مروری بر اعتراضات ومبارزات کارگری

 از این ببعد با انتشار هر شماره از "نشریه مبارزان كمونیست" جمعبندی كوتاه و موجز از اعتراض و مبارزات كارگری را نیز منتشر میكنیم. انتشار اولین شماره این نشریه همزمان است با آخر نیمه اول  شش ماهه سال 1387. با آغاز سال 1387 روز شمار اعتراض و مسایل كارگری را شروع كرده ام. تا كنون 31 شماره از این روز شمار را در اختیار دارید كه هر شماره آن حاوی اخبار و اعتراضات كارگری است.  

یكی از نتایج كاری كه انجام میدهم این است كه در آخر سال 87 یك یا دو جلد كتاب از روز شمار اعتراضات كارگری تدوین و منتشر شود. این كتابها ضمن اینكه در برگیرنده اخبار كارگری، جمعبندی و بررسی سلبی و اثباتی از موقعیت جنبش كارگری خواهد بود، باید با تجارب زنده و ملموس فعالین كارگری نیز عجین شود و فرصتی برای فعالین كارگری، خانواده های آنها و آن دسته ازكارگران را فراهم كند كه خاطرات و رویدادهای زنده لحظات سخت و شیرین، موفقیت و ناكامی، روحیات و ابتكارات جنبش كارگری را منعكس كند. بعنوان مثال اعتصابات كارگران نیشكر هفت تپه وارد چهل و سومین روز میشود، در این مدت نسبتا طولانی لحظات مهم و تعیین كننده ای در سازمانیابی كارگران به هر لحاظ(فكری. سیاسی. اجتماعی. مالی و خانوادگی) پیش آمده و رهبران كارگری همراه با فعالین سازمانده اعتصاب درگیر حل و خنثی كردن این مشكلات و موانع بوده اند. انعكاس زنده سوخت و ساز(متابولیسم) سازماندهی اعتصاب به غنی و پر بار كردن تجارب رهبران و فعالین كارگری كمك بزرگی است و با این كار ما تاریخ زنده و واقعی را به تجارب امروزی جنبش كارگری اضافه كرده ایم. كتاب من(جمعبندی اول مه در كردستان ایران) كه در سایتهای "مبارزان كمونیست"، "كارگران"، "آزای بیان" و"كارگران ایران"  قابل دسترسی هستند، را در سال 1999 منتشر كرده ام، در این كتاب مجموعه ای از تجارب زنده فعالین سیاسی و رهبران كارگری در ارتباط با اول مه ها منتشر شده كه به زنده بودن كتاب كمك بسیار بزرگی كرده است). در همین رابطه،  بسوی فعالین كارگری دوستان كارگر و خانواده های آنها دست همكاریم را دراز میكنم و از آنها تقاضا و خواهش میكنم برای غنی كردن تاریخ جنبش كارگری خاطرات زنده را برای من بفرستند.
جمعبندی و یك تصویر كلی:
در اكثریت مطلق اعتراضات  كارگری، امنیت شغلی، افزایش دستمزدها، لغو و توقف اخراجها و بازگشت كارگران اخراجی بر سر كار و حق برخورداری از تشكل و ایجاد سندیكا و تشكلهای كارگری، مجمع عمومی و حق اعتصاب، بیمه های اجتماعی و تامين ايمني محیط های كار، لغو كار كودكان، در صدر مطالبات ایندوره شش ماهه قرار گرفته است. امسال هم طبق روال هر ساله رودر رویی كارگران با مقامات دولت جمهوری اسلامی بر سر برگزاری مراسمهای مستقل كارگری و جشن گرفتن  روز اول مه روز جهانی كارگر با شدت تمام در جریان بود. علیرغم مقاومت و كارشكنی های پی درپی و دستگیریهای نسبتا وسيع فعالین و رهبران جنبش كارگری از جمله منصور اسالو و شيث امانی، اعمال فشارهای روحی و جسمی بر محمود صالحی و ممانعت از آزادی او از زندان، مراسمهای اول مه در تعدادی از مراكز تولیدی و پروژهای ساختمانی و در میان محافل وسیعی از جمعهای كارگران همراه با خانواده هایشان در شكل گلگشت های قبل از روز جهانی كارگر، برگزار شد. آزادی محمود صالحی قبل از اول مه امسال موفقیتی برای فعالین كارگری بود.  همچنين آزادی شیث امانی از رهبران اتحادیه آزاد كارگران، تحت فشار اعتراضات بخشهای وسیعی از كارگران سنندج و پشتیبانی  مردم از كارگران در جریان  سفر شاهرودی ريیس قوه قضاييه به سنندج قابل توجه بود.
گسترش فقر و گرانی:
شروع سال 1387با گسترده شدن دامنه فقر و فلاكت و كم رونق شدن سفره خالی كارگران و خانواده هایشان، توام بود. فلاكت بی سابقه و گرانی مایحتاج اولیه زندگی در كنار اخراجهای دسته جمعی و بیكاریهای وسیع، زندگی كارگران و خانواده های آنان را دشوارتر كرده و بر مشكلات عدیده فشار اقتصادی و اجتماعی افزوده است. افق و دورنمای ادامه تحصیل و شكوفایی استعداد و استفاده و بهره مندی از یك زندگی  بهتر برای خانواده های كارگران و بویژه فرزندان آنها تیره و تارتر است. طبقه كارگر تحت شرایط فقر و فائقه كنونی بیشترین ضربه و لطمات اجتماعی و اقتصادی را خورده و از تمام اقشار و طبقات اجتماعی جامعه قربانیان بیشتری میدهد. سال 1387 به همین دلیل سال فلاكت و فقر، سال بیكارسازیهای وسیع(طبق آمار تا كنون هزاران كارگر اخراج شده اند و هر روزه اخراجهای دسته جمعی كارگران در مراكز تولیدی و صنعتی ادامه دارد)، نام گذاری شده است.
مصاف دائمی افزایش دستمزدها:
جنبش کارگري سال 87 را با مساله افزايش دستمزدها شروع کرد.  دولت افزايش 20درصدي دستمزدها را اعلام کرد. که عملا بمعناي ماهانه 219600تومان است. در حاليکه خط فقر در ايران رسما 600هزار تومان اعلام شده و خط بقا هم 460هزار تومان. همزمان با افزايش 20درصدي دستمزدها، موج اخراج سازي دسته جمعي به بهانه کمبود نقدينگي توسط دولت و کارفرماها شروع شد، اخراجهاي دسته جمعي در آغاز سال 87 در مدت چند سال گذشته ابعاد بيسابقه اي بخود گرفت و حمله دولت و کارفرماها به طبقه کارگر از هر دوره اي بيشتر و سازمانيافته تر بود.
اخراج و بیكارسازیهای وسیع:
بيكار سازيهاي وسيع بويژ كارگران قراردادي از عمده مصافهاي كارگران با دولت و كارفرماها بود٬   دولت اعلام کرد:   بيش از ۵۰۰۰۰ كارگر قراردادي در روزهاي آغازين سال ۱۳۸۷ شغل خود را از دست داده اند"رجبعلي شهسواري" رئيس اتحاديه كارگران پيماني و قراردادي كشور به دسترنج گفت: «موج اخراج دسته جمعي كارگران قراردادي كه از روزهاي پاياني سال گذشته آغاز شده بود همچنان ادامه داشته و بسياري از كارگران با اتمام قرارداد كار و عدم انعقاد مجدد قرارداد كاري، بيكار شده اند». او گفت«بدليل نبود فرصت شغلي در كشور بسياري از كارگران اخراجي همچنان بيكار بوده و فقر خانواده هاي آنان را در معرض فروپاشي قرار داده است». 
كارگران نیشكر هفت تپه:
در شش ماهه گذشته جنبش كارگری، بار دیگر شاهد اعتراضات كوبنده و پیگیرانه كارگران نیشكر هفت تپه بود. كارگران نیشكر هفت تپه وارد چهلمین روز اعتصاب و اعتراض شده اند. در این شش ماه این دومین بار است كه كارگران هفت تپه در ظرفیت وسیع و توده ای وارد اعتصاب میشوند. شهر شوش با مردم مبارزش در دو ماهه گذشته صحنه های شور انگیز و قدرتمندی را علیه نظام جمهوری اسلامی در دفاع و حمایت از كارگران هفت تپه را نشان دادند. اما، در جمعبندي مبارزات کارگران نيشکر هفت تپه بايد به حمايتهايي که توسط کارگران و بخشهاي مختلف توليدي و مراکز کارگري انجام گرفته اشاره، کرد. بخشهايي از كارگران لوله سازي اهواز، كشت و صنعت كارون، ايران خودرو شركت واحد و متروي تهران، پلي اتيلين كرمانشاه، شاهوي سنندج، نساجي سنندج، پرريس سنندج، پستهاي ٢٣٠ كيلووات آبيك قزوين، پالايشگاه نفت پارس در تهران، كارگران فني و عمران و سازهاي تهران، ايران خودرو، نیروگاه برق تهران، مركز كنترل متروي تهران، معدن فسفات و ميگون تهران، باید اشاره كرد.
6مارس 2008روز همبستگی جهانی با كارگران ایران:
اقدام ابتكاری اتحادیه های كارگری در سطح بین المللی در دفاع و حمایت بین المللی از جنبش كارگری و در حمایت از آزادی منصور اسالو و محمود صالحی، از جلوه های بر جسته رویدادهای بزرگ جنبش كارگری در سال87 است. این اقدام پشتوانه محكم طبقاتی و بین المللی برای طبقه كارگر در ایران است. جنبه های سیاسی و همبستگی طبقاتی جنبش كارگری را تقویت می كند و صف همبسته طبقه كارگر در مقابل بورژوازی جهانی را به نمایش گذاشت. در 6مارس در بیش از 45 كشور جهان كارگران كشورهای مختلف دنیا با تجمع و تظاهراتهای وسیع از مطالبات و خواستهای طبقه كارگر در ایران حمایت كردند. در مقابل دستگاه سركوب و پلیسی جمهوری اسلامی ایستادند و خواهان آزادی محمود صالحی و منصور اسالو شدند. سیاست سركوب و محرومیت جنبش كارگری از حق تشكل را محكوم كردند و خواهان آزادی بیان، حق تشكل و اتحادیه برای كارگران شدند.
###########

 سال 87، سال اعتراضات گسترده طبقه كارگر و رودررویی مستقیم كارگران با دولت جمهوری اسلامی است. كمیت اعتراضات نیمه اول سال 87 از صدها مورد ببالا است. كمتر مركز تولیدی و صنعتی و پروژه های ساختمانی را سراغ داریم كه در آنها  در شكل اعتصاب، تظاهرات و راه پيمایی اعتراض كارگران بر پا نشده باشد. در یك كلام خصلت برجسته ایندوره جنبش كارگری اعتصاب و راه پیمايي، تجمع و تحصن بوده. و بطور ابژكتيو دولت وسرمایه داران، كارفرماها و مدیران محلهاي كارگری بطور متوسط هر هفته دو تا سه مورد در مراكز تولیدی و صنعتی  با اعتراضات كارگران روبرو بوده اند. به هر میزان شدت و حدت اعتراضات كارگران گسترده و وسيع بوده و مطالبات پايه اي آنها از قبیل پرداخت حقوقهاي معوقه، افزایش دستمزدها، ايمني محیط كار، تلاش برای ایجاد تشكل و بر پايي مجمع عمومی ، دولت و كارفرماها در حمایت نیروهای پلیسی و امنیتی سپاه و اوباش كارفرماها با توسل به سركوب و نظامی كردن مراكز تولیدی و محلهای كار در مقابل اعتراضات كارگران صف آرایی كرده و كارگران را دستگیر و به زندان انداخته اند.  سركوب جنبش كارگري و مقابله با اعتراضات كارگران به قدمت عمر ننگين و سياه جمهوري اسلامي وجود داشته اما٬ امسال صف آرايي كارفرما و دولت براي مقابله و سركوب اعتراضات كارگران از موقعيت متفاوتي نسبت به سالهاي گذشته برخوردار بود. دولت و نظام جمهوري اسلامي با آمادگي بيشتر به مصاف كارگران ميرود. دلايل اين صف آرايي روشن است٬ دولت و كارفرماها هيچ وقت به اندازه امسال در مقابل اعتراض وسيع جنبش كارگري قرار نگرفته اند. مطالبات كارگران كه در شكل وسيع و ميليوني درد مشترك توده وسيع مزدبگيران جامعه را منعكس ميكند٬ و اگر با پتانسيل بالايي از قدرت سازماندهي و اتحاد طبقاتي بخشهاي مختلف جنبش كارگري هماهنگي داشته باشد٬ و در ادامه روند كنوني اعتراضات سراسري در شكل اعتصاب عمومي در مراكز كليدي از جمله صنايع نفت و بخشهاي مختلف خدمات اجتماعي كه در برگيرنده توده وسيعي از كارگران است٬ ملزومات هماهنگی و تبديل شدن به اهرم هاي سياسي عليه دولت و كارفرماها وارد عرصه مبارزه سياسي بشود و در كوتاه و درازمدت قدرت حاكميت دولت را فلج كند٬ ورق بازي و اعتراضات كنوني مراكز مخلتف كارگري به روزنه اميد بخش و قابل اتكاي توده هاي وسيع مردم براي بزير كشيدن جمهوري اسلامي منجر خواهد شد٬ و تحقق مطالبات و خواستهاي كارگران كه به مساله هست و نيست زندگي و بقا آنها و خانواده هايشان ربط مستقيم و بلاواسطه اي دارد٬ عملي تر خواهد شد.  طبقه كارگر و ميليونها نفر از مزدبگيران جامعه در موقعيت تعرضي تري در مقابل جمهوري اسلامي و كارفرماها قرار خواهند گرفت. در يك كلام روند اعتراضات كنوني و ويژگي هاي اين اعتراضات اگر از موقعيت محلي كنوني به موقعيت سراسري و همبسته تري تبديل شود٬ فضاي سياسي جامعه و قدرت ابراز وجود طبقه كارگر فاكتور تعيين كننده اي در تغيير اوضاع سياسي خواهد بود.
نسان نودینیان