بیانیه ای در رابطه با غزه و دو پیام به زندانیان سیاسی و زنان

پیام کنفرانس شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست به زندانیان سیاسی و خانواده‌های جانفشاندگان

 

رفقای زندانی، زندانیان سیاسی، مبارزان راه آزادی و سوسیالیسم!

گرمترین و صمیمانه‌ترین درودهای کمونیستی و انقلابی ما بر شما باد! بر شما زندانیان مبارز و رزمندگانی که برای آزادی و برابری با عزمی استوار علیه جمهوری اسلامی و نظم سرمایه‌داری حاکم بر ایران به مبارزه برخاسته‌اید. شمایانی که به جرم دفاع از آزادی، دفاع از منافع کارگران و زحمتکشان مورد پیگرد قضایی و سرکوب رژیم قرار گرفته‌اید، شکنجه و شلاق  را تجربه کرده‌اید، زمان‌های طولانی را در سلول‌های انفرادی مانده‌اید و سپس در بیدادگاه‌های جمهوری اسلامی با محاکمات دروغین و از پیش تعیین شده به حبس و زندان محکوم شدید. درود بر استقامت و پایداری‌تان باد! خاصه شما زندانیان مبارزی که از بهمن ماه ۱۴۰۲، سه‌شنبه‌های اعتصابی «نه به اعدام» را آغاز کردید، با عزمی استوار پیام مبارزاتی‌تان را به دیگر زندان‌ها رساندید و اکنون پرچم کارزار مقاومت و ایستادگی‌ علیه اعدام را – که یک قتل عمد دولتی‌ست – در صد و دومین هفتۀ اعتصابی در بلندای بیش از ۵۵ زندان در سراسر کشور به اهتزار در آوردید.

رفقا و دوستان زندانی! کنفرانس شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در یکی از حساس‌ترین دوران مبارزاتی توده‌های مردم ایران برگزار شد. زمان برگزاری این کنفرانس اگر چه از دو ماه پیش تعیین شده بود، اما همزمانی برگزاری آن در  چهاردهمین روز مبارزات آزادی‌خواهانه توده‌های زحمتکش مردم ایران، وظایف سنگین‌تری را بر دوش شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست گذاشت. وظایفی انقلابی که شورا را بر آن خواهد داشت تا بیش از پیش پژواک صدای مبارزات شما از درون شکنجه‌گاه‌های مخوف جمهوری اسلامی باشد.

ادامه کارزار مبارزاتی‌تان علیه اعدام – آنهم در ایامی چنین سرنوشت‌ساز که توده‌های مردم ایران برای سرنگونی جمهوری اسلامی بپا خاسته‌اند – بذر امید و مقاومت را در دل همه مبارزان راه آزادی و سوسیالیسم افشانده است. به رگ‌های جنبش نوپای «نه به اعدام» خون تازه‌ دمیده و تحرکات جدیدی را علیه اعدام در درون جامعه بوجود آورده است. مبارزات شما و همصدایی گروه‌های مختلف اجتماعی با کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام در شرایطی رو به اعتلا گذاشته است که  رژیم اعدام و شکنجه، با تشدید سیاست دار و داغ و اعدام و تکرار سناریوهای پیشین اعتراف‌های تلویزیونی خود را برای مقابله با جنبش انقلابی مردم تجهیز کرده است. این در حالی‌ست که اوضاع سیاسی کشور به شدت متلاطم، اقتصاد کشور فرو ریخته، خزانه دولت خالی، سفره‌ها کوچک، بیکاری گسترده و مردم برای تغییر وضعیت موجود در ابعاد سراسری به تظاهرات و نبردهای خیابانی علیه جمهوری اسلامی روی آورده‌اند. در چنین وضعیتی که هیئت حاکمه در گرداب سقوط دست و پا می‌زند، برخاستن صدای نه به اعدام شما در زندان و بیرون از زندان، پژواک بیشتری یافته است. گستردگی کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام‌ – آنهم در دوران فروپاشی رژیم، بیانگر این واقعیت است که اقتدار و هیمنۀ رژیم در عرصه‌های مختلف فرو ریخته، بگیر و ببندها کارآیی سابق خود را از دست داده و بازداشت و زندان و محاکمات فرمایشی دستگاه قضایی قادر به توقف مبارزات مردم علیه اعدام و پیشروی آنان برای سرنگونی جمهوری اسلامی نیست.

موج جدید اعتراضات توده‌ای که در دو هفتۀ گذشته سراسر کشور را فرا گرفته است، نتیجۀ بحران‌های لاعلاجی‌ست که ریشه در ساختار فاسد و معیوب جمهوری اسلامی و نظام سرمایه‌داری حاکم بر کشور دارد و لاجرم تنها با سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی و استقرار حاکمیت شورایی کارگران و زحمتکشان از میان برداشته خواهد شد. حال در چنین وضعیتی که توده‌های مردم ایران عزم خود را برای سرنگونی جمهوری اسلامی جزم کرده‌اند، مقاومت و ایستادگی شما در درون زندان‌ها و شکنجه‌گاه‌های جمهوری اسلامی بیش از هر زمان دیگری امید گسترش مبارزه علیه اعدام را در جای جای جامعه بر انگیخته است. درود بی‌کران ما بر استقامت و پایداری‌تان باد!

خانواده‌های جان‌باختگان راه آزادی و برابری و سوسیالیسم!

درود بی‌کران ما بر شما و پایداری و استقامت‌تان باد! خاصه شمایانی که در دو هفتۀ گذشته عزیزان سرو‌قامت‌تان با شلیک مستقیم گلولۀ نیروهای آدمکش جمهوری اسلامی به خاک افتادند. شما خانواده‌های داغداری که به رغم تحمل رنج‌ها و سختی‌های فراوان، همواره بر آرمان‌های مبارزاتی و آزادی‌خواهانۀ فرزندانتان پای فشرده‌اید. در سخت‌ترین شرایط، صدای دادخواهی عزایزان جانفشان‌تان را پژواک داده‌اید، پرچم جنبش داد‌خواهی را بر دوش گرفته و با پایداری‌تان سیاست سکوت و فراموشی را درهم شکسته‌اید. با این همه و به رغم همه هزینه‌ها و رنج‌هایی که تاکنون متحمل شده‌اید، هرگز از پای ننشستید و قدمی از مسیر دادخواهی عقب‌نشینی نکردید. در تمامی این سال‌های سپری شده استوار ماندید و به ما آموختید که پرچم مبارزاتی فرزندان راست ‌قامت‌تان بر زمین افتادنی نیست. آنچه در این سال‌های سرکوب و کشتار و مرگ بر فرزندان مبارزتان رفته است، چه آنهایی که در این روزها در دفاع از آرمان‌های انقلابی‌شان توسط مزدوران جمهوری اسلامی در کف خیابان‌ها پر‌پر شدند، چه آنهایی که پیش از این در راه آزادی و برابری و سوسیالیسم جانفشانی کردند، چه آنهایی که در زندان‌ها حماسه آفریدند و با پرونده‌سازی‌های دروغین بازجویان شکنجه‌گر سربدار شدند، نام و نشان هیچکدام از این مبارزان راه آزادی و برابری  از خاطره‌ها محو نخواهد شد. فرزندان مبارزتان، جملگی زنان و مردان آزادی‌خواهی بوده‌اند که با علم به رهایی جامعه از ستم و بیدادگری، با آگاهی نسبت به رهایی کارگران و توده‌های زحمتکش از استثمار و تبعیض و نابرابری به پیکاری بی‌امان علیه نظم موجود و حاکمان مستبد آن به مبارزه برخاستند.

آنچه را که شما در این سال‌های متمادی – خاصه در این روزهای سرنوشت ساز و تاریخی – تحمل کردید و در هم‌پیمانی با فرزندانتان وفادار ماندید، جای بسی تقدیر و قدردانی‌ست. درود بی‌کران بر شما و استقامت و پایداری‌تان باد. شما خانواده‌های رنج‌کشیده‌ای که با برافراشتن پرچم مبارزاتی فرزندان راست‌ قامت‌تان، همواره پیام‌ رسان امید و پیروزی در راه آزادی و برابری و سوسیالیسم در جامعه  بوده‌اید. مطمئن باشید جمهوری اسلامی رفتنی‌ست، پیروزی نزدیک است و فردای روشن در انتظار همۀ ماست. درود بی‌کران ما بر شما باد!

 

سرنگون باد رژیم سرمایه‌داری جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی – زنده باد سوسیالیسم

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست.

دیماه ۱۴۰۴ – ژانویه ۲۰۲۶

بیانیه کنفرانس شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست

در باره نسل کشی دولت فاشيست اسرائيل و طرح “صلح” نئوکولونیالیستی ترامپ در غزه!

 

اوج گیری تروریسم و جنگ بعد از حمله هفتم اکتبر ٢٠٢٣ توسط جریان ارتجاعی حماس و به بهانه آن نسل کشی دو ساله حکومت فاشیستی اسرائیل در غزه نماد برجسته توحش در جهان تحت سلطه بربریت سرمایه داری بود. شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست با شفافیت در دو سال گذشته نسل کشی دولت اسرائیل در غزه را محکوم کرده و در کنار مردم ستمدیده فلسطین بوده است. اکنون و به دنبال برگزاری کنفرانس استکهلم در دهم ژانویه ٢٠٢٦ باردیگر برمواضع و سیاست اصولی خود تأکید میکند.

نتيجه اين نسل كشى با استناد به آمارهاى قابل اتکای منتشر شده تا مقطع آتش بس اخیر بيش از ٧٠ هزار نفر کشته و١٧٠ هزارمجروح بوده است و در ميان كشته‌ها ٢٠ هزار كودك وجود دارد. بيش از ٩٥ درصد مناطق مسكونى ويران يا غيرقابل سكونت شده اند. تمام زير ساختهاى آب و برق و فاضلاب نابود شده اند. بيش از دو ميليون و صد هزار نفر بارها در نوار غزه جابجا و از مسکن خود آواره شدند. بيش از ٥١٨ مدرسه و مركز آموزشى ويران گردیدند. ٧٤٥ هزار نفر از کودکان در سنين ابتدایى تا دانشگاه در دو سال اخير از تحصيل باز مانده‌اند. در مدت دو سال جنگ و نسل کشی، ٦٥٤ بيمارستان و مركز بهداشتى توسط ارتش فاشيست اسرائيل مورد حمله قرار گرفته و بخشأ ويران شده اند. بيش از ١٧٠٠ نفر از كادر درمانى و دهها خبرنگار در اين مدت جان خود را از دست داده اند. قحطى و گرسنگى جان ٤٠٠ نفر را گرفت. محيط زيست غزه بطور كلى نابود شده است. تنها یک و نیم درصد از زمينهاى كشاورزى غزه قابل كشت هستند.

این فجایع و جنگ و تروریسم و نسل کشی دو ساله اخیر محصول بیش از هفتاد سال اشغالگری حکومت اسرائیل، سرکوب مردم فلسطین، به رسمیت نشناختن حق مردم فلسطین برای تشکیل دولت مستقل و اشغال فزاینده سرزمین فلسطینی‌ها توسط گروههای مذهبی – ارتجاعی یهودی، زمینه را برای رشد جریانهای اسلامگرای حماس و جهاد وحزب الله و دخالتهای جمهوری اسلامی در قالب “محورمقاومت” و کارکردهای تروریستی و ضد انسانی آنها فراهم کرد. بی تردید دولت آمریکا و اغلب دول اروپایی درنسل کشی مردم غزه توسط اسرائیل شریک هستند. بدون حمایت نظامی، مالی، لجستیکی، اطلاعاتی، دیپلماتیک و رسانه ای آنها، دولت اسرائیل نمیتوانست در خاورمیانه و در مقابله با فلسطینی ها تا این حد سرکشی کند. در دوره دو ساله نسل کشی اخیراسرائیل، دولتهای غربی بیشترین موانع و محدودیتها در مقابل جنبش اعتراضی میلیونها انسان حق طلب در دفاع از مردم فلسطین و علیه دولت فاشیستی اسرائیل به عمل آوردند. آکتیویستهای ضد نسل کشی اسرائیل و مدافع حقوق مردم فلسطین دستگیر و بازداشت کردند. به لحاظ سیاسی و عملی در کنار دولت فاشیست اسرائیل بودند .

در طرف دیگر این کشتار و ویرانی، مردم انساندوست و حق طلب در سراسر جهان قرار دارند که همواره برای دستیابی مردم فلسطینبه حقوق خود در کنار آن‌ها بوده‌اند. نسل کشی دو ساله اخیر که با گسترده ترین اعتراضات در سطح جهان روبرو شده،به وضوح قدرت بالای جنبش اعتراضی بشریت حق طلب، فاکتور تعیین کننده تحمیل آتش بس شکننده کنونی برفاشیسم حاکم براسرائیل و دولت ترامپ بود.

کنفرانس شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست باردیگر به شدیدترین وجهی اشغالگری و ستمگری بیش از هفت دهه حکومت قومی، مذهبی- فاشیست اسرائیل و نسل کشی دو ساله اخیر علیه مردم فلسطین و غزه را محکوم میکند و خود را در کنار حق طلبی مردم فلسطین میداند و براین باور است که:

– آتش‌بس شکننده ای كه هم اكنون در جريان است، بايد دائمی و سايه جنگ از سر مردم فلسطین و غزه براى هميشه برداشته شود.

– طرح ٢٠ ماده ای “نئوکولونیالیستی” ترامپ یکجانبه به نفع دولت فاشیست اسرائیل و علیه حقوق اولیه و پایه ای مردم فلسطین است. این طرح در راستای تبدیل کردن باریکه غزه به “کمپ اردوگاهی بزرگ” با ساکنین همیشه محتاج کمکهای دولتها و نهادهای جهانی است. این یک توطئه ضد اجتماعی و ضد مردمی بین المللی است.

– حاکمیت باریکه غزه و اداره امورآن به نمایندگان مستقیم خود مردم باید سپرده شود. شهروندان غزه به دور از اشغالگری و زورگویی نظامی ارتش اسرائیل ویا تهدیدات حماس، در یک شرایط نرمال زیر نظر سازمان ملل و یا نهاد بین المللی دیگر میتوانند، نمایندگان مستقیم خود را برای اداره امور جامعه انتخاب کنند. در همین رابطه طرح قیمومیت “ترامپ وتکنوکراتهای فلسطینی” از نظر ما مردود است. به علاوه غزه با تأمین همه امکانات شایسته زندگی انسان امروز باید بازسازی شود.

– ما خواهان اجرای”حکم دیوان کیفری بین المللی” برای دستگیری و محاکمه نتانیاهو،گالانت ودیگر سازماندهندگان نسل کشی و قتل عام جمعی در فلسطین و غزه هستیم.

ما همچنین خواهان پایان دادن به اشغال رژيم آپارتايد اسرائيل هستيم و معتقدیم بدون به رسمیت شناختن کامل حقوق فلسطینیان، صلح در خاورميانه محقق نخواهد شد. تأسیس یک کشور مستقل و دارای حاکمیت فلسطینی در مرزهای ١٩٦٧ كارسازترين راه حل ممكن براى پايان دادن به چرخه خشونت و كشتار عليه فلسطينيان و مردم اسرائيل است.

سرنگون باد نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی -زنده باد سوسیالیسم

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست

دی ماه ۱۴۰۴ – ژانویه ۲۰۲۶

 

پیام کنفرانس شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست

به زنان مبارز و فعالان چپ و سوسیالیست جنبش زنان

 

زنان مبارز!

جامعه ایران در شرایط متحولی است. صحنه سیاسی جامعه شاهد  اعتراضات  و مبارزات گسترده   و جانفشانی مردم  برای بزیر کشیدن جمهوری اسلامی در اشکال کوناگون است و رژیم اعدام و کشتار همه ابزارهای سرکوب و قتل عام را برای برای خاموش کردن مبارزات مردم جان به‌لب رسیده  بکار گرفته است. همسو با این شرایط اپوزیسیون راست و بویژه جناح فاشیستی و سلطنت طلب آن با تلاش  امپریالیستها، رسانه‌ها و مزدوران گوناگون سرمایه‌داری  در اشکال مختلف تلاش گسترده‌ای را برای تثبیت تکرار ضدانقلاب دیگری بر جامعه دنبال می‌کنند. این شرایط حساس، نیازمند هوشیاری حضور آگاهانه  در عرصه‌های مختلف اعتراضات مردمی است.

تلاش‌های گرانقدر شما طی ده‌های گذشته علیه آپارتاید جنسی و جنسیتی و تبعیض ساختاری در رژیم زن‌ستیز جمهوری اسلامی، در عرصه‌های گوناگون ـ از جمله کنترل بر بدن زنان، قوانین و سنت‌های فرهنگی و دینی پدر/مردسالار، نابرابری در مزد و اشتغال، اشکال مختلف خشونت علیه زنان، محدودیت‌ها در تحصیل و سیاست‌های ارتجاعی بازگرداندن زنان به خانه داری و فرزندآوری ـ ادامه داشته و در زمینه‌های مختلف، رژیم اسلامی را وادار به عقب‌نشینی کرده است.

مقابله با حجاب اجباری همواره جایگاهی مهم در پویش مبارزاتی زنان داشته که در خیزش انقلابی ۱۴۰۱ با شعار” زن، زندگی، آزادی” به اوج رسید. در این جنبش سراسری، حضور گسترده و مبارزه جسورانه دختران جوان در خیابان‌های اغلب شهرها، در محیط کار و تحصیل و دیگر عرصه‌های اجتماعی، ارکان رژیم اسلامی را به لرزه درآورد و فضای سیاسی جامعه را به‌شدت تحت تأثیر حضور گسترده و مبارزه‌جویانه زنان قرار داد. در این مبارزه پرتپش، بسیاری از زنان و دختران جوان جسور و مبارز به‌دست رژیم جان باختند یا به زندان افتاده و محکوم شدند. اگرچه در شرایط کنونی، بر اثر سرکوب وحشیانه رژیم و عوامل دیگر، از تحرک جنبش انقلابی کاسته شده است، اما نباید فراموش کرد که یکی از دستاوردهای مهم این جنبش، تغییر در فضای جامعه و حضور زنان بدون حجاب در خیابان‌های شهرها و عرصه عمومی است. توجه به این نکته از آن‌رو اهمیت دارد که رژیم اسلامی همواره حجاب اجباری را یکی از ارکان هویتی خود تلقی کرده و طی ماه‌های گذشته نیز، علی‌رغم تهدیدها و مصوبه‌های گوناگون برای کنترل بی‌حجابی، نتوانسته شرایط را به پیش از برآمد این جنبش بازگرداند.

 

زنان مبارز!

چالش‌های شما علیه سامانه سلطه و ستم پدر/مردسالار و رژیم آپارتاید ضدزن اسلامی، در صورتی تحقق می‌یابد که متشکل شده و با جنبش طبقاتی کارگران و دیگر جنبش‌های اجتماعی علیه ستم، سلطه و استثمار همگرا شود.

 

فعالان چپ و سوسیالیست جنبش زنان!

شما زنان چپ و پیشرو اگر چه در همه جنبش‌های اجتماعی نقش برجسته ای داشته اید و از همان روزهای آغاز شکل‌گیری جمهوری اسلامی، علیه حجاب اجباری تظاهرات و اعتراضات پرشکوهی را سازمان دادید؛ بسیاری از شما به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی شکنجه و زندانی شدید و شمار زیادی از هم‌رزمان‌  شما اعدام شدند یا ناچار به تبعید گشتند. در تبعید همراه با رشد  تشکل‌های زنان مبارزات شما در عرصه‌های گوناگون تداوم یافت. از درون جامعه نیز زمینه‌های پویش جنبش زنان علیه سلطه پدر/مردسالاری و مبارزه با آپارتاید جنسی و جنسیتی را فراهم آوردید  و  سال‌های گذشته، ضمن تداوم مبارزه  با رژیم ضد زن، گرایش‌های انحرافی  درون  جنبش زنان ـ از جمله «فمینیسم اسلامی» و گرایش‌های مختلف «اصلاح‌طلبی» ـ را نقد کرده و پشت سر گذاشتید.

 

شما که در عرصه‌های مختلف سیاسی، حقوقی، اجتماعی، فرهنگی و هنری، گفتمان رهایی زنان را گسترش دادید و در سامان‌دهی و پویش مطالبات زنان نقش‌آفرین بودید و در سال‌های اخیر نیز برای تحرک مطالبات کوئیرها علیه سلطه جنسی و جنسیتی در فضای سیاسی تلاش کرده‌اید، درودهای گرم و صمیمانه ما را بپذیرید.

در این شرایط متحول سیاسی حضور گسترده و آگاهانه و هوشمندانه  شما در تحولات سیاسی کنونی، همگرایی گرایش‌های چپ و پیشرو در جنبش زنان برای سازمان‌یابی تشکل‌های مستقل و توده‌ای زنان، بر محور خواسته‌های عمومی و نیز مطالبات اجتماعی برای رفاه و آزادی زنان کارگر و خانه‌دار که زمینه رهایی زنان از کار خانگی را فراهم می‌کند ـضرورتی  انکارناپذیر است که می‌تواند به تحرک جنبش زنان بینجامد و زمینه رشد و بالندگی این جنبش و حضور در فضای سیاسی را هموار سازد.

به موازات آن، همگرایی با دیگر جنبش‌های اجتماعی، -به‌ویژه جنبش طبقاتی کارگران- علیه هرگونه سلطه، ستم و استثمار و بر محور برابری و آزادی، پویشی است که از یک‌سو می‌تواند طیف اپوزیسیون راست ـ که نابرابری و استثمار، محور مشترک همه گرایش‌های درونی آن است ـ را به عقب براند و از سوی دیگر، مسیر مبارزه برای سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی و ایجاد حاکمیت شورایی را هموار کند.

سرنگون باد رژیم سرمایه‌داری جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی – زنده باد سوسیالیسم

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست

ژانویه ۲