رحمان حسین زاده
چهار روز اعتراضات پرشور دانشگاه‌های متعدد و دانشجويان جسور را پشت سر گذاشتیم. پیام اصلی این اعتراضات پافشاری آگاهانه برسرنگونی کامل جمهوری جانی اسلامی و تداوم سنت مبارزاتی آزادیخواهانه ی ضد استبدادی و علیه فقر و تبعیض اعلام شد.
در این میان و برای اولین بار در گوشه هایی از اعتراضات، بنادرست، سمپاتی به خاندان بدنام پهلوی اتفاقا قاتل دانشجویان در شانزدهم آذر ۷۲ سال قبل، نشان داده شده است.
سلطنت چیها و مزد بگیران حلقه بگوششان در پهلوی انترنشنال سر از پا نمی‌شناسند.
گوبلزهای بادکنکی درباری، امثال مرادویسی نوکر صفت، با بیان صریح خود، ” پایان دست بالا بودن چپ و شیفت به طرف “راست و ملی گرایی” ‌را جشن گرفت. دیگری، فرداد فرحزاد جبون، خم به ابرو نیاورد، از “چرخش دانشگاه از شعارهای چپ به شعارهای دست راستی” عین گفته خودش است، خرسند است. از تیپ و قماش اینها بعضی سرسپردگان دیگر خاندان سلطنت نوشتند، “قلعه چپ فروریخت”.
به چنین کسان بی‌مایه ای که ناسلامتی تحصیل‌کرده و دانشگاه دیده، در ” جهان آزاد” مطلوبشان، آن هم در آغاز قرن بیست و یکم، خودآگاهانه از روی منافع حقیر امروزو آینده، بردگی در بارگاه “شاهی” را انتخاب کرده اند، باید گوشزد کرد، و گفت کور خوانده اید، قلعه چپ دانشگاه پایدار تر از آن است، که تصورش میکنید. در همین چهار روز اعتراضات با وجود محدودیتهای فراوان دانشجویان چپ و سوسیالیست و ضد استبداد سلطنتی و جمهوری اسلامی با شعارهای “نه سلطنت، نه رهبری،آزادی و برابری و مرگ بر جمهوری اسلامی” پاسخ شایسته به جناح راست دانشگاه داده اند. اما “پهلوی انترنشنال” و همین گوبلزهای بادکنکی عامدانه سانسورش می‌کنند. ننگتان باد.
سلطنت طلبان و کل جناح دست راستی و پرو غربی اپوزیسیون مطمئن باشند، قلعه قدرتمند چپ و سوسیالیستهای دانشگاه با صلابت پابرجا است. عمارتی که کمونیستها و چپها از دوران حکومت رضاخان قلدر، تا حکومت کودتای محمد رضای جبون و بی اراده و حلقه بگوش سرمایه جهانی و امپریالیسم با فداکاری و مبارزه و زندان و پای دار اعدام وبا جانفشانی بی نظیر پی ریزی کردند، قوی‌تر از آن است، با هیاهوی دروغهای گوبلزی شما فروبریزد. در مصافهای حاد پیش رو ، سیلی محکم ساکنین ثابت قدم و روشن بین این قلعه را خواهید خورد.
مثل مشهوری هست، “جوجه ها را آخر پاییز میشمارند”
اسفند ۱۴۰۴
*گوبلز وزیر تبلیغات فاشیسم هيتلری بود.