این دور از اعتراضات خیابانی و اعتصاب که از ۷ دیماه ۱۴۰۴ با اعتصاب بازاریان و تظاهرات همزمان از تهران شروع شد، امروز ۱۸ دیماه، دوازدهمین روز خود را پشتسر گذاشت و همچنان با قدرت ادامه دارد.
بعد از گذشت ۱۱ روز از این مبارزات، امروز مردم در کردستان با اعتصاب عمومی خود به این اعتراضات پیوستند. و اما، در همین روز مردم آگاه و مبارز در شهرهای سنندج، بیجار، قروه، سقز و کامیاران با شروع اعتراضات خیابانی و تقابل با نیرویهای رژیم از سطح این اعتصاب، از نوع مورد علاقه ناسیونالیستهای کُرد برای کنترل و مهار مردم در کردستان گذشتند تا مبارزات خود را برای به گور سپردن جمهوری اسلامی با مردم در ایران هم سطح و هماهنگ نمایند.
با شروع ایندوره از جنبش سرنگونی مردم، جامعه ایران وارد مرحله سرنوشت ساز و تعیین کننده، دورهای از تحولات متعدد و گوناگون بزرگی از قبیل سرنگونی رژیم با انقلاب مردم، کودتا، عقب نشینی رسمی رژیم برای نجات خود، دخالت مستقیم غرب، فروپاشی رژیم، امکان حمله نظامی برای قیچی کردن جنبش عدالتخواهانه مردم و غیره روبرو شده است.
مردم برای خلاصی جامعه از فقر و نابرابری، رهائی از شر قوانین ضد کارگری، قوانین ضد زن و استبداد سیستم بورژوائی به میدان آمده است. سطح پیشرفت و توانائی این جنبش در حدی است که ماندگاری و بقاء رژیم اسلامی با همین قوانین و قواره را غیر ممکن کرده است. امر مردم در این دوره اعتراض صرف نیست و سرنگونی رژیم اسلامی در دستور اول است. مردم در تقابل ایندوره با دولت نه تنها کلیه خصلتهای رادیکال سال ۱۳۸۸ تهران، دیماه ۹۶، آیان ۹۸، جنبش ژینا ۱۴۰۱ را با خود دارند بلکه آنها را هم ارتقاء دادهاند. مردم مبارز در برابر یورش نیروی انتظامی دولت میایستند و دست به مقاومت و تعرض و جنگ و گریز میزنند، از دشمن تلفات میگیرند، مجسمه سران رژیم را پائین میکشند، شهرها را از عکس و باندرول مقامات دولتی پاک میکنند، نهادهای سرکوبگر نظامی، مراکز مذهبی جهل خرافه “حوزه علمیه”، فرمانداریها و کلانتریها را مورد حمله قرار میدهند. در چند مورد کنترل شهرها و محلاتی از شهرهای بزرگ را برای چند روز و چند ساعت بدست گرفتهاند و صجنههای شورانگیز بیاد ماندنی خلق کردهاند. خصلت ویژه و برحسته این دوره از جنبش سرنگونی، پیوستن تعداد بسیار زیادی از شهرهايی به آن است که در دورههای قبلی حضور نداشتند. گستردگی اعتراضی در این حد مقامات سرکوبگر دولت را که نیروی اصلی سرکوبش را در شهرهای بزرگ و با پیشنه اعتراضی متمرکز کرده بود غافلگیر نمود و توان مقابله آنها با مردم را بشدت پائین آورد.
اما، جنبش سرنگونی مردم با کمبود رهبری سراسری و تصویر از نوع دولت جایگزین بعد از رژیم اسلامی روبرویند. این خلاء و ضعف بزرگی است که امکان رهبر تراشی و ایجاد تفرقه در میان صفوف متحد مردم را برای رسانههای غربی از جمله، بی بی سی، اینترنشنال، من و تو و آمریکا و اسرائیل فراهم آورده است. مجموعه اینها در این روزهای حساس همان نقشی را بازی میکنند که در دوره انقلاب پنجاه و هفت خمینی جلاد را رهبر مردم جا زدند و تحفه جمهوری اسلامی را بر مردم تحمیل کردند. باز هم میخواهند سیستم فاشیستی و استبداد پادشاهی پهلوی را که مردم با انقلاب خود از در به بیرون پرتاب کردند از پنجره وارد کنند. غرب از آگاهی مردم و جنبش انقلابی مردم در ایران که نور امیدی در این دنیای خونین و سیاه است وحشت دارد.
باید توجه کرد که خارج از برنامه شوم غرب و رسانههایش، نبودن حزب و تشکل یا فردی که تا اندازهای مورد توجه و اعتماد مردم باشد و بتواند نیاز واقعی جامعه را از این نظر پر کند، از دو جهت به امکانی برای رضا پهلوی و دارو دستهاش تبدیل شده است. یکی اینکه فعلا آلترناتیو دیگری نیست و دوم اینکه از منظر مردمی که در مقابل گلوله مزدوران رژیم سینه سپر میکنند و نه تجربه ما را از انقلاب پنجاه و هفت و نه شناخت من و شما را از سلطنت پهلوی دارند، از شدت تنفر از رژیم اسلامی دنبال آلترناتیو می گردند و در مواردی به نفع رضا پهلوی شعار میدهند. در هر صورت اینها جز در شرایط تحمیل سناریو سیاه بر جامعه، نمی توانند آیندهای در جامعه ایران داشته باشند.
اگر ما مردم حزب و سازمان و رهبری سراسری در این دوره نداریم در عوض آن لایه بسیار گسترده و قوی از رهبران عملی و با تجربه و قشر وسیعی از فعالین سوسیالیست و کمونیستها را در میان کارگران و در سطح رهبری دیگر جنبشهای اجتماعی داریم. اگر فعالین آگاه و کمونیست و رهبران عملی مبارز در مراکز کارگری، در میان فرهنگیان، دانشجویان، زنان و جوانان اولویت فوری خود را ایجاد تشکل و شورا و نهادهای مبارزاتی در مراکز کار و محلات و شهرها قرار دهند می توانیم چون رهبر ظاهر شویم و زیر پای طرحهای بورژوازی و ترامپ و اسرائیل و دست پرودههای آنها را در ایران و کردستان خالی کنیم. در این مقطع تاریخی ما راهی جز ایجاد مراکز قدرت از طریق تشکیل شورا و سازمانهای دیگر مبارزاتی و در عالیترین شکل آن تشکیل حزب عدالتخواه کمونیست برای اداره جامعه و کنترل بر زندگی خود نداریم. باید در جریان هر رویدادی در این دوره تمام نیرو و توجهها را در اینجا متمرکز نمود. اگر به فوریت دست بکار نشویم زمان و فرصتها با سرعت از دست خواهند رفت.
مجید حسینی
۱۸ دیماه ۱۴۰۱
۸ ژانویه ۲۰۲۶
مبارزان کمونیست