در حاشيه بخششهاي حزب دمكرات كردستان ايران به طبقه كارگر!

نسان نودينيان

nasan_nodinian@yahoo.de

حزب دمكرات هم بمناسبت اول مه روز جهاني كارگر بخششهاي ملي بورژوايي خود را به جنبش كارگري معرفي ميكند· روزنامه كردستان شماره ۴۶۱ در ستون اول، با ترجمه بخشي از نوشته اي از اين حزب تحت عنوان "در آستانه فصلي داغ (به بهانه روز جهاني كارگران)" وعده ميدهد كه اين حزب در كنگره آتي برنامه خود را با تغييراتي به نفع "نوگرايي" بر اساس  سوسياليسم دمكراتيك از اهداف برنامه اي حزب، اصلاح ميكند و منافع زحمتكشان را بازنويسي ميكند!· سوال اين است که چه عوامل زمینی، واقعی و چه "فشار"های اجتماعی موجب شده اند که حزب دمکرات را با آن سوابق ضدیت با سوسیالیسم و سوسیالبستها، و جنگ علیه آنها راه انداختن، به صرافت روی آوری به "نوگرائی" بیاندازد؟ چه شده است که حزب دمکرات که همیشه تاکید کرده است و "افتخار" کرده است که "جامعه کردستان طبقاتی نیست" و حتی وجود طبقه کارگر را انکار کرده است، از لزوم سخن گفتن از کارگر و اول مه بحث کرده است؟

حزب دمكرات در چند سال گذشته دور و نزديك دچار بحرانهاي عميق سياسي و حزبي شده است· اين حزب در آستانه متلاشي شدن، و با انشعابات پي در پي و سه شاخه شدن قرار گرفته· افق سياسي و طبقاتي اين حزب در ميان طبقات دارا و بورژوازي كرد، بعنوان حزب محكم سياسي بورژواها و حاميان سرمايه كمرنگ شده، در مقابل افق ناسيوناليسم و ملي گرايي اين حزب در ميان معادلات منطقه اي، رفراندوم و فدراليسم و بازي سياسي در زمين بوش و بلر در حمايت از اقدام نظامي امريكا عليه ايران و عراقيزه كردن ايران؛ به بن بست رسيده· درد نا علاج حزب دمكرات بن بست سياسي و افول ناسيوناليسم اين حزب در جامعه است· حزب دمكرات براي كارگران و توده هاي مردم زحمتكش كردستان ايران حزب شناخته شده و با پيشينه ده ها سال ضديت با كارگران و آرمانهاي سوسياليستي و طبقاتي آنهاست·

اما، در اين ميان ادعاهاي پوچ و سنگر جديد حزب دمكرات در كنگره آتي قابل توجه و لازم است، جنبش كارگري و فعالين كمونيست كارگري كه در آينده سياسي كردستان سكان رهبري و قدرت سياسي جامعه را در دست دارند، بشناسند· بويژه اين مطلب آنجا اهميت بالايي پيدا ميكند كه فعالين جوان تر جنبش كارگري و رهبران عملي كه با پيشينه سياسي و سراسر ضد كارگري و ضد انقلابي حزب دمكرات آشنايي كمي دارند، روشن شود·

نويسنده ستون اول نشريه كردستان شماره ۴۶۱: "بيانيه ها و اسناد رسمي اين حزب، تعهد حزب در قبال ايجاد تغييرات بنيادين و چرخش به سوي نوگرايي را گواهي مي دهند· كسي نيز قادر به انكار اين امر نيست كه دگرگوني و نوگرايي در پرتو بازنگري و خود انتقادي شجاعانه و تشخيص نقاط ضعف سابق، و بدور از تعصب و كوته بيني و با اتخاذ مواضع و سياستگذاريها و پروژه ها و نيز مكانيسمهاي امروزين و كارآمد، امكانپذير است"· بازنگري و خود انتقادي حزب دمكرات به چي؟ به آنتي كمونيسم و ضد كارگر بودن حزب دمكرات كه در طول بيش از سه دهه معرفه اين حزب در جامعه بوده است· حزب دمكرات ميتواند تحت تاثير واقعيتهاي طبقاتي جامعه كردستان در برنامه و تاكتيك و مطالبات خود بر منافع كارگران و زحمتكشان كردستان تاكيد كند· فشار طبقاتي و جنبش اعتراضي طبقه كارگر و موجوديت اجتماعي اين طبقه انقلابي در كردستان امروز بر احزاب سياسي و از نوع بورژوايي حزب دمكرات امر انكار ناپذيري است· حزب دمكرات  با يك واقعيت عظيم و طبقاتي، در جامعه كردستان رو در رو است· هر نوع بازبيني انتقادي و بدور از "تعصب و كوته بيني" و هر نوع "نوگرايي" و  "سوسياليسم دنكراتيك" براي اين حزب مادام كه در مقابل جنبش طبقاتي كارگران قرار دارد، به معني اين است كه اين حزب بورژوايي در جامعه طبقاتي كردستان با چالش طبقاتي طرف است· بر كارگران كمونيست و جنبش طبقاتي كارگري اين واقعيت را به روشني بيان ميكند، كه آينده سياسي و تعيين تكليف سياسي و اجتماعي در كردستان بر محور يك مبارزه سياسي و طبقاتي ميچرخد كه ستون اصلي، سخنگو و بازيگر اجتماعي آن طبقه كارگر و كارگران كمونيست و انقلابي هستند· راه كارهاي كنگره آتي و جهتهاي بورژوايي و فرينبده حزب بورژوايي، نميتواند براي طبقه كارگر و كارگران كمونيست جدي باشد· مراسمهاي اول ماه مه امسال در ايران و كردستان جدال آشكار و روشن ميان جمهوري اسلامي و طبقه كارگر بود· طبقه كارگر در كردستان در جدال با گرايشات و سنتهاي عقب مانده و بورژوايي و مدافعين سرمايه و كارمزدي در روز جهاني كارگر امسال قدرت اجتماعي و طبقاتي خود را به نمايش گذاشت· نمايش روز جهاني كارگران بخشي از سناريوي مبارزه طبقاتي، اين جنبش عليه حزب دمكرات و مدافعين نظام مزدي كار بود· اين آن واقعيت طبقاتي و اجتماعي است كه حزب دمكرات در جامعه پولاريزه كردستان ايران با آن درگير است·

نكته قابل تامل و مهم ديگري در مطلب ستون اول "در آستانه فصلي داغ (به بهانه روز جهاني كارگران)" اين است· «"پر رنگ نمودن جنبه ي ملي اهداف حزب و تلاش در راستاي باز تعريف بسياري از مقولات مرتبط با فعاليت سياسي و مبارزاتيمان و لزوم خوانشي نوين از تغييرات در كردستان، منطقه و جهان كه به شكلي صحيح در "خطوط مشي ها" به روي آنها تمركز نموده ايم همگي در جايگاي شايان اهميت خويش قرار دارند اما نبايد فراموش كنيم كه اكثريت اعضاي هر جامعه يا ملتي در آنزمان هم كه از كيان مستقل و پرچم ملي خويش و مرزهاي رسمي و معين بهمراه حاكميتي ملي و مدرن بر خوردار و بهره مند باشد به زندگي و حيات سرشار از استثمار و به دور از عدالت اجتماعي رضايت نخواهند داد····»" اما، نبايد فراموش كرد كه  حزب دمكرات كه عملدار "كيان مستقل و پرچم ملي خويش" را در كردستان در طول بيش از سه دهه در تاريخ  مبارزات كارگران و مردم كردستان در دست دارد، هميشه و همه جا در ضديت طبقاتي با كارگرن كردستان، در ضديت با جنبش برابري حقوق زنان، و در ضديت با آزادي و عقيده و تشكل هاي كارگران و زحمتكشان شهر و روستا، همواره قرار گرفته است· "خطوط مشي ها"ي حزب دمكرات كه مورد مباهات نويسنده ستون نشريه كردستان شماره ۴۶۱ است، در قتل كمونيستها، دستگيري و اذيت و آزار كارگران، آنتي كمونيسم حزب دمكرات در ضديت با كومه له قديم، دامن زدن به جنگ قومي ترك و كرد، مردسالاري و حمايت از سرمايه داران كردستان و فئودالهاي مرتجع "مشي ها"ي آشنا و پر از تجارب خونين در مصاف طبقاتي و اجتماعي و سياسي با اين حزب است·

بعنوان جمعنبدي:

همه میدانند که حزب دمکرات دچار انشعاب و تکه پاره بودن است. و این انشعاب، با انشعابات قبلی این  تفاوت را دارد، که نفس "حزب محبوب" مردم کردستان، و همراه با آن سناریوئی که حزب دمکرات با آویزان شدن به دکترینهای وزارت دفاع و پنتاگون آمریکا برای کردستان ایران تعبیه کرده بود،  زیر یک علامت سوال جدی قرار گرفته است. این حزب داشت سرنوشت اش را به تکرار سناریو عراقیزه شدن جامعه ایران و خام اندیشی در تکرار به قدرت خزیدن احزاب ناسیونالیست کرد در کردستان عراق، گره میزد. این سناریو و این دالان رسیدن به قدرت با بن بست و بحران دکترینهای حکومت آمریکا در عراق، بسته شد. حزب دمکرات یکبار دیگر، در یکی از نقطه چرخشها در عالم سیاست، "در گوش گاو" خوابش برد و هست و نیست اش را روی اسب بازنده اوهام تکرار سناریو آویزان کردن مدنیت در کردستان عراق، سرمایه گذاری کرد. حزب دمکرات در مواجهه با دیوار سفت واقعیت، به انشقاق دچار شد و این بحران هنوز ادامه دارد. روی آوری به طبقه کارگر تلاشی برای دخیل کردن این طبقه در سرنوشت و مقدرات حزبی است که به گواهی تاریخ و فاکتهای دو سه دهه اخیر، همواره علیه منافع طبقه کارگر و اهداف اجتماعی آن عمل کرده است.

حزب دمکرات، خیال میکند قادر است وزن و فشار واقعی موجودیت طبقاتی طبقه کارگر و سوسیالیسم ذاتی همراه آن را به عنوان وزنه ای برای ترمیم شکافها و ویرانی صفوف خود، با چنین روشهائی به خدمت بگیرد. اینها اوهام پوچ اند، نه به این خاطر که گویا احزاب بورژوائی علی العموم و در هر کجای دنیا قادر نبوده و نیستند که نیروی مردم زحمتکش و طبقه کارگر را ضمیمه قدرت و نفوذ سیاسی خود کنند. حزب دمکرات، بویژه پس از انشقاق اخیر، حتی از یک حزب بورژوائی که قادر است اوضاع را تشخیص بدهد، بسیار عقب تر است. حزبی که در طول تاریخ موجودیت خود، همیشه جامعه کردستان را مذهبی و ساکنین "اقلیت سنی" خوانده است، حزبی که همیشه حزب ملا و آخوند و خان و مالک و شیخ و متمولین و تجار بوده است، و بویژه در طول دوران پس از انقلاب ۵۷، با ضدیت با برابری بین زن و مرد، با ضدیت با نفس وجود مستقل طبقه کارگر و با دشمنی مسلحانه و توطئه گرانه علیه کمونیستها شناخته شده است و بند و بست و معامله پنهانی و مذاکره پنهانی با رژیم اسلامی از شاخصهای آن بوده است، نمیتواند با چشم بندی و با یک چرخش قلم، یکباره به عنوان حزبی ظاهر شود که، گویا، گوشه چشمی به مردم زحمتکش و بویژه طبقه کارگر دارد. تلاش ناشیانه حزب دمکرات برای "تظاهر" به هواداری از کارگر و اول مه، زیادی ناشیانه، بی زمینه و با ذهنیت اشرافیت فئودالی است. حق است و قابل انتظار است که سوسیالیسم و سوسیالیستها و کمونیستها، و طبقه کارگر و فعالین آن در کردستان به حزب دمکرات اعلام کنند، که درست است که به اندازه حزب دمکرات "سابقه" زیادی در "کردستان" ندارند، اما سابقه بیش از دو قرن مبارزات قهرمانانه کارگران در سطح بین المللی و آرمانهای انسانی این طبقه دست کم این قدرت را به آنها داده است که بتوانند در برابر ژست عوامانه و اشرافی سران حزب دمکرات، با صدای رسا فریاد بزنند:

 "خیر! حزب محترم کردایه تی، خام نیستیم!" فاصله ما با شما، به اندازه همان شکاف طبقاتی طبقه ما با طبقه حزب شماست.

۱۸ ماه مه ۲۰۰۷