حکومت اسلامی در 31 خرداد سال 1360 در یک هجوم وحشیانه، به شکل تازه­ای کشتار فرزندان فداکار و انقلابی مردم ایران را آغاز کرد و سعید سلطان­پور را همراه 14 تن از دیگر زندانیان سیاسی به قتل رساند. ماموران امنیتی حکومت اسلامی، سعید را در شب جشن ازدواج­اش دستگیر کردند و هنگام اعدام سلطان­پور و هزاران اعدامی دیگر، خمینی رهبر، خامنه­ای رییس جمهور و میرحسین موسوی نخست وزیر بود. 

از همین مقطع بود که رژیم شمشیر سرکوب خود را از رو بست و سیاست سرکوب آشکاری را در تمامی جامعه در پیش گرفت که در نتیجۀ آن، روز به روز بر شدت پای­مالی حقوق مردم و کشتار دگراندیشان، آزادی­خواهان و برابری­طلبان افزوده شد.

سعید سلطان­پور، یکی از چهره­های درخشان ادبیات و هنر و مبارزه مردم ایران بود و در در دفاع از آزادی و برابری، سال­های پرباری از زندگی­اش را در زندان و زیر شکنجه و آزار رژیم شاه گذراند و در حکومت اسلامی نیز به خاطر هنر، خلاقیت ادبی و تاثیرات شگرفی که در فرهنگ پایداری باقی می­گذاشت بی درنگ دستگیر شد و در زمان کوتاهی پس از آن به قتل رسید.

سعید سلطان­پور یادآور خاطره شاعران و هنرمندان انقلابی و مبارزی هم­چون قره­العین، عارف، فرخی یزدی و عشقی بود و پیوندی بین سنت پایداری گذشته و اکنون جامعه ما به شمار می­آمد.

اینک در آستانه خیزش همگانی مردم ایران که سرکوب ارتجاع اسلامی ابعاد عظیمی یافته، یاد سعید سلطان­پور هم­چنان زنده و آموزنده است و جنایت حکومت اسلامی در سرکوب و اعدام­ فرزندان جامعه ما، نشانه سبعیت رژیمی ست که دچار تشنج مرگ شده است.

کانون نویسندگان ایران در تبعید، در راستای دفاع از آزادی اندیشه و بیان، یاد سعید سلطان­پور و همه انسان­های آزاده و برابری­خواه را که در دفاع از حقوق حقه مردم ایران برای یک زندگی بهتر و آزاد جان خود را از دست داده­اند گرامی می­دارد و یقین دارد که آزادی اندیشه و بیان را نمی­توان در بند نگه ­داشت.

کانون نویسندگان ایران­(در تبعید)

31 خرداد 1388 - 20 ژوئن 2009

kanoon_dt@yahoo.com 

www.iwae.org