درباره اقدامات ضد معلم دولت و احمدی نژاد و بیانیه ضد اعتصاب کانون صنفی معلمان

چه کسی پاسخگوی معلمانی است که حداقل درطول این 3 سال با حقوقی ناچیز زندگی سختی را گذرانده اند ؟

فضاي اعتراضي معلمان٬ بي اعتمادي آنها به وعده هاي دولت احمدي نژاد٬ عليرغم كارشكني هاي دولت و كانون صنفي معلمان٬ همچنان در ابعاد وسيعي در جريان است. بعد از اعتصابات ۴و۵ اسفندماه با وجود عكس العمل هايي كه از جانب طيف وسيعي از معلمان ايجاد شده٬ التهاب و موج اعتراضات و نارضايتي توده هاي وسيع معلمان٬ بر صحنه اعتراض اجتماعي در سراسر كشور ابراز وجود خواهد كرد. پيوستن به اعتصابات گسترده معلمان در ۴و۵ اسفند در تهران و تعداد زيادي از شهرها٬ پشتوانه تحركات آتي است كه نشان دهنده اين است٬ التهاب اعتراضات كوبنده معلمان فروكش نخواهد كرد٬ و جامعه معلمان بايد خود را براي اعتراضات وسيعتري آماده كنند.

در كنار وسعت اعتراضات معلمان٬ عناصر كانون صنفي معلمان و دولت آگاهانه تلاش ميكنند كه همچنان٬ معلمان را با وعده هاي دولت و احمدي نژاد سرگرم كنند٬ فضاي ملتهب و دخالت معلمان را كاهش دهند٬ به نفع بيانيه ضد اعتصاب كانونشان افكارسازي كنند.  محمد تقی فلاحی عضو هیئت مدیره کانون صنفی معلمان  در سايت كانون نوشته: سرانجام پس از مدت ها مسکوت ماندن، رئیس قوه مجریه از یک تریبون رسمی اعلام کرد دولت قصد دارد قانون مدیریت خدمات کشوری را از ابتدای سال 1388 اجرا کند. البته با قید «در حد بودجه.» دیروز نیز رئیس جمهوری دستور اجرای قانون خدمات مدیریت کشوری از ابتدای بهار 88 را صادر کرد.1- در نگاه اول اعلام اجرای این قانون در گفت و گوی تلویزیونی شب 30 بهمن احمدی نژاد را می توان یک دستاورد ارزشمند برای معلمان به ویژه کانون صنفی معلمان ایران در نظر گرفت. در مقابل افكارسازي منفي كانون معلمان در يكي از وب سايتهايي كه در راستاي مسائل آموزش و پرورش و معلمان افكار هيئت حاكمه دولت را نمايندگي ميكند(وب سايت آفتاب) در بخش اظهار نظر گزارش زير بعد از اظهارات محمد تقي فلاحي و بيانيه ضد اعتصاب كانون درج شده است.  گزارشی مختصراز وعده های تحقق نیافته در سالهای اخیر : در پاسخ به درخواست عمومی فرهنگیان ، حداد عادل رئیس مجلس هفتم در سال 83 ، از الزام دولت به ارسال طرح نظام هماهنگ پرداخت به مجلس ظرف دوماه سخن گفت !! البته در مهلت مذکور هیچ اتفاقی رخ نداد . وی همچنین تاکید کرده بود با هر مسئولی که از مصوبات مجلس درباره فرهنگیان تبعیت نکند برخورد جدی خواهیم کرد ! پس از دو سال تعلل از این وعده ، درسال 85 زمانی که مجلس هفتم مراحل نهایی تصویب لایحه را می¬گذراند، این بار نامه معاون اول رئیس جمهور برای استرداد آن منتشر گردید که موجب واکنش به موقع معلمان ایران شد و با حضور جمعیت¬های فرهنگی در مقابل مجلس که بعضاً تعداد آن¬ها حدود 30 هزار نفر تخمین زده می¬شد دولت ناچار شد درخواست خود را پس بگیرد . درآخرین روزهای اسفند ماه سال 85 در حالی که مسئولان اعلام می کردند : " نیازی به برگزاری این تجمعات نیست . لایحه ی مدیریت بزودی اجرا خواهد شد . تمام مطالبات معلمان پرداخت می شود و... " بر خلاف وعده های داده شده نظام هماهنگ پرداخت ازردیف بودجه 86 حذف و مدرسه ها ومجلس برای جلوگیری از ادامه اعتراضات معلمان تعطیل شدند!! در سال 86 علیرغم دستگیری ها و برخورد با فرهنگیان به ناچار در اثر پافشاری های مستمر معلمان این قانون توسط مجلس شورای اسلامی تصویب شد. بنابراین پرداخت ها باید از زمان تصویب قانون بر اساس نظام هماهنگ صورت می گرفت . این بار تدوین آئین نامه ها به عنوان عامل بعدی عدم اجرای قانون مطرح گردید .آئین نامه باید ظرف شش ماه تدوین می شد که این وعده نیز عملی نشد . مسئولین سال 86 را هم با وعده های دیگری به سال 87 پیوند زدند و البته قانون باز هم اجرا نشد ! این در حالی بود که نفت به بالاترین قیمت خود رسید و درآمدهای سرشاری نصیب کشور گردید ولی فرهنگیان حتی از دریافت به موقع حقوق اندک حق التدریس خود نیز محروم بودند . تعدادی از فعالان صنفی که درآستانه روز جهانی معلم سال جاری برای حضور در شورای هماهنگی و ملاقات با نمایندگان مجلس برای پیگیری اجرای قانون به تهران آمده بودند به شکلی غیر قانونی در مترودستگیر شدند ! در ملاقات این فعالان با نمایندگان پس از دستگیری در مجلس صراحتا اعلام شد : 15 آذر سال 87 آخرین فرصت قانونی دولت برای تنظیم آئین¬نامه¬های مربوط و اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری است .

لازم به توضیح نیست که مهلت قانونی دولت به پایان رسید وباز هم آنچنان که انتظارآن می رفت از اجرای قانون خبری نشد . سال 87 رو به اتمام است و صحبت از برقراری نظام هماهنگ درسال 88 به میان آمده وباز هم وعده هایی دیگر ! در این بین لایحه حذف یارانه ها به معنای افزایش قیمت ها ست و عملا قانون خدمات کشوری رابی اثر می کند . تاخیر در اجرای قانون که از سال 85 تاکنون به صورت پی در پی صورت گرفته است اعتماد جامعه ی معلمان را نسبت به وعده ها و ادعاهای جدید به طور کامل از بین برده است . حال فرهنگیان می پرسند : چه کسی پاسخگو ی معلمانی است که حداقل درطول این 3 سال با حقوقی ناچیز زندگی سختی را گذرانده اند ؟ مشکل اصلی کجاست که پس ازگذشت سی سال از انقلاب اسلامی ، هنوزهم حقوق معلمان را به درستی پرداخت نمی کنند؟ آیا زمان آن فرا نرسیده است که معلمان کشور که ازقشر تحصیل کرده و ازافراد موفق دروادی علم و دانشند از زندگی زیر خط فقر خارج شوند یا باز هم بایددر اثر فشار مسائل اقتصادی به اموری خارج ازشان وتخصص خود بپردازند ؟ آیا زمان آن فرا نرسیده که مسئولین ازبازی با قانون دست برداشته و به وعده های خود عمل کنند ؟ با توجه به نرخ تورم ما به التفاوت بین حقوق قانونی فرهنگیان و آنچه در در طی سالهای اخیر به شکل غیر قانونی دریافت نموده اند چگونه به آنان بازگردانده می شود ؟ آیا با سابقه ی وعده های قبلی در فضای ابهام آلود موجودو گفته های ضد و نقیض در مورد قانون خدمات وماده 13 طرح تحول اقتصادی ، امید به وعده ی اجرای نظام هماهنگ خوش باوری نیست ؟

همکاران گرانقدر: دولت مدعی قانون¬گرایی تاکنون معلمان زیادی را به اتهام تخلف از قانون و به بهانه تجمع غیرقانونی به انحاء مختلف مورد لطف قرار داده است!!! شخص رئیس جمهور بر اساس اصول 113 و 121 و 122 قانون اساسی به عنوان عالی¬ترین مقام اجرایی و مسئول اجرای قوانین سوگند یاد کرده است . بر اساس ماده 2 قانون مدنی می¬بایست 15 روز پس از تصویب قوانین ،آن¬ها را در سراسر کشور به اجرا درآورد، اماعملاً از اجرای این قانون برای شاغلین خودداری نمود ه و به بهانه¬های مختلف مانع از اجرای آن گردیده است و با وجود نامه¬ها و شکوائیه¬هایی که توسط معلمان بویژه کانون¬های صنفی برای شخص رئیس جمهور، ریاست محترم مجلس، ریاست محترم قوه قضائیه، ریاست محترم سازمان بازرسی کل کشور، ریاست محترم کمیسیون اصل 90 و دیگر نهادهای ذیربط ارسال شده است نه تنها کوچکترین واکنشی از سوی مقامات مذکور مشاهده نشده بلکه تلاش نمایندگان کانون¬های صنفی سراسر کشور برای دیداربانمایندگان خود درخانه ملت نیزبا واکنش نیروهای امنیتی مواجه گردید و حاصلی جز دستگیری و بازداشت نمایندگان معلمان نداشته است.

تاكيداتي بر چند ملاحظه و اقدامات در شرايط كنوني اهميت دارد. دوره كنوني سرآغاز دوره تحركات جديد٬ با هوشياري بالا و دخالتگر است.

در مقابل وعده هاي پوچ و ضد معلم دولت احمدي نژاد و اقدامات ضد اعتصاب كانون٬ افكار سازي در سطح سراسري به نفع تقويت صفوف اعتراضي معلمان. افكارسازي به نفع اعتصاب٬ و به نفع همبستگي معلمان يكي از آن عرصه هايي است٬ كه كمترين هزينه را براي جامعه ميليوني معلمان دارد. داده هاي اجتماعي و فرهنگي در ميحط هاي تدريسي٬ ارتباط با خانواده دانش آموزان٬ استفاده از انترنت و وب سايتها تاكنون بيشترين تاثيرات را براي مطلع نگهداشتن معلمان در سطح سراسري از خود بجاي گذاشته است. گزارشي كه در اينجا بخشهايي از آنها منعكس شد٬ الگويي از انتقال ايده و آرمان و خواستهاي معلمان در جهت افكارسازي موثر است.

ايجاد صفي وسيع از معلمان انقلابي و سازمانده براي سازماندهي اعتصابات راديكال. معلمان در ايران بعنوان جامعه اي معترض و حق طلب٬ شناخته شده هستند. اعتراض معلمان از منظر جامعه٬ و شهروندان هر شهري اعتراضي منطقي براي ايجاد تغيير در زندگي و معيشت است. وضعيت اسفبار و غم انگيز دو و سه شغله بودن معلمان٬ براي ميليونها نفر از خانواده دانش آموزان مساله اي پنهان نيست. هر نوع تغيير در زندگي و رفاه براي معلمان بلاواسطه در محيط مدارس و مراكز تحصيلي انعكاس دارد. هوشياري بالا٬ استفاده بموقع از مكانيسمهاي اجتماعي از جمله رابطه معلمان با خانواده هاي دانش آموزان٬ و قدرت تصميم گيري در اتخاذ فراخوان به اعتصابات٬ از نوع كارهايي است كه در هر شهر و مراكز تحصيلي از عهده تعداد معدودي از معلمان سازمانده برميايد. معلمان به حكم نوع ميحط كار و رابطه فرهنگي كه روابط آنها را با هم تعريف ميكند ميتوانند٬ و بايد عناصر سازمانده و كارآمد براي امور سازماندهي و تدارك اعتصابات را تعريف كنند. با اتكا به روابط توده اي وسيع٬ جنبه هاي امنيتي و ادامه كاري را حفظ كنند. و مكانيسم شبكه هاي وسيع اخبار رساني و متصل بهم را بوجود بياورند. تجربه اعتصابات ۴و ۵ اسفند بخوبي نقطه قوت وسيع و گسترده بودن اعتصاب را به نمايش گذاشت. با شروع اعتصاب در تهران٬ دامنه اعتصاب معلمان به شهرهاي جنوب٬ شمال٬ شرق و غرب كشور كشيده شد.

ادامه اعتصابات گسترده و سراسري در شرايط كنوني امر معلمان است. تاكنون قدمهاي جدي در راه سازماندهي اعتصابات گسترده و به منظور رسيدن به خواستهايي كه در چند سال گذشته مطرح شده اند٬ مهيا شده و تا كنون دستاوردهاي زيادي در اين زمينه بدست آمده. تضمين پيروزي و نيل به احقاق تمام و كمال مطالبات مطرح شده در گرو شروع اعتصابات در دور جديد است. اگر آمار و ارقامي كه در دو سه روز گذشته از طرف سران جنايتكار رژيم اسلامي را مبنا قرار دهيم٬ كه البته بيشتر از اينها هم است٬ سران جنايتكار اعلام كرده اند كه خط فقر به ۸۰۰هزار تومان رسيده است.  اين ارقام كافي است تا ما عمق فقر و فلاكت و نابودي زندگي ميليونها نفر از شهروندان جامعه٬ از طبقه كارگر و معلم را تجربه كنيم. فقر و فلاكت كنوني در ايران با حاكميت سياه رژيم جانيان اسلامي٬ ميرود تراژدي انساني در سطوح مختلف و شئونات زندگي انساني را خلق كند. جامعه ما اگر نجنبد٬ با دامنه دار كردن شرايط بشدت نابسامان اقتصادي٬ كشتارهاي دسته جمعي تحت فلاكت و فقر را شاهد است. آمار خودكشي ها خود گواه اين تراژدي هولناك است٬ كه قربانيان آن از طبقه كارگر و تهيدستان جامعه هستند.

نياز به شروع اعتصابات گسترده٬ خارج از مطالبات اقتصادي و سياسي٬ بمثابه نفسهاي تازه اي است كه بايد در كالبد ميليونها نفر از جامعه دميده شود. تا در كنار شرايط سياه و فلاكتبار كنوني٬ درخششهاي اميد و آرمانهاي انسانها به زندگي بهتر را تقويت كند. جامعه ايران چشم براه اقدامات انقلابي و اعتصابات طبقه كارگر و معلمان است.

نسان نودينيان

فوريه ۲۰۰۹(اسفند ۱۳۸۷)