ما کارگران تازه راه مبارزه برای بدست آوردن حقوق خود را پيدا کرده ايم, سايت کارگران ايران

کارگران سد گاوشان و کارگاههای مربوط به آن در نيمه دوم امسال برای چندمين بار متوالی در برابر بی حقوقی مطلق و پرداخت نشدن چندين ماه حقوق معوقه دست به اعتصاب زدند .

به دنبال اعتصاب اين کارگران در کارگاههای ، هلتوشان و توانکش در آبان و آذر ماه سال جاری که به مدت ۱۰ روز و بيشتر به طول کشيد موفق شدند که چندين ماه حقوق معوقه خود را مربوط به ماههای تير و مرداد و شهريور دريافت کنند . اما تقريبا تقريبا همان زمان و تا حال که چندين ماه طول می کشد هيچ گونه حقوق و مزدی دريافت نکردند که مجددا باعث شد برای چندمين بار همگی به اتفاق از روز يکشنبه ۸۶/۱۱/۲۱ با تجمع در محل کار خود به مدت چندين روز متوالی دست به اعتصاب زده و خواستار پرداخت تمامی حقوق معوقه خود شدند .

و همچنين موضوع ديگری که در اين اعتصاب از سوی کارگران مطرح شد درخواست بن ارزاق و خواربار امسال است که تا حالا به هيچ عنوان پرداخت نشده و گويا قرار نيست از آن هيچ حرفی به ميان آورند .

يکی از کارگران در مورد بن کارگری ميگويد: در سال ۸۵ و براساس اعلام دستگاههای مربوطه به خود شرکت قرار شد که پول بن ها را به ماپرداخت کنند اما عملا اين طور نشد در مواردی کسی که سماجت به خرج می داد و اين حق قانونی و طبيعی خود را طلب می کرد با انواع و اقسام حساب و کتابهای پيچيده و توجيهات مختلف يا حاضر به پرداخت هيچ وجهی در اين خصوص نمی شدند و يا نهايتا با پرداخت مبالغ ناچيزی در حدود ۱۰ و ۲۰ هزار تومان سرو ته آن را به هم می آوردند و ما به دليل نداشتن هيچ گونه فيش حقوقی نمی توانستيم هيچ گاه ادعای خود را ثابت کنيم .به گفته او يکی ديگر از معضلا ت و مشکلات آنها نداشتن فيش حقوقی است که براحتی و با توجيهای مختلف و بدون به جا گذاشتن هيچ گونه ردی و به صورتهای غير قانونی بر حق ما کارگران از هيچ اجحافی رويگردان نيستند و در اين صورت نيز ما کار گران برای ثابت کردن ادعايمان هيچ مدرکی دردست نداريم فقط به اين دليل که ما پشتوانه مالی نداريم و تشکل منسجمی که بتواند اعتراضات و اعتصابات ما را نمايندگی و حمايت کند موجود نيست ، مجبور  ميشويم برای از دست ندادن همين کار هم با اين شرايط سخت و طاقت فرسا با اين همه اجحاف و بی حقوقی و ظلم ساکت بمانيم و از حقوق واقعی خود چشم بپوشيم .

يکی ديگر از کارگران از شرايط سخت کار در داخل تونلها می گويد و از اينکه هيچ گونه حقوق و مزايايی بابت سختی کار به آنها تعلق نمی گيرد و همچنين رعايت نشدن بهداشت به هيچ درجه ای .

او می گويد کار در داخل تونلها با شرايط سخت و طاقت فرسا و رطوبت و سرما و در ساعات طو لا نی قابل قياس با هيچ شرايط و جای ديگری نيست .

طبق قانون بايد کارهای مانند کاردر معادن و کار با ماشين آلات و وسايلی که از لحاظ روانی و جسمی برای کارگران زيان آور است به ۶ ساعت در روز کاهش يابد اما با اين وجود ما با همين شرايط سخت و ساعت طو لانی و رطوبت نيز به کار مشغوليم و معمولا چندين ماه تحت همين شرايط هيچ دستمزدی دريافت نمی کنيم .تازه به اضافه موارد ديگری از قبيل ندادن نهار و يا شام ، حساب نکردن ساعت نهار جزء ساعات کارو بطور قطع ، نبودن هيچ گونه امکانات و سرويسهای بهداشتی و توالت در محيطهای کار ، خصوصا داخل تونلها برای رفع حاجات - اين قسمت را داخل پرانتز و با شرمندگی می گويد !

و تازه شرم آورتر از همه اينها اينکه نهار همانجا در محيطی پراز بو و کثافات، آلوده و مرطو ب و حتی در حالت سر پا صرف می شود ، بدون آنکه ساعات صرف نهار جزء ساعت کار به حساب آيد .و در پاسخ به اين سئوال که مگر مامورين بهداشت برای کنترل بهداشت محيط کار و ديگر مسايل بهداشتی سرکشی نمی کنند ؟ می گويد اولا مامورين بهداشت هيچ گاه برا ی کنترل بهداشت محيط کار هيچ کاری نکرده و حتی زحمت بازديد از قسمتهای مختلف کارگاه و تونلها را به خود نمی دهند، و ثانيا در موارد ی که هم چون آب آشاميدنی به تشخيص مامورين بهداشت ، آب مصرفی صد در صد آلوده بوده و با نصب بر چسب و اعلا م آلوده بودن آن ، هيچ کار برا ی آوردن شرب مصرفی نشده و کارگران به ناچار از همان آب آلوده مصرف می کنند.

تازه توضيح موارد بهداشتی به همين جا ختم نمی شود! دود و گرد و غبار خاک ناشی از کار و ماشين آلات حفاری بزرگ و کوچک در داخل تونلها به حد زياد است که لامپ پروژکتوری ۲۰۰۰ وات تنها از چند قدمی مان معلوم نيست .

غير از تذکر ساده و اعلا م الوده بودن آب ، مامورين بهداشت و اداره بهداشت  اين شهرستان هيچ تاثيری در بهبود اين شرايط نداشته و ندارد.

کارگر ديگری اعلا م ميدارد که با ۱۰ سال سابقه کار در شرکت من و همه کارگران اين شرکت بصورت قرداد موقت ۱ ماه مشغول بکاريم و در پايان هر ماه اگر آقايان مديران و کارفرمايان پيمانکار از ما راضی باشند قرداد دوباره تمديد خواهد شد و در صورت هر گونه اعتراض و نافرمانی تمديد نمی شود و هيچگونه مزايای از قبيل سنوات ، پاداش ، عيدی و شرايط ويژه و حق شيفت به ما تعلق نمی گيرد .

حتی در طول ۱۰ سال که من در اين شرکت مشغول به کارم برای يک بار هم نماينده ی اداره کار را که در ظاهر مدافع حقوق ما کارگران می باشد نديده ام چه رسد به اينکه از طريق شکايت به اين اداره به حقوق خود برسيم . او می گويد در برابر در خواست حتی يک روز مرخصی برای مداوای کودکم و مراجعه به پزشک گفته می شود ،مشکلات شخصی شما هيچ ربطی به ما ندارد .

اين اعتصابات در هر دو مورد و به اتفاق تا روز پنچشنبه ۲۵/۱۱/۸۶ ادامه داشت تا بالا خر ه مديرا ن و کارفرمايان مجبور به پاسخگويی در برابر کارگران شدند و بعد از بحث و جدالهای فراوان در مورد مطالبات آنها که در راس آنها ۴ ماه حقوق معوقه بود . با قول و قرارهای همچون پرداخت کردن دو ماه از حقوق را تا تاريخ يکم اسفند و به عبارتی چند روز آينده به صورت موقت سرکارهای خود باز گردند.

اما کارگران زير بار اين قول و قرارها نرفته و تهديد کردند که اگر تا تاريخ ذکر شده تمامی حقوق معوقه آنها پرداخت نشود با حضور در جلو فرماندار ی اين شهرستان دست به اعتصاب گسترده تری زده و کار را در سطح وسيعتری کاملا به تعطيلی خواهند کشيد .

پيش به سوی اعتصاب گسترده کارگران