تینا خلیفه ای-نقش زنان مبارز و شجاع در اعتراضات

نقش زنان مبارز و شجاع در اعتراضات

تینا خلیفه ای

اعتراضات سراسری و شورش همگانی علیه فقر و گرانی و فساد و استبداد اسلامی و واکنش شجاعانه ی مردم معترض در برابر نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی، و ویدیو هایی که از معترضان پخش شده گویایی  نقش   پرنگ زنان است. زنانی که با تمام زنانگی و اتش سرکوب شده ی درونشان جلوی گاردهای ویژه شعارهای ضد حاکمیت اسلامی سر میدهند و پا به پای مردان در برابر گلوله و گاز اشکاور و ماشین اب پاش می ایستند و خواهان ازادی و برابریند.

در بینابین این شجاعت ها  تاکید صرف بر کنار زدن حجاب برای جنبش آزادی زن اگر چه مهم است اما بیانگر همه واقعیت موقعیت و مطالبه جنبش برای آزادی زن نیست. موضوع زن و نابرابری حقوق زن فقط روسری نیست بحث بر عقاید خواسته افکار بیان منش و فکر اوست که به علاوه ی تن او به زنجیر پارچه هایی کشیده شده  که مانع دیده شدن کامل زن است. زن تنها خواستار لغوحجاب نیست، آزادی برابری، امنیت، رفاه و دست یافتن به نظام حکومتی که زن در ان از حقوق کامل شهروندی و برابر برخوردار است پرچم و هدف زنان در این مبارزه است.

 مبحث فقط برداشتن روسری نیست. برابری حقوق اولیه ی انسان مانند عدم تبعیض به دلیل نوع جنسیت، برداشته شدن مرد سالاری و برابری جهانی برای اداره ی امور و اشتغال برای بهتر شدن جامعه ای که کمبود زن در ان به روشنی دیده میشود و برداشتن خط قرمز هایی مانند انتخابات شخصی هر فرد، نوع لباس، ازدواج، دوست، تفریح که بازهم به صورت تاکید حق اولیه ی یک انسان است، بتواند زندگی مفید تر و شاد تری داشته باشد و جامعه ای را رنگ دهد که به صورتی اشکار در این اعتراضات میبینم. که زنان چگونه بی ترس و دلهره بی پشتیبانی مردان و بی هیچ واهمه ای شعار سر میدهند، خفقان بدنی (روسری)را جدا میسازند، سایه به سایه مردان نارضایتی هارا بروز میدهند، باتوم را تحمل میکنند، زندان را تحمل میکنند، تحقیر و توهین را تاب میاورند، و کوتاه نمی ایند. و تازه به تشویق هر چه بیشتر مردم نیز میپردازند.

 این دو نوع اعتراض و “انقلاب” است.  یکی برای ازادی، دومی برای برابری.  اتش زیر خاکستریست که شعله ور شده و پایه های تمامیتِ بدنی و خودمختاری، حقِ رأی، حقِ کار، حقِ دستمزدِ برابر به‌خاطرِ کارِ برابر، حقِ مالکیت، حقِ تحصیل، حقِ شرکت در ارتش، حقِ مشارکت در قراردادهای قانونی و در نهایت؛ حقِ سرپرستیِ فرزندان، حقِ ازدواجِ آزادانه و آزادیِ مذهبی را در برمیگیرد.

برای تغییر وضعیت موجود در جهت رسیدن به جامعه برابر باید مبارزه‌ای «همزمان» با نظام مردسالاری و سرمایه داری صورت پذیرد. بدین ترتیب، فضای عمل و حوزه مبارزه محدود به کارخانه‌ها نیست، بلکه مجموعه حوزه‌های عمومی و خصوصی که زنان در آنها مورد تبعیض قرار دارند، مکانی برای مبارزه است.اکنون وقت تبعیض و مسخره کردن و نابرابری نیست باید شانه به شانه ی همدیگر برای بهبود زندگی و به مقصد رسیدن اهدافی که برای ان از خون مبارزین خود رد شده ایم و ان ها نیز دلیرانه سپر بلا شده اند تلاش کنیم. باید حالا که عمق کمبود را حس کرده ایم با تمام جان بایستیم و مبارزه کنیم. یک پایه  مهم پیروزی این مبارزه در گرو اتحاد زنان و مردان مبارز حول سیاست و مبارزه انقلابی و سوسیالیستی برای رسیدن به یک جامعه بدون تبعیض، بدون استثمار و نابرابری، بدون فرهنگ مرد سالاری و دینی، و رسیدن به  یک دنیای آزاد، برابر، خوشبخت و مرفه برای همگان میباشد. پیش بسوی این هدف!

منبع: شماره ٣٠ نشریه سوسیالیسم امروز

http://www.simroz.org

١۶ دی ١٣٩۶

۶ ژانویه ٢٠١٨

 

نوشتن نظر



HOME