز ایستادهایم. بحران اقتصادی با گرانی افسار گسیخته و جهشی، فقر عمومی و فروپاشی معیشت، فساد ساختاری، سرکوب سیاسی و کشتار و اعدام دهها هزار نفر، حاکمیت را به مرحلهای رسانده است که دیگر قادر به بازتولید مشروعیت خود نیست. برای خامنهای و کل ساختار جمهوری اسلامی، آنچه امروز میبینیم نه نشانه اقتدار، بلکه بیانگر هراس از جامعهای است که دیگر نمیخواهد به گذشته بازگردد.
جنبشهای سالهای اخیر، از خیزشهای معیشتی دیماه تا انقلاب «زن، زندگی، آزادی»، نشان دادهاند که جامعه ایران وارد دورهای نوین از مبارزه شده است. انقلاب ژینا در ۱۴۰۱ و خیزش دیماه ۱۴۰۴ علیه فقر، فساد و گرانی، از اصیلترین جنبشهای اجتماعی و اعتراضی یک قرن گذشتهاند که تداوم آنها امروز در مبارزات کارگران و مردم بهروشنی دیده میشود. انقلاب ژینا و خیزش دیماه جنبشهایی پراکنده و مقطعی نبودند؛ آنها بیان اراده نسلی هستند که زندگی شایسته میخواهد، تبعیض جنسیتی را نمیپذیرد و آزادی سیاسی و برابری را مطالبه میکند. سرکوب خونین، اعدام، زندان و نظامیسازی شهرها نتوانسته این اراده را درهم بشکند؛ برعکس، شکاف میان مردم و حاکمیت را عمیقتر کرده است.
امروز در لحظهای ایستادهایم که سرنگونی به خواست محوری و فوری مردم بدل شده است. سرنگونی تنها با سازماندهی راهبردی و قدرت متشکل مردم ممکن است. قدرت مردم زمانی تعیینکننده میشود که جنبشهای کارگری، دانشجویی، زنان، معلمان و بازنشستگان به هم پیوند بخورند. اعتصابهای سراسری، فعالیتهای محلهمحور، شبکههای بههمپیوسته دانشگاهی، شبکههای همبستگی و ایجاد شبکههای هماهنگکننده زنان مبارز میتواند توازن قوا را به سود جامعه تغییر داده و پیشروی مردم را در این شرایط حساس تضمین کند.
مردم مبارز کردستان!
باید هوشیار بود. دفاع از دستاوردهای تاکنونی و پیشروی برای سرنگونی، در گرو سازماندهی اجتماعی و به میدان آمدن کارگران، معلمان، دانشجویان، جوانان و نهادهای ادبی، هنری و زیستمحیطی است. جامعه کردستان از ثروتی عظیم از فعالان اجتماعی شناختهشده برخوردار است. این سرمایههای معنوی و ارزشمند باید اعلام آمادگی کنند و مردم را در اشکال گوناگون سازماندهی نمایند. فعالیتهای محلهمحور، پیوند شبکههای گسترده مردمی و سپس سازماندهی شوراهای اعمال حاکمیت تودهای، با اتکا به رأی و اراده مردم، باید به مرحله اجرا درآید. عاملیت مردم در این فرایند باید آگاهانه تقویت شود. هر خلأ قدرتی میتواند توسط جریانهای ارتجاعی و اقتدارگرا مصادره شود. آینده ایران نه بازتولید استبداد دینی خواهد بود و نه بازگشت به پادشاهی. آلترناتیو ما باید بر پایه آزادی، برابری و اعمال اراده و قدرت تودهای مردم در شوراهای شهری و نهادهای محلهمحور بنا شود.
مردم!
در لحظهای ایستادهایم که اتحاد، سازمانیابی، دفاع از زندگی و کرامت انسانی و تداوم مبارزه، ستونهای پیروزیاند. خیابان، محل کار، دانشگاه و محلههای ما سنگرهای این مبارزهاند. با اتکا به نیروی جمعی خود میتوانیم آیندهای بسازیم که در آن پایان استثمار طبقاتی، لغو مجازات اعدام، کرامت انسانی، برابری و رفع ستم ملی و تبعیض جنسیتی، زبانی و فرهنگی، معیار حکومت شورایی باشد.
این لحظات حساس را دریابیم!
نسان نودینیان
۹ اسفند ۱۴۰۴ / ۲۸ فوریه ۲۰۲۶
