در حمايت از فراخوان «فدارسيون جهاني كارگران حمل و نقل»

به ابتكار فدراسيون جهاني حمل و نقل ۶مارس امسال روز اقدام جهاني در همبستگي با كارگران ايران اعلام شده است. اقدام فدراسيون جهاني حمل  و نقل و كارزار بيش از دوسال حمايت از كارگران ايران بويژه در ارتباط با آزادي كارگران زنداني محمود صالحي و منصور اسانلو، همبستگي بين المللي كارگري با كارگران ايران است. 

كارنامه جمهوري اسلامي در ۲۹سال اخير سرشار از تجاوز به حقوق كارگران است. رژيم اسلامي ايران نزديك به سه دهه است كه اعتراضات و اعتصابات كارگري را بي وقفه سركوب كرده است. اخراج، دستگيري، شكنجه و اعدام رهبران و فعالين كارگري و ايجاد رعب و وحشت در محل هاي كار ابزار هميشگي رژيم ايران براي مقابله با اعتراضات و اعتصابات كارگري بوده است. رژيم اسلامي حق اعتصاب و حق تشكل آزادانه كارگران را ممنوع كرده است. حق اعتصاب از جرائم سنگين بشمار ميايد. در كنار تمام مصائب خانمانسوزي كه به زندگي و محيط هاي كارگري تحميل شده است، كارگران و رهبران كارگري در ايران حق تماس با سازمانهاي كارگري در كشورهاي ديگر را ندارند و امكان تماس مستقيم با رسانه ها و سازمانهاي بين المللي، بمنطور انعكاس بي حقوقي مطلق و شرايط بسيار دردآور و غير انساني كار و زندگي از آنها سلب شده است. سازمان جهاني كار و اتحاديه و سنديكاهاي كارگري در سطح بين المللي در ۲۹سال گذشته بارها و بطور مستمر بر عدم اجراي استانداردهاي پايه اي بين المللي، از قبيل كار اجباري، تبعيض در محيط هاي كار و محروميت از حق تشكل و اعتراض تاكيد كرده اند. هر اقدام و فراخوان بين المللي از سوي اتحاديه و سنديكاهاي كارگري در دل خفقان و سركوب ضد انساني كنوني و پايفشاري بر رعايت استاندارهاي پايه اي و در حمايت از كارگران ايران و اعتراض به دستگيري رهبران كارگري به امر امروز و فوري جنبش كارگري در ايران كمك ميكند. كارگران و رهبران كارگري را نبايد تنها گذاشت. كارزارهاي بين المللي را بايد دامن زد و به امر تقويت، اتحاد و همبستگي جهاني طبقه كارگر ايران براي رسيدن به خواستهاي پايه اي خودش بايد ايستاد. 
 
در حاليكه رژيم ضد كارگر و حامي سرمايه جمهوري اسلامي با ابزار سركوب و زنداني به مقابله با جنبش كارگري و صداي آزادخواهي و برابري طلبي در دانشگاه ها ميپردازد. همبستگي جهاني و بين المللي در دفاع از كارگران زنداني، دانشجويان دستگير شده و زندانيان سياسي به امر همبستگي و اتحاد نيروي عظيم جنبش كارگري با كارگران ايران و جنبش آزادخواهي و برابري به اهرم جدي در مبارزه طبقاتي جنبش ما تبديل ميشود و اين امر يك نقطه قوت جنبش ما است. از تبعات مثبت اقدام بين المللي فدارسيون جهاني كارگران حمل و نقل دخالت بخشهاي مختلف و ارگانهاي محلي و كشوري اين اتحاديه و تحرك سياسي – طبقاتي اعتراض بين المللي است كه در حيات سياسي جنبش كارگري سنتا همبستگي و اتحاد طبقاتي و صنفي كارگران را دامن زده است، روحيه اعتراض راديكال و همسرنوشتي طبقاتي كارگران را به امر زندگي و حيات سياسي – طبقاتي آنها گره زده است.

مروري كوتاه به يك تجربه قوي از حمايت بين المللي كارگري!
حدود يازده سال از تجربه پيروزي سياسي كارگران نفت ميگذرد. اعتراضات كارگران نفت كه از مرداد ماه ۱۳۷۶ با يك راه پيمايي شروع شد و در آذر ماه به شكل يك اعتصاب دو روزه اخطاري ادامه يافت، كمپين قدرتمندي در سطح بين المللي در حمايت از كارگران نفت و عليه جمهوري اسلامي را شكل داد.
حمايت بيسابقه سازمانهاي كارگري در سراسر جهان از كارگران نفت در ابعاد وسيع و با روحيه اي تعرضي سازمان داده شد. صدها اتحاديه و فعال كارگري و از جمله بسياري از اتحاديه هاي سراسري و مهم مثل «ث ژ ت» و «اف او» در فرانسه، «د گ ب» در آلمان، «تي يو سي» در انگليس، كنگره كار كانادا، اتحاديه هاي سراسري در استراليا، هند، برمه، هلند، سوئد، نروژ، فنلاند و دانمارك كه ده ها ميليون عضو دارند و به كمپين حمايت از كارگران نفت پيوستند، عملا به نيروي پشتيبان و حامي كارگران نفت و كارگران ايران تبديل شدند. اين حمايتهاي بين المللي كارگران و اتحاديه و كنفدراسيونهاي اتحاديه هاي كارگري عملا پشتوانه عظيم سياسي و طبقاتي كارگران ايران را ايجاد كرد و جنبش كارگري ايران با اين كارنامه درخشان و موفقيت سياسي بطور دائم و پيگيرانه اي در ارتباط تنگاتنگ با جنبش كارگري در سطح بين المللي قرار داده  است.

اگر در ايران تحت حاكميت سرمايه و نظام اسلامي كارگران و رهبران كارگري حق تماس با سازمانهاي كارگري در كشورهاي ديگر را ندارند و امكان تماس مستقيم با رسانه ها و سازمانهاي بين المللي، بمنطور انعكاس بي حقوقي مطلق و شرايط بسيار دردآور و غير انساني كار و زندگي از آنها سلب شده است. حمايتهاي بين المللي از كارگران نفت، و كمپين موفق آزادي محمود صالحي در سال۱۳۸۰ توانست سد سانسور و ممانعتهاي جمهوري اسلامي را بشكند و اينبار با هر اعتصاب كارگري، با هر دستگيري و نظامي كردن محيطهاي كار، افكار عمومي در سطح بين المللي در حمايت از كارگران دخالت كرده است.

امروز در شرايطي ما به استقبال و تدارك حمايت بين المللي(۶مارس) از منصور اسانلو و محمود صالحي و براي آزادي اين رهبران كارگري ميرويم كه جمهوري اسلامي با مقاومت و با تشديد فشار به كارگران و گسترده كردن دامنه دستگيريها و اعمال اقداماتي ضد انساني از قبيل شلاق زدن كارگران، بي حرمت كردن آنها در مقابل صفوف اعتراضات كارگري ايستادگي ميكند.

بدون شك، اقدام فدراسيون جهاني حمل و نقل و اعلام روز ۶مارس بعنوان روز تلاش هاي بين المللي براي آزادي منصور اسانلو و محمود صالحي موقعيت جنبش كارگري و موقعيت كارگران دستگير شده را در مقابل جمهوري اسلامي و كارفرماها جلو خواهد برد. و منشا بالقوه يك فشار و نگراني سنگين و دائمي براي رژيم اسلامي است. بايد فعالانه در آكسيون و تجمعات ۶مارس شركت كرد و همبستگي بين المللي كارگري را تقويت كرد.

اما، نكته اساسي و قابل تاكيد براي جنبش كارگري، رهبران و فعالين كارگري در شرايط كنوني اتكا به اهرم سازمانيابي توده اي و طبقاتي طبقه كارگر است. جمهوري اسلامي سرمايه فقط با يك انقلاب كارگري و توده هاي زحمتكش جامعه ايران سرنگون خواهد شد. اين مصاف اصلي ما در ايران است.
فوريه ۲۰۰۸