اول ماه مه جای شو هخائی تلویزیونهای لوس آنجلسی نیست

آقای شهرام همایون از کانال یک در تدارک یک شو هخائی به مناسبت اول ماه مه است. این کانال به مناسبت اول ماه مه فراخوان داده است که مردم در روز ١٠ اردیبهشت بر علیه گرانی تظاهرات کنند و جوک ما هستیم، سرود این کانال را سر دهند. این کانال روز کارگر را روز خلیج فارس نام نهاد.

کانال یک با جوک مسخره آمیز ما هستیم هر از چند گاه فراخوان تظاهرات در شهرها را میدهد که گاها ١٠-٢٠ نفری اینجا و آنجا جمع میشوند و سرود و جوک ما هستیم را سر میدهند و برای خلیج فارس نیایش میکنند. قرار است این شو مسخره آمیز در روز ١٠ اردیبهشت نیز به مناسبت اول ماه مه هم اجرا شود.

جای شبه ای نیست که کارگران و مردم به این شوهای مسخره توجه ای نخواهند کرد. اما آنچه من را ملزم به نوشتن در این باره میکند، وارد شدن ابتذال تلویزیونهای لوس آنجلسی در محدوده اول ماه مه است. شکی نیست که تظاهرات ما هستیم در روز ١٠ اردیبهشت نزد کارگران و فعالین کارگری با مزاح بدرقه خواهد شد. اگر نمایش اول ماه مه توسط شوراهای اسلامی رژیم تحریم میشود و یا فعالین کارگری همراه با فراخوان تحریم خود، برای استفاده از فرصت به مراسمها میروند و  مانند مراسم اول ماه مه سال ٨٥ مراسم را به ضد اهداف شوراهای اسلامی و رژیم اسلامی تبدیل میکنند، تظاهرات ما هستیم در روز ١٠ اردیبهشت نه قابل تحریم است و نه قابل سوء استفاده، بلکه همانند حرکت هخا قابل مزاح و دست انداختن است.   

اول ماه مه روز همبستگی جهانی کارگران، صاحبان قدیمی در جهان و ایران دارد و جای شعبده بازی در آن نیست. روز اول ماه مه روز اعتراض جهانی کارگر به تمامی جامعه سرمایه داری است.  تاریخ آن در ایران هم با خون و زندان نوشته شده است. یک معضل حکومتهای بورژوازی در ایران چه سلطنتی و چه اسلامی مسئله برگزاری اول ماه مه بوده است. اول ماه مه روز همبستگی طبقه کارگر بر علیه کل طبقه بورژوازی، بر علیه استثمار این طبقه، بر علیه مالکیت این طبقه، بر علیه قدرت سیاسی این طبقه، بر علیه فرهنگ آن ، بر علیه مذهب و دستگاه نظامی اش، بر علیه دستگاه تبلیغی اش، بر علیه کار کودکان، بر علیه همه ستمهای جامعه سرمایه داری است. تلویزیونهای  لوس آنجلسی هم گوشه کوچکی از این دستگاه سرمایه داران را تشکیل میدهند.

اول ماه مه تاریخی قریب به ٩٠ سال در ایران دارد. از جشن اول ماه مه در سال ١٩٢٢ تا شلاق خوردن فعالین کارگری سنندجی از جمله سوسن رازانی و شیوا خیرابادی به دلیل برگزاری اول ماه مه ، هر ساله اول ماه مه چه بصورت مخفی و یا علنی، کوچک و یا بزرگ در ایران برگزار شده است. در اینجا طبقه کارگر با فعالین کارگری با سابقه اش حضور دارد. سوسن رازانی و شیوا خیرآبادیها، رهبران و فعالین کارگری هفت تپه و شرکت واحد، محمود صالحی و دیگر فعالین کارگری که اول مه مه سقز را رقم زدند،، فعالین کارگری متشکل در کمیته ها و کانونهای مختلف، فعالین کارگری صدها اعتصاب کوچک و بزرگ، کمیته های همبستگی کارگری در خارج کشور و...نمیگذارند حتی یک کارگر با فراخوان هخائی کانال یک گیج شود و با جوک سرود ما هستیم به این صف مبتذل دشمنان طبقاتی خود بپیوندد.

اگر ابتذال هخا جمع ١٠٠ نفره مبتذلی را در حاشیه جامعه جمع کرد، ابتذال کانال یک در روز ١٠ اردیبهشت قادر به جمع کردن هیچ دسته ای نیست. روز اول مه جای شعبده بازهای سبک سرانه هخا و شهرام همایون نیست.

اول ماه مه به جنگ سرسخت طبقه کارگر علیه طبقه سرمایه دار تعلق دارد که تاریخ آن با تلاش و فداکاری طبقه کارگر و سوسیالیستها و با زندان و آتش و خون نوشته شده است.

اول ماه مه به این ابتذالها آلوده نخواهد شد.
٦ آوریل ٢٠٠٩/ ١٨ فروردین ١٣٨٨