مبارزان کمونیست
یان گییو:
منتشرشده در روزنامه آفتونبلادت یکشنبه ۲ شهریور ۱۴۰۴، ۲۴ اوت ۲۰۲۵
https://www.aftonbladet.se/nyheter/kolumnister/a/zAmwVr/israels-utdragna-folkmord-har-vant-upp-och-ned-pa-opinionen
برگردان به فارسی از نادر ثانی
پس از ۵۷ سال فعالیت به عنوان یک افراطگرای چپگرا، با کمال تعجب متوجه شدهام که از امسال در میانه جریان افکار عمومی قرار گرفتهام. من به سادگی مانند هر روزنامهنگار روزنامه صبح، به جریان اصلی تبدیل شدهام. کمی عجیب به نظر میرسد که اندیشه من متعلق به اکثریت قریب به اتفاق افکار عمومی باشد.
در مورد تغییر ریشهای در افکار عمومی سوئد در مورد مسئله فلسطین صحبت میکنم. افراطگرایان امروزی به جای من، ابا بوش (رهبر حزب دمکرات مسیحی) و جیمی اُکِسون (رهبر حزب دمکرات سوئد) شدهاند که سال گذشته در اکثریت بودند، اما اکنون در جناح راست تنها و منزوی شدهاند. این موضوع باید برای آنها به همان اندازه که برای من بعد از آن ۵۷ سال ناآشنا است، ناآشنا باشد.
این امر به طرز چشمگیری، یک نظر، به ویژه آرزومندانه از طرف من. نیست این یک واقعیت علمی است، چیزی است که نظرسنجی سالانه افکار عمومی روزنامه سونسکا داگبلادت و موسسه آماری دِمُسکوپ با چنان اعداد بزرگی نشان میدهد که میتوان همه خطاهای حاشیهای آماری را نادیده گرفت. این امر که تغییر نسبت به سال گذشته بسیار زیاد باشد غیرمنتظره نیست.
این نسلکشی طولانی و مداوم اسرائیل است که تفییر بسیار در افکار عمومی به وجود آورده است. برای مثالی بارز، حمایت از اسرائیل در میان لیبرالهای حزب مردم از ۷۰ به ۲۰ درصد کاهش یافته است، از اکثریت بزرگ به اقلیتی آشکار.
با این حال، دو حزب راستگرا همچنان محکم در جای خود باقی ماندهاند. “دمکراتهای مسیحی” و “دمکراتهای سوئد” با کمی بیش از ۵۰ درصد حمایت از اسرائیل، شانه به شانه هم هستند. آنها در میان احزاب تنها هستند و این چیزی است که “ابا” و “ییمی” رهبران این دو حزب را به افراطیهای راستگرای افکار عمومی در مورد اسرائیل تبدیل میکند.
دو حزب دیگرتوافق احزاب حامی دولت سوئد از نظر حمایت از اسرائیل بسیار عقب هستند، ۲۵ درصد برای”مدراتها” و ۲۰ درصد برای “لیبرالها”. بنابراین، حتی در میان احزاب دولتی نیز اکثریتی برای حامیان اسرائیل وجود ندارد.
و در میان احزاب مخالف، حمایت از اسرائیل از نظر تاریخی پایین است. حمایت از اسرائیل در میان هواخواهان حزب “مرکز” به ۸ درصد میرسد و پس از آن “سوسیال دموکراتها” با ۴ درصد، حزب “چپ” با ۱ درصد و حزب “محیط زیست” با ۰ درصد قرار دارند.
این بدان معناست که در سال ۲۰۲۵، کمتر از یک چهارم مردم سوئد از اسرائیل حمایت میکنند. از دیدگاه یک فعال بسیار قدیمی فلسطینی، این تغییر تقریباً باورنکردنی است. ما تعداد انگشتشماری جوان بودیم که جنبش همبستگی با فلسطین را در سال ۱۹۶۸ بنیاد نهادیم. در آن زمان بیش از ۹۵ درصد افکار عمومی سوئد علیه ما میبود. انتقاد اصلی ما از اسرائیل این بود که اشغال مناطق فتحشده در جنگ ۱۹۶۷ در شرف دائمی شدن بود و “سرزمینها”، همانطور که نامیده میشدند، با هدف غیرممکن کردن تشکیل یک کشور فلسطینی، مستعمره و ساخته میشدند. و اینکه این پروژه از قبل آغاز شده بود. همه احزاب به جز احتمالاً حزب “حزب چپ کمونیستها” (نام سابق حزب “چپ| امروز سوئد ـ توضیح برگرداننده مقاله) و کل تشکیلات فکری در رسانهها، مشاهدات ما را به عنوان تبلیغات و البته افراطگرایی چپ رد کردند. حتی شواهد تصویری از آنچه قرار بود اتفاق بیفتد، در سالهای اول در روزنامههایی غیر از “بولتن جبهه فلسطین” قابل انتشار نبود. زمانی که کار شهرکسازی در سالهای اول دهه ۷۰ میلادی به چنان مقیاسی رسید که انکار آنها غیرممکن بود، و همچنین تخریب سیستماتیک خانههای فلسطینیان و اخراج فلسطینیان، تحلیل سیاسی غالب در سوئد این شد که این یک راه عاقلانه برای هموار کردن راه صلح و نوعی آمادگی برای «دولت فلسطینی در کنار و در صلح با اسرائیل» است، همانطور که پر آلمارک، رهبر آن زمان حزب مردم و سرسختترین مدافع منافع اسرائیل در آن زمان، ادعا میکرد.
افکار عمومی کاملاً متفاوت امروز، همانطور که همه میدانند، بسیار کم به نادرستی صدای فریاد جنبش همبستگی مربوط میشود. ما از ابتدا در مورد همه چیز درست میگفتیم، اما به سختی به تأثیر قابل اندازهگیری بر افکار عمومی دست یافتیم. کسانی که اشتباه میکردند پیروز شدند.
آنچه تغییر را به وجود آورده است، حرکت مداوم و طولانی اسرائیل به سمت راست است که امروز به فاشیسم آشکار و نسلکشی با انگیزه ایدئولوژیک منجر شده است. با وجود سانسور، تبلیغات دروغین و ترورهای هدفمند از جمله بیش از ۲۰۰ روزنامهنگار فلسطینی در غزه توسط اسرائیل، جهان هنوز آنچه را که همه ما میبینیم، دیده و درک کرده است.
تنها دو حزب “دمکراتهای مسیحی” و “دمکراتهای سوئد” تحت تأثیر قرار نگرفتهاند. هم ابا بوش و هم ییمی اُکِسون با اظهاراتی مبنی بر اینکه تمام جهان باید از آنچه اسرائیل در غزه انجام میدهد “سپاسگزار” باشد، و یا “این کار کثیف و واقعاً دشوار برای ما نیز هست”، همانطور که ییمی اُکِسون با خط فکری تقریباً همانند نقل قولی از هاینریش هیملر، رهبر اساس، توضیح داد، حمایت خود را از نسلکشی قویاً نشان دادهاند،.
اما این دو افراطگرا، ابا و ییمی، احتمالاً دلایل کمی متفاوتی برای قدردانی خود دارند. ابا از یک شور و شوق اولیه کلیسایی به اسرائیل (که پیش از این بر حزب مردم تسلط داشت) حمایت میکند، به طور خلاصه این دگم را توضیح میدهد که این خواست پروردگار است و در کتاب مقدس تصریح میکند که ما باید در هر صورت در کنار اسرائیل بایستیم. در حالی که افکار ییمی در مورد کار کثیف اما ضروری پاکسازی قومی، منشأ سیاسی دنیویتری دارد.
در هر دو مورد، این رهبران حزب با افراطگرایانی متحد شدهاند که تاریخ به سختی در مورد آنها قضاوت خواهد کرد. در حالی که اولف کریسترسونِ نخستوزیر عصبی سوئد به تدریج به سمت توبه در زیر زیر چوبه دار میرود.
و برخی از نویسندگان سرمقاله در مطبوعات راستگرا تا حدی خود را از مردم دور کردهاند که امروز دیگر به افراطیترین افراد امروزی مبدل شدهاند.
پینوشت: آدرس ایمیل من در روزنامه آفتونبلادت به دلایل مرموزی به مدت شش هفته از کار افتاده بود. در نتیجه، در این مدت هزار ایمیل به دست من نرسیده است. اما اکنون این خطا برطرف شده است.
گذشته از این من معتقدم که…
… وقتی همفکران ابا در جناح راست مسیحی در ایالات متحده محاسبه کردهاند که ۱۲۰۰ قربانی قتل حماس در حمله تروریستی ۷ اکتبر ۲۰۲۳ معادل ۵۰۰۰۰ آمریکایی است، باید با یک استدلال همسان اشاره کرد که بیش از ۶۰۰۰۰ قربانی قتل اسرائیل در غزه معادل ۷.۹ میلیون آمریکایی میباشد.
… حتی اگر تبلیغات دروغین همیشگی مبلغان اسرائیل در مورد «نفرت چپها از یهودیان» یک درد همیشگی است، نویسنده همکارم “یوهانس انیورو” با این ادعای پوچ که «چیزی به نام یهودستیزی وجود ندارد» به مبارزه امروز ما لطمه میزند.
