مصاحبه مبارزان کمونیست

در رابطه با فعالیتهای ستاد حمایت از مبارزات مردم ایران در استهکلم

مبارزان کمونیست میپرسد
مبارزان کمونیست: شما یکی از اعضای "ستاد همبستگی با مبارزات مردم در ایران " در استهکلم هستید. لطفا در مورد این ستاد و کارهای آن توضیحاتی بدهید؟
اسد نودینیان- بدنبال اوج گیری مبارزات و خيزش توده ای  در تهران و ساير شهرهاي بزرگ تعدادی از فعالین سیاسی و نمایندگانی از احزاب و سازمانهای سیاسی  چپ در استکهلم به منظور  سازمان دادن تظاهراتها و آکسیونهای اعتراضی رادیکال و درهماهنگ با هم ضرورت ایجا چنین ستادی تشخیص دادیم. ما نمی خواستیم سیمای اعتراضات توده های مردم در خارج کشور را افراد و جریانات معلوملحالی که تا دیروز مردم را برای شرکت در رای دادن فرامیخوانند بدست گیرند. ما میخواستیم صف مردم سرنگونی طلب و حمایت کننده از مبارزات رادیکال مردم در ایران از جریاناتی که هوای رژیم و یا جناحهائی از آن را دارند جدا کنیم. تلاش ما این بود که نماینده نه مردم ایران به کلیت جمهوری اسلامی باشیم و این جریانات را افشا و اعتراضات را به مسیر واقعی خود هدایت کنیم. در یک کلام ما می خواستیم سرخها در مرکز اعتراضات این شهر قرار داشته باشند.
در این مدت موفق شدیم آکسیونهای بزرگ اعتراضی سازمان دهیم تظاهراتهای که اكثریت جریانات چپ و سازمانها و نهادهای مدافع حقوق زنان و کودکان مشترکا با هم سازمان دادند. در میان این اکسیونها میتوانم به دو آکسیون بزرگ اشاره کنم. یکی آکسیونی که در 25 ژوئن در جواب به فراخوان سراسری که 4 اتحادیه کارگری بزرگ در دفاع و حمایت از آزادی رهبران کارگری داده بودند٬ بود. این آکسیون که با شرکت بیش از صدها نفر برگزار گردید ٬ تظاهر کنندگان توانستند در ورودي سفارت را با وجود حفاظت نیروهای پلیس سوئد از آن بشكنند و با شعار مرگ بر جمهوري اسلامي و مرگ بر این حکومت ضد زن وارد سفارت بشوند و آن را به تسخیر خود در آورند. این اقدام مهم در حمایت از کارگران و مبارزات مردم در ایران بود و خبر آن در سطح دنیا بطور وسیعی پخش گردید.
یکی دیگر از تظاهراتهای بزرگ ما که بیش از 1000 نفر در ان شركت داشتند تظاهرات 18 تیر بود. در این روز ما با وجود اینکه شاهد دو تظاهرات دیگر از طرف سبزها و ناسیونالیستهای ایرانی و تظاهرات دیگری در شهر بودیم به فراخوان ما جمعیت وسیعی جمع شدند این تظاهرات بار دیگر نشان داد که جریانات مختلف چپ و کمونیست قادرند در یک آكسيون مشترک اراده خود براي سرنگونی رژیم اسلامی را به نمايش بگذارند و خواست مردم در ایران برای خلاصی از دست رژیم اسلامی را به گوش مردم شهر برسانند و ابتکار عمل را از دست جريانات حاشيه اي جمهوري اسلامي اكتريتي ها و جريانات سبز را سلب کنیم. این دو حرکت و مجموعه دیگری از تظاهرات و آکسیونهائی که در طی اینمدت توسط "ستاد همبستگی با مبارزات مردم در ایران " سازمان داده شده است در ميديا و رسانه ها منعکس شد و تاثيرات موئثری داشت. 
علاوه بر سازماندهی این اعتراضات٬ روزانه با نمایشگاه عکس و میز اطلاعاتی در مركز شهر حضور داشتیم و مردم را از شيوه تظاهراتها٬ سركوب  و آنچه  در ایران میگذرد مطلع میکردیم.
 مبارزان کمونیست: به تسخیر سفارت اشاره کردید این اقدام جسورانه انعکاس وسیعی پیدا کرد و عکس العملهای مختلفی بهمراه داشت ممکن است کمی بیشتر در این مورد توضیح بدهید؟
اسد نودینیان- در ابتدا لازم است به فضای حاکم بر تظاهرات و چگونگی تسخیرآن توسط تظاهرکنندگان اشاره بکنم. با شروع تظاهرات و صحبت سخنرانان،  تظاهر کنندگان تصمیم به تسخیر این لانه جاسوسی را گرفتند. نیروهای پلیس سوئد برای جلوگیری از حمله تظاهرات کنندگان به  سفارت در اطراف درب ورودی آن حضور داشتند. در داخل حیاط سفارت مزدوران سفارتی گاه گاهی خود را نشان میدادند و مردم را تحریک می کردند. جمعی از تظاهر کنندگان خشمگین بسوی درب ورودی این لانه جاسوسی نزدیک شده به آن حمله کردند درب ورودی را شکستتند و تعدادی از تظاهر کنندگان با پرچمهای قرمز وارد آنجا شدند. مزدوران سفارتی با چاقو، باتوم، لوله های آهنی و اسلحه های الکترونیکی برای مقابله با تظاهر کنندگان آمدند درگیری میان تظاهر کنندگان وآنها شروع گردید. در جریان این درگیریها چند نفری از ما زخمی و چند نفر از آنها نیز زخمی شدند و هر دم بر تعداد ماشینهای پلیس اضافه میشد و اقدام به تیراندازی هوائی کردند. در نتجیه این اقدام پلیس جمعیتی که در داخل سفارت بودند آنجا را ترک کردند و در جلو درب ورودی سفارت ما به  تظاهرات خود  ادامه دادیم. برای انتقال زخمیهای سفارتی  چند آمبولانس به آنجا آمد. پلیس میخواست سفیر رژیم و کارمندان آن را به محل امنی انتقال دهد. صف فشرده تظاهرات مانع انتقال آنها بود و بالاخره با کشتی و از راه آبی انها را منتقل کردند. صحنه های جالبی بود. تظاهر کنندگان شعار می دادند " این هنوز اول کاره "  "این فقط دست گرمی بود".
در حین تظاهرات اخبار آن فورا از طریق اکثر کانالهای ماهواره اي پخش گردید و از ایران تماسهایي با برخی از تظاهر گنندگان گرفته شد و این اقدام را تبریک گفتند. بیشتر رسانه ها و رادیوها و کانالهای تلویزیونی سوئد خبر تسخیر سفارت در راس اخبارشان بود.
این اقدام در شرایطی صورت گرفت که جناح سبزها چند روز قبل از ما با سکوت در جلو سفارت تظاهرات داشتند. تفاوت اين دو تظاهرات نشانه دو الترناتیو مختلف٬ از يك طرف جريانات اصلاح طلب و سبز كه در چارچوب "مسالمت آميز" و در قالب سكوت تجمع و تظاهراتشان برگزار ميشد٬ در طرف دیگر طيف وسيع نیروهای چپ و رادیکال بود.
اگر تسخیر سفارت در میان توده های مردم شور و شعف ایجاد نمود٬ در طرف دیگر رژیم و جریانات پرو رژیمی را با هراس و هذیان گوئی کشاند. سفیر رژیم در مصاحبه هایش تلاش كرد با مظلوم نمائی  این اقدام انقلابی را کار تعدادی  " خشونت طلب " و "تروریست" نامید.