مبارزان کمونیست
هولوکاست قرن بیست و یکم
نازیسم یک چهره دارد
دمیتری سدوف(Dmitry SEDOV)، کارشناس علوم سیاسی، روزنامهنگار
ا. م. شیری- واژۀ «هولوکاست» در تاریخ معاصر را صهیونیست در آستانۀ جنگ شش روزه (جنگ سال ١٩۶٧ اعراب و اسرائیل) برای مظلوم نمایی قوم جهود بمنظور توجیه تصرف اراضی بیشتر فلسطین ابداع کردند. بدین معنی، که در هیچ یک از اسناد تاریخ جنگ جهانی دوم تا سالهای دهۀ ١٩۶٠، چنین واژهای وجود ندارد. البته، این گفته بمعنی انکار وجود اردوگاههای متعدد مرگ نازیها مانند آشویتس، داخاو، بوخونوالد و غیره نیست. بلکه بدین معنی است که کشتار ۶ میلیون یهودی در اردوگاههای مرگ نازیها افسانه است. این رقم نه تنها در هیچ سند جنگ جهانی دوم ذکر نشده است، حتی با رقم کل تلفات انسانی این جنگ نیز سازگار نیست. در اردوگاههای کار اجباری و مرگ نازیها در جریان جنگ جهانی دوم شهروندان عمدتاً غیرنظامی کشورهای اشغال شده از اتحاد شوروی گرفته تا اروپای شرقی و غربی کشته شدند که در میان آنها یهودیان درصد ناچیزی را تشکیل میدادند. این ادعا که در اردوگاههای مرگ نازیها فقط یهودیان کشته شدند، یک داستان جعلی است.
اما، خود دولت یهود که از طریق ترور و کشتار در سرزمین فلسطین تشکیل شد، همواره مردم فلسطین را قتلهام نموده، بخش عظیمی از آنها را از سرزمین آباء و اجدادیشان بیرون رانده و نسلکشی کرده است. به سخن صریحتر، همان «هولوکاست» جعلی علیه قوم یهود را، دولت یهود نزدیک به ٨٠ سال است که علیه ساکنان اصلی سرزمین فلسطین مرتکب میشود. جهان باید هولوکاست مردم فلسطین بدست اسرائیل را متوقف کند.
*-*-*
اخیراً، خبرنگاران سیانان در اسرائیل متوجه شدند که بولدوزرهای ارتش اسرائیل در نوار غزه، اجساد فلسطینیهای کشتهشده را در گودالهای کنار جاده و سایر گودالها روی هم میریزند و بدین ترتیب گورهای دستهجمعی بدون شناسایی یا اطلاعرسانی مناسب به مقامات و بستگان مقتولان ایجاد میکنند. مرکز این کار، روستای مرزی زیکیم است که از طریق آن کامیونهای حامل کمکهای بشردوستانه وارد غزه میشوند. طبق برنامه، قرار است آنها به عمق غزه پیشروی کنند، اما فلسطینیهای گرسنه در سر راه آنها تجمع میکنند و متوقف کردن آنها، سعی میکنند غذا، عمدتاً کیسههای آرد، را بردارند. آنها میدانند که اسرائیلیها نمیخواهند اجازه این کار را بدهند و به سمت جمعیت آتش میگشایند. اما گرسنگی فلسطینیها را علیرغم ترس از مرگ، مجبور میکند. بالاخره برخی کشته میشوند و برخی نیز به نحوی میتوانند برای خانوادههایشان غذا بیاورند. سربازان ارتش اسرائیل در واقع از مواضع از پیش تعیینشده به سمت گرسنگان تیراندازی میکنند. کشتهشدگان بیشمارند و اجسادشان در حال تجزیه شدن است. بوی تعفن منطقه فراگرفته است. این نقطۀ غمانگیز در غزه بنام «تقاطع زیکیم» نام گرفته است. وقتی خبرنگاران با ارتش تماس گرفتند، نظامیان استفاده از بولدوزر برای کندن گورهای دسته جمعی را تکذیب کردند. آنها ادعا کردند که جادهها را صرفاً برای اهداف مهندسی پاکسازی میکنند. این یک روال عادی است. این ایده که چنین رفتاری با مردگان فراتر از درک عادی انسان است و قوانین بینالمللی را نقض میکند، به ذهنشان خطور نمیکند. گذشته از همۀ اینها، این فلسطینیها چه کسانی هستند؟
اگرچه قوانین بینالمللی طرفین درگیر را به همکاری در شناسایی و دفن اجساد ملزم میکند، اما وقتی مقتولان بدون کنترل در گورهای دستهجمعی دفن میشوند، اجساد به مفقودین تبدیل میشوند و تعداد واقعی تلفات غیرنظامیان پنهان میماند. افزون بر این، در چنین وضعی اجساد در معرض مثلهکردن و اقداماتی قرار میگیرند که کرامت انسانی را نقض میکند و این موضوع کاملاً زیر شمول کنوانسیون ژنو دربارهٔ اهانت به مردگان قرار میگیرد. علاوه بر این، ارتش اسرائیل در نقاط تدفین جمعی با بولدوزر هیچ نشانهای برجای نمیگذارد و این مکانها بهتدریج از حافظهٔ مردم محلی محو خواهند شد
در این زمینه، سخنان هانا آرنت، فیلسوف آلمانی-آمریکایی، بنیانگذار نظریۀ تمامیتخواهی، به ذهن متبادر میشود: «هدف از دروغ گفتن مداوم، وادار کردن مردم به باور دروغها نیست، بلکه وادار کردن آنها به باور نکردن به هیچ چیز است. مردمی که دیگر نمیتوانند حقیقت را از دروغ تشخیص دهند، نمیتوانند خوب را از بد تشخیص دهند. و چنین مردمی، که از توانایی تفکر و قضاوت محروم شدند، خواه ناخواه کاملاً تسلیم حکومت دروغ میشوند. با چنین مردمی، هر کاری میتوان کرد».
هانا آرنت اصطلاح «ابتذال شرّ» را ابداع کرد که به اطاعت بیفکرانه از قوانینی اشاره دارد که با مبانی زندگی در تضاد هستند. او نتیجه میگیرد که شرّ از «عادی بودن بیفکر، ناتوانی در احساس درد دیگران، روزمره بودن خشونت و بیعدالتی و بیتفاوتی زاده میشود. شرّ توسط افراد عادی که نظم مستقر را به عنوان امری عادی میپذیرند و وظایف خود را بیفکرانه در محدودۀ «صلاحیت» خود، با وجدان (اگر استفاده این کلمه درست باشد) انجام میدهند، مرتکب میشود».
برای سربازان ارتش اسرائیل اهمیتی ندارد که در تقاطع زیکیم جهنمی به پا کردهاند. زیرا، آنها با وفاداری از دستورات پیروی میکنند. همانطور که از دستورات پیروی کردند، مناطق مسکونی غزه را به همراه غیرنظامیان نابود کردند. یعنی، تصاویر تخریب بابی یار با بولدوزر نازیهای آلمانی، که با اجداد اخیرشان همین کار را کردند، در ذهن آنها باقی نمانده است؟ به ذهنشان خطور نمیکند که آنها در نابودی وحشیانۀ ملتهای دیگر، جانشین نازیهای آلمانی شدهاند.
هانا آرنت در سال ۱۹۷۵ قبل از اینکه نسخۀ جدید هولوکاست در غزه را ببیند، درگذشت. اما مشهورترین عبارت او، «ابتذال شرّ»، همانقدر که در مورد نازیها صدق میکرد، در مورد ارتش اسرائیل نیز صدق میکند.
در همین حال، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، که به اتهام فساد مالی با حکم سنگین زندان روبرو است، از رئیس جمهور هرتزوگ درخواست عفو کرده است. این درخواست به وضوح خدمات او به اسرائیل را برجسته میکند، خدماتی که بدون ماجراجویی غزه نمیتوان نادیده گرفت. به باور جامعۀ بینالمللی مدافع حقوق بشر، وقایع غزه نقض آشکار حقوق بشر و مصداق نسلکشی بوده است. دیر یا زود، مرتکبان این جنایات دادگاه ذیربط محاکمه خواهند شد.
تا آن زمان، باید اندیشهای را که هانا آرنت در دادگاه آدولف آیشمن، جنایتکار نازی، بیان کرد، به خاطر داشته باشیم: «انسان ایدهآل برای یک رژیم تمامیتخواه، نه نازی معتقد است و نه یک کمونیست باورمند، بلکه افرادی هستند که در نظرشان دیگر هیچ تفاوتی میان واقعیت و خیال وجود ندارد».
بنیاد فرهنگ راهبردی
١٩ آذر- قوس ١۴٠۴
بزرگداشت شاهکار استالین و سربازان شوروی
سخنرانی گنادی زیوگانوف، دبیر کل حزب کمونیست روسیه در برابر خبرنگاران در دومای دولتی
ا. م. شیری: «عطر آن است که خود ببوید، نه اینکه عطار بگوید». در بارۀ استالین، یکی فرزندان نادر تاریخ که راه نجات انسان کار و زحمت را پیمود، شخصاً بسیار گفتهام. او یکی از نوابغ تاریخ بشر بود که در آینده متجلی شد. راهش بردوام!
*-*-*
امروز، کنفرانس بینالمللی تحت عنوان «نقش تعامل بین جناحها و بلوکهای احزاب سیاسی در همکاریهای بین پارلمانی در کشورهای مستقل مشترکالمنافع» در خانۀ اتحادیهها در مسکو برگزار میشود. نمایندگان پارلمانهای کشورهای مستقل مشترکالمنافع در آن شرکت خواهند کرد.
کمیتۀ دومای دولتی ما در امور کشورهای مستقل مشترک المنافع، همگرایی آوراسیا و روابط با هموطنان، این جلسه را تدارک دیده است. از قضا، من، لئونید کالاشنیکوف و کازبک تایساییف هم اعضای آن هستیم. این جلسه به توسعۀ گفتگو بین مردم برادر کشورهای مستقل مشترک المنافع اختصاص دارد.
همزمانی تاریخ این رویداد با نبرد مسکو که به طور گسترده در روسیه و کشورهای مستقل مشترک المنافع جشن گرفته میشود، تصادفی نیست. میخواهم همۀ ما، از جمله سربازان عملیات نظامی ویژه، از گنجینۀ قهرمانانۀ خلقهای اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگ کبیر میهنی بهرهمند شویم. سربازان شوروی در دسامبر ۱۹۴۱ لشکر نازیها را در خارج از مسکو شکست دادند.
نبرد مسکو به یکی از طولانیترین نبردهای جنگ جهانی دوم تبدیل شد. این نبرد در ٣٠ سپتامبر ۱۹۴۱ آغاز شد و به عنوان یک نبرد دفاعی دو ماه به طول انجامید. در این مدت، لشکرها و هنگهای سیبری از آسیای مرکزی و قفقاز به سمت مسکو گرد هم آمدند. نیرویی کوبنده که شکست ارتش عظیم فاشیست را ممکن ساخت، تشکیل گردید. سربازان شوروی عزم، اراده و شخصیت خود را نشان دادند.
در ۷ نوامبر ۱۹۴۱، نزدیک به ۳۰ هزار سرباز شوروی در میدان سرخ رژه رفتند. آنها بلافاصله برای دفاع از میهن عزیزمان عازم جبهۀ مقدم شدند.
شایان ذکر است که هیتلر دستور محو مسکو از روی زمین را صادر کرد. ارتش هیتلر نزدیک به ۲ میلیون سرباز داشت. نازیها دو برابر آنها تانک، هواپیما و سامانۀ توپخانه در اختیار داشتند. هیتلر حتی بمنظور ساخت بنای یادبود سربازان آلمانی سنگ گرانیت به مسکو آورده بود. آلمانیها برای مراسم اهدای جوایز پیروزی ۶۰ هزار صلیب و جعبههای شامپاین فرانسوی آورده بودند. یک میلیون و ۲۵۰ هزار سرباز شوروی برای دفاع از مسکو جنگید. در نزدیکی مسکو هر یک نفر از دو سرباز فاشیست با سرنیزه سربازان شوروی از پا در آمد.
ما در برابر شاهکار عظیم سربازان شوروی و فرمانده کل قوا، یوسف ویساریونوچ استالین، سر تعظیم فرود میآوریم. یوسف استالین، حتی زمانی که دشمن پشت دیوارهای پایتخت شوروی ایستاده بود، آن را رها نکرد. و این به مدافعان پایتخت انگیزه و امید بخشید.
اکنون برای ما بسیار مهم است که همۀ خلقهای کشورهای مستقل مشترک المنافع احساس اتحاد کنند و از مبارزۀ ما علیه نازیسم و فاشیسم معاصر که بر روسیه هجوم آورده است، حمایت کنند.
امروز، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، جلسۀ نظامی دیگری برگزار کرد. او از سربازان حمایت میکند و هر آنچه را که نیاز دارند، برایشان فراهم میآورد.
ما اخیراً صد و چهل و ششمین کاروان بشردوستانه را به منطقه عملیات نظامی ویژه اعزام کردیم. لازم میدانم از همۀ کسانی که در تدارک آن سهیم بودند، تشکر کنم. این یک کاروان عظیم است – ۱۲ کامیون ٢٠ تنی. در طول سه ماه گذشته، ما علاوه بر ۳۵۰ دستگاه موتورسیکلت، هر آنچه را که سربازان درخواست کرده بودند، اعم از لوازمات مورد نیاز در هوای نامساعد و هر آنچه که برای تقویت روحیه و حمایت از مجروحان در بیمارستانها، کودکان جنگ و کودکان دونباس لازم بود، به جبهه فرستادیم. از شما به خاطر این کمک فداکارانه و مهم سپاسگزارم.
ما از همکارانمان در کشورهای مستقل مشترکالمنافع دعوت کردیم تا تجربه و عملکرد اقدامات مشترک و پیروزیهای انباشتهشده توسط حزب کمونیست فدراسیون روسیه را مطالعه کنند.
دقیقاً بیست و پنج سال پیش، در چنین روزی، هفتمین کنگرۀ حزب ما افتتاح شد و وظایف بعدی آن را تعریف کرد. هدف آنها احیای کامل ارزشهای شوروی و بازگرداندن تجربۀ بینظیری بود که به ما اجازه داد امپراتوری از هم پاشیدۀ روسیه را در قالب یک کشور واحد – اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی – متحد کنیم. همچنین، پیروزیها در جبهه و فضا و ایجاد یک نظام اجتماعی نوین را تضمین کنیم.
ما به همراه یوری آفونین، دمیتری نوویکوف و دبیرانمان، به تازگی روزنامۀ «پراودا» را در پنج میلیون تیراژ منتشر کردیم. این یک بولتن ویژه است که در صفحات آن خلاصهای از تجربیات منحصر به فرد اندوختۀ حزب جمعبندی شده است. و من مطمئنم که این نسخۀ نشریه برای همۀ شهروندان کشور بسیار مفید و ضروری خواهد بود.
نرخ مالیات کلیدی ۱۷ تا ۲۰ درصد، عدم تنظیم قیمتها و ناتوانی در مدیریت منابع عظیم مالی و اقتصادی دولت به کاهش نرخ رشد در بخشهای غیرنظامی اقتصاد از ۴ درصد به تقریباً صفر منجر شده است.
بنابراین، برنامۀ حزب کمونیست فدراسیون روسیه، و همچنین برنامۀ ما مشتمل بر ۲۱ بخش، و تجربۀ منحصر به فرد فرمانداران سرخ بسیار مفید خواهد بود. و من اطمینان دارم که این برنامۀ ما، برنامۀ پیروز خواهد بود. این برنامه اساس مبارزات انتخاباتی حزب کمونیست فدراسیون روسیه را در سال آینده تشکیل میدهد.
اما امروز مایلم نقش بینالمللیمان را به طور خاص یادآوری کنم. روزنامۀ «سووتسکایا روسیا» [روسیۀ شوروی] یک مقالۀ عالی در مورد سفر هیئت حزب کمونیست فدراسیون روسیه به رهبری معاون من، دمیتری نوویکوف، به کرۀ شمالی منتشر کرده است. ما در آنجا کار بسیار خوبی انجام دادیم. ما اولین کسانی بودیم که روابط خود را با حزب کارگران کره از سر گرفتیم. توصیه میکنم گزارشی را که آنها در «سووتسکایا روسیا» آوردهاند، بخوانید. این، به ما اجازه داد تا برای آزادسازی منطقۀ کورسک، از حمایت مردم کره بهرهمند شویم.
در عین حال، ما مجبوریم توجهات را به تحریکاتی که علیه نمایندگان حزب کمونیست فدراسیون روسیه در سرزمین آلتای انجام گرفته، جلب کنیم. سرزمین آلتای سرزمینی قابل توجه، بزرگترین مزرعۀ غلات روسیه، زادگاه کیهاننورد ما، گرمان تیتوف است. ما در آنجا برای تضمین پیروزی سنتهای شوروی کارهای سترگی انجام دادهایم. ما در مجلس قانونگذاری سرزمین آلتای جناح بزرگی مرکب از ۱۷ عضو داریم. درک این نکته مشکل نیست که «ستون پنجم» چه در سر دارد.
در پاسخ به این تحریکات، ستاد اقدام اعتراضی ما تصمیم گرفته است که برای دفاع از سپاه پارلمانیمان تظاهرات گستردهای برگزار کند. علاوه بر این، من همۀ مقامات ذیصلاح را برای اقدام مقتضی در جریان امر قرار دادهام.
بر گرفته از: «ساوتسکایا راسیا» (روسیۀ شوروی- پورتال حزب کمونیست روسیه با اندکی تلخیص).
١٩ آذر- قوس ١۴٠۴
