مبارزان کمونیست
جمعی از فعالین کارگری ایران
در حالیکه قبل شروع جنگ و حملهی اسراییل به ایران طبق آمار, روزانه حدود ۲۵ اعتراض کوچک و بزرگ رخ می داد . اما با شروع جنگ و فرار اکثریت مردم در شهرهای بزرگ حداقل برای حفظ جانشان , اگر نگوییم عین اوار برسر جنبش های اجتماعی فرو ریخت می توان گفت به کلی جنبش اعتراضی را کاملا به حاشیه برد .
ما بر خلاف طیف هایی از جامعه منجمله راست های افراطی , ناسیونالیستها و سلطنت طلبان, باور داریم تغییر تنها از راه مبارزه ی متحد و پیگیر جنبش طبقاتی ما حاصل می شود و لاغیر. تغییر پایه ای همیشه از دل جنبش اعتراضی از جمله جنبش کارگری سربر می آورد، که متاسفانه حتی بخشی از چپ های دنباله رو دچار خوشبینی و توهم “سرنگونی” از راه جنگ شده بودند. اما خوانایی ما متفاوت از همه کسانی است که بر طبل جنگ می کوبیدند و می کوبند. ما باور داریم که بین موضع درست و نادرست تنها بند انگشتی فاصله ست که اگر این بند انگشت را پشت سر گذاشتی, قدم به بیراهه گذاشته اید. اگر فلش بکی به اعتراضات چند دورهی اخیر که در سالهای گذشته انجام شده, بزنیم به روشنی در خواهیم یافت، جنگ و تداوم فضای جنگی به زیان ما تمام شده است. نقش چپ و بالاخص نقش جنبش کارگری کم رنگ بوده حالا اگر اعتراضات کارگران نیشکر هفت تپه و بعضا فولاد اهواز را فاکتور بگیریم به روشنی متوجه این نقیصه خواهیم شد. اما برای گذر ازاین معضل و برعهده گرفتن نفشی مهم و اساسی از طرف جنبش کارگری در جامعه ای مثل ایران که آبستن حوادث است، چه باید کرد؟
بردن اعتراضات به محیط کار کارگران و تزریق اگاهی طبقاتی و تشکل یابی نقطه عطف مبارزات کارگری است . امروزه با توجه به همهی حوادثی که رخ داده و اتحاد و همبستگی بین فعالین کارگری و کارگران فارغ از تمام گرایشات فکری از نان شب واجب تر است . ارتباط گرفتن و سرکشی کردن و البته دیالوگ سازنده که از دل ان بتوان پلتفرمی مشترک انقلابی-کارگری درآورد جز وظایف مهم فعالین کارگری است. اتحاد حول مبارزه علیه نبود آزدی و علیه فقر و دستمزد کم و غیره تا انجاییکه ممکن است باید به هم نزدیک شد. و هرجا که احتمال اعتراضی هرچند کوچک میرود حضور پیدا کرد.
با امید و دلگرمی به استقبال مبارزاتی میرویم که یقین داریم اینده مبارزه مال ماست . ما با اگاهی به اینکه راه سخت و دشواری در پیش است اما بازهم اگاه هستیم که غیر ممکن نیست برعکس شدنی است که با مبارزه پیگیر و دایمی و باحضور در جاهاییکه باید حضور داشت, میشود مهر جنبش کارگری بر تمامی اعتراضات زد و این جنبش همچنان پیش گام و پیش قراول تمامی اعتراضات و البته تعیین کننده ترین انان باشد و در این راه به کمک و حمایت تمام انسان هایی که همچنان دلشان برای آزادی و برابری می طپد نیاز داریم.
جمعی از فعالین کارگری
۱۰ تیر ماه ۱۴۰۴
