نسان نودینیان-بازنشستگی آغاز دوره ای دیگر در ادامه دوره کار مفید و تلاش بیش از ٣٠ سال کار یا آغاز فلاکت؟!

نسان نودینیان

بازنشستگی آغاز دوره ای دیگر در ادامه دوره کار مفید و تلاش بیش از ٣٠ سال کار یا آغاز فلاکت؟!

مساله بازنشستگان و معیشت آنها در صدر اخبار رسانه ها قرار گرفته است. “به گزارش خبرنگار ایلنا، بحث داغ مطالبات بازنشستگان در سند لایحه بودجه که کلیات آن اخیراً توسط مجلس تصویب شد، اما و اگرهای بسیاری داشت که نمایندگان مجلس با تاکید بر بحث همسان‌سازی مستمری‌ها و پرداخت معوقات و مطالبات بازنشستگان سعی داشتند تا حدودی به خواسته‌های تاریخی بازنشستگان پاسخ بگویند و تا اندازه‌ای از حجم مطالبات انباشته آنها بکاهند. در این میان، بسیاری از فعالان صنفی حوزه بازنشستگان بر این باور هستند که به‌دلیل اینکه سبد مصرف و معیشت بازنشستگان با کارگران متفاوت است، پرداخت حقوق عادلانه این قشر با چالش‌های مضاعفی مواجه است”. در این میان گفته میشود؛  «مشکل معیشت بازنشستگان با افزایش درصدی حقوق حل نمی شود. در سال ٩۵ حقوق ٧۵٠ هزار تومانی ٢٠ درصد افزایش یافت و به ٩٠٠ هزار تومان رسید. و  در سال ٩۶ حقوق ٩٠٠ هزار تومانی ٢٧ درصد افزایش یافت و به یک میلیون و ١۵٠ هزار تومان رسید». و سوال این است که  واقعا با احتساب تورم و ارقام سطح زندگی میزان بالاتر از ۴ میلیون تومان کدام مشکل بازنشستگان حل شده است؟  و اگر قرار است همسان سازی یا متناسب سازی مشکل معیشتی بازنشستگان را حل کند، ابتدا باید یک کف حقوقی قابل قبول تعیین شود، سپس افزایش های دیگر اعمال شود. بازنشستگی برای بسیاری مستمری‌بگیران در ایران، شروع سراشیبی فقر و دورانی از فشار مالی و صرفه‌جویی است. این ایام به جای آن که فرصت آرامش درونی باشد، به تهدیدی اقتصادی تبدیل شده.   معیشت هشتاد درصد از بازنشستگان در ایران رنج آور و تلخ است.  بازنشستگی آغاز دوره ای دیگر در ادامه دوره کار مفید و تلاش بیش از ٣٠ سال کار است. دوره ای از ادامه زندگی است که مورد بیشترین احترام و حمایت قرار میگیرند. دوره پختگی است. دوران کمال فکری است. در ایران اما اقتصاد ویران و بحران مالی و اقتصادی، زندگی هشتاد در صد از بازنسشتکان را تلخ کرده است. دولت و نهادهای مسئول سازمان تامین اجتماعی بجای احترام و تامین زندگی شایسته دوره بازنشستگی معیشت میلیون ها نفر از بازنشستگان را تلخ کرده اند. در میان بحث های بودجه دولت دوازدهم  مطالبات بازنشستگان برای همسان‌سازی مستمری‌ها و پرداخت معوقات آنها، از جمله بحث‌های مجلس اسلامی در حین تصویب کلیات لایحه بودجه، بود.

مطالبات بازنشستگان مشخص است و در در ماه‌های گذشته در تجمع‌های اعتراضی بازنشستگان مطرح شده‌اند. بازنشستکان خواهان همسان سازی حقوق هایشان شده اند. آنها در ده ها تجمع اعتراضی به حقوق های زیر خط فقر اعتراض کرده اند. به پرداخت نکردن بموقع حقوق ها اعتراض کرده اند. . بازنشستکان خواهان حقوق های بالاتر از خط فقر و مزایای دوران بارنشستگی هستند.

١۶ بهمن(٩۶ ) بازنشستگان صنعت فولاد و معدن در جلوی ساختمان بازنشستگی در اصفهان  بنا بر فراخوان قبلی در اعتراض به تعویق پرداخت حقوقها و با خواست پرداخت فوری آنها و درمان رایگان و یک زندگی درخور انسانی تجمع کردند. این بازنشستگان در ماههای اخیری مرتب تجمع داشته و خواستهای خود را پیگیر شده اند.

با شروع بهمن ماه و تعیین مصوبات حقوقی کارگران  برای میزان دستمزدها توسط “شورای عالی کار” ، مساله بودجه و سبد معیشت حداقلی کارگران و بازنشسته ها به مساله محوری تبدیل شده.

روایت دوایر دولت دواردهم؛ « مطالبات بازنشستگان برای همسان‌سازی مستمری‌ها و پرداخت معوقات آنها، از جمله بحث‌های مجلس در حین تصویب کلیات لایحه بودجه در مجلس دهم بود. مطالباتی که در ماه‌های گذشته در تجمع‌های اعتراضی بازنشستگان مطرح شده‌اند.

سبد معیشت حداقلی کارگران دو میلیون و پانصد هزار تومان است. بر این اساس اگر هر کارگر یا بازنشسته‌ای کمتر از این میزان درآمد داشته باشد، زیر خط فقر و در محدوده شاخص فلاکت زندگی می‌کند. آن دسته از بازنشستگان که حداقل مستمری را دریافت می‌کنند، چگونه باید روزگار بگذرانند؛ آن هم در حالی که در سنین بازنشستگی، هزینه‌های ازدواج فرزندان به فهرست مخارج می‌پیوندد و خانواده با ورود عروس و داماد و نوه بزرگ‌تر از قبل می‌شود،  خانواده‌ها مجبورند در حوزه تغذیه و هزینه‌های بهداشت و درمان قناعت کنند ». (غلامرضا علیزاده، پژوهشگر تامین اجتماعی و استاد بازنشسته دانشگاه) و (حسن ایزدان، بازرس کانون کارگران بازنشسته تهران بزرگ) هم به خبرگزاری ایلنا می‌گوید «در غیاب یک فرمول منطقی، امیدی به تعیین عادلانه دستمزد و سبد معیشتی حداقلی نیست. ایزدان در توضیح این ناامیدی گفته است: «برای کارگران شرکت‌های دولتی، کارکنان مشاغل و بازنشستگان کشوری چنین افقی قابل تحقق است اما کل جمعیت بازنشسته و بهره‌مند از صندوق تامین اجتماعی که کارفرمای خصوصی دارند، هرگز نمی‌توانند با شرایط اقتصادی کنونی به سطح سبد معیشت حداقلی برسند و دولت در این زمینه تنها می‌تواند روی کاغذ قول بدهد. … یک بازنشسته به طور متوسط تا سه برابر یک کارگر عادی هزینه بهداشت و درمان داشته باشد؛ در حالی که شرکت‌های خصوصی و نیمه دولتی بیمه تکمیلی، بازنستگان را بیمه نمی‌کنند چون برایشان صرف ندارد هزینه کسی را که ریسک بیماری‌هایش بالاست تقبل کنند.»

بدهی ١۴۵هزار میلیارد تومانی دولت به صندوق تامین اجتماعی

حسن ایزدان با یادآوری بدهی ١۴۵هزار میلیارد تومانی دولت به صندوق تامین اجتماعی، معتقد است که ارتقای سطح معیشت بازنشستگان به صورت واقع‌بینانه مستلزم ایجاد یک صندوق رفاهی و بیمه‌ ویژه خودشان است.

غلامرضا علیزاده، پژوهشگر مسائل تامین اجتماعی نیز عقیده دارد که باید با افزایش قدرت خرید و تزریق پول، امکانات و امتیازات رفاهی بازنشستگان را بالا برد: «در شرایطی که دولت و صندوق تامین اجتماعی و صندوق بازنشستگان کشوری با مشکل حاد نقدینگی مواجه هستند باید تلاش کرد مانند بسیاری کشورهای دیگر با افزایش تعداد کارت‌های رفاهی، تخفیف‌ها، بن‌ها و کالا برگ‌های خرید، سطح رفاه مستمری‌بگیران و بازنشستگان را بالا ببریم. در حوزه درمان هم آنها باید با هدف کاهش هزینه‌های درمانی از خدمات چک آپ پزشکی مرتب و رایگان برخوردار باشند».

این گونه توصیه‌ها در حالی است که کسری بودجه، تنگناهای مالی دولت و بدهی‌های کلان صندوق‌های بازنشستگی پرداخت به موقع حقوق و مزایای بازنشستگان را با چالش روبرو کرده است.

جار و جنجال دولت بی مایه است، در بودجه سال ٩٧ به مساله حقوق بازنشستگان جند سطر زیر بعنوان اقدامات عاجل اکتفا شده؛ «همسان سازی حقوق بازنشستگان و شاغلین در لایحه بودجه ٩٧: عضو مجمع نمایندگان تهران با اشاره به لزوم رسیدگی به وضعیت بازنشسته‌ها، گفت: بازنشستگانی که صندوق‌های بازنشستگی نتوانستند مزد زحمات ٣٠ ساله آن ها را آنگونه که باید ادا کنند در بودجه ٩٧ فراموش نشده و با توجه به افزایش بار مسئولیت آن‌ها در سنین بازنشستگی رویکرد همسان سازی حقوق بازنشستگان و شاغلین نیز در بودجه ٩٧ در نظر گرفته شده است». این ادعاها و قول و قرارهای دولتهای در ارتباط با بهبود وضعیت معیشتی و حقوقی بازنشستگان برای بازنشسته ها اشنا است. و بقول خودشان قول و قرارهای اینها بی مایه است . تاثیری ندارد.

اعتراض  بارنشسته ها الگوی جنبش اعتراضی مردم در دی ها شد.

 شعار بازنشسته ها علیه حاکمان فساد و دزدی ها در همه جا دیده شده است.  “یک اختلاس کم بشه مشکل ما حل میشه” شعار برآمده از اعتراض خشمگینانه بازنشسته ها است. این شعار در تظاهراتهای میلیون ها نفر از مردم در دی ماه ٩۶ همه گیر شد.

مبارزه بازنشستگان برای حقوق های بالاتر از خط فقر و اجرای عملی همسان سازی ها که چند سال است وعده اجرایی داده شده است، ادامه دارد.

تجمع بازنشستگان عرصه ای دائمی مبارزه طبقاتی در ایران!

تجمعات سراسری بازنشستگان در سال ١٣٩۶ ادامه دار است.  ده ها تجمع اعتراضی با شرکت هزاران نفر از بازنشسته ها برای تحقق خواستهایشان که از سال ١٣٩١ بشکل شفافی طرح کرده اند، برگزار شده.

کارگران بازنشسته فولاد اصفهان  در آذر ماه ۴ روز متوالی  تجمعات اعتراضی  را در مقابل استانداری اصفهان برگزار کردند.

در شهرهای اصفهان و کرمان و تهران، بازنشستگان فولاد در آذر ماه دست به تجمعات اعتراضی زده اند. قرار بود در سوم آبان ماه بازنشستگان فولاد خوزستان دست به تجع اعتراضی بزنند.

روز ١٩ آذر ٩۶ بنا بر فراخوان از قبل اعلام شده، تجمع پانزده هزار نفری بازنشستگان در مقابل مجلس اسلامی بر پا شد. بازنشستگان تجمع این روز را مهمترین تجمع سال ٩۶ خود نام گذاشتند. در این روز معلمان بازنشسته، بازنشستگان کشوری، لشگری، تامین اجتماعی با شعارهای یک اختلاس کم بشه، مشکل ما حل میشه، فریاد، فریاد، از اینهمه بیداد، معیشت، منزلت، حق مسلم ماست، اتحاد، اتحاد، خط فقر ۴ میلیون، حقوق ما یک میلیون، دولت، مجلس، بس است فریب ملت، عزا عزا است امروز، روز عزا است امروز، حقوق بازنشسته زیر عبا است امروز، اعتراض خود را به فقر، تبعیض و بیحقوقی اعلام داشتند.  حضور بازنشستگان صنایع فولاد نیز در این تجمع برجسته بود. پلاکارد ما خواهان افزایش حقوق به میزان ۴ میلیون تومان خط فقر می باشیم، یکی از پلاکاردهای برجسته این تجمع بود.

١٧ بهمن ١٣٩۶

۶ فوریه ٢٠١٨

 

نوشتن نظر



HOME