بیانیه مشترک کانون نویسندگان ایران¬(در تبعید) و انجمن قلم ایران¬(در تبعید) در رابطه با حوادث اخیر ایران

دوره جدیدی در تاریخ ایران گشوده است!

اکنون حکومت اسلامی ایران، با گسترده¬ترین بحران سیاسی و اقتصادی دوران سی ساله حیات خود مواجه شده است. مردم به دنبال تقلب در «مضحکه ی اتتصابات» فرصت یافتند تا با حضور میلیونی خود در خیابان¬های شهرهای مختلف ایران، کلیت حکومت انسان¬ستیز و جنایت¬کار اسلامی را با نفرت پاسخ بدهند. مردم جان به لب رسیده، اعم از زنان، دانشجویان، کارگران، نویسندگان، روزنامه¬نگاران، وبلاگ نویسان، هنرمندان و اکثریت قاطع مردم آزاده ایران، در خیابان¬های تهران و شهرهای بزرگ، به حکومت سنگسار و زن ستیز و آزادی¬کش به روشنی پیام دادند

که با همه ی ذهنیت و توان، مخالف همه جناح¬های این رژیم هستند. اما از سوی دیگر، نیروهای امنیتی و دیگر نیروهای سرکوبگر، بی¬رحمانه و با شدیدترین وضعی مردم را مورد ضرب و شتم قرار دادند و می¬دهند. تا آن جا که از تعداد زیادی از هم¬میهنان جوان ما، جان ستاندند و هزاران نفر را  زخمی و راهی بیمارستان کردند و گروه کثیری را نیز دستگیر و به نقاط نامعلوم انتقال دادند.

بدین ترتیب، دوره جدیدی در تاریخ ایران ورق خورده است. تاریخی که مردم با اعتراض و مبارزه پیگیر خود، با قدرت و همبستگی انسانی، در تلاش اند سرنوشت¬شان را به دست خویش رقم بزنند و بیش از این اجازه ندهند، حکومت ارتجاعی اسلامی، با جان و زندگی و آزادی آن¬ها بازی کند.

مردم به میدان آمده¬اند تا حق و حقوق انسانی و اجتماعی خود را از حلقوم ستم¬گران و مرتجعان بیرون بکشند. مرتجعانی که طی سه دهه گذشته، ایران را به زندانی بزرگ تبدیل کرده¬اند و اکثریت مردم این کشور را به اسارت خود درآورده¬اند.

طی چند روز اخیر، میلیون¬ها شهروند ایرانی، به ویژه نیروی جوان، این تشنگان آزادی، شادی و رفاه به خیابان¬ها ریخته اند و با فریادهای حق¬طلبانه خود، کاخ¬های حکومتی را به لرزه درآورده¬اند. این اعتراضات روز به روز گسترده تر می¬شود و جناح¬های مختلف حکومتی و همه ی سران ریز و درشت آن به تکاپو افتاده¬اند تا مردم را به آرامش دعوت کنند و به خانه¬هایشان بفرستند. از این¬رو، این جناح¬ها در مواجه با گسترش اعتراضات و خطراتی که «کل نظام» را تهدید می¬کند؛ احتمالا ناچار به سازش با یکدیگر خواهند شد تا سرکوب شدیدتری را تدارک ببینند. عموما اختلاف بین جناح¬های مختلف حکومت، اختلاف بر سر چگونگی حفظ و تداوم حکومت اسلامی است وهیچ ربطی به منافع جنبش¬های اجتماعی آزادی¬خواه و عدالت طلب ندارد.

اکنون که شکاف در درون حاکمیت شدت یافته است، هرگونه دنباله¬روی از جناح¬های حکومتی بزرگ¬ترین خطای سیاسی و اجتماعی است.

قوانین و سیاست¬های حاکم بر ایران، قوانین و سیاست¬هایی ضدآزادی بیان، قلم، اندیشه و تشکل، ضدزن و ضداکثریت عظیم مردم هستند. قوانین و سیاست¬های ضد دموکراتیک¬اند. سران حکومت، خود را ما فوق جامعه قلمداد می¬کند. بر این اساس، مردم برای لغو این قوانین و سیاست¬های غیرانسانی حکومت اسلامی، به مبارزه ی همه جانبه¬ای برخاسته¬اند. این مردم به روشنی با تظاهرات خود ابراز داشتند که دیگر ابزار و آلت دست این و یا آن جناح حکومتی نخواهند شد. دعوای جناح¬ها با همدیگر از جنس دعوای مردم با حاکمیت نیست. آنان می¬خواهند قدرت و حاکمیت را بین خود تقسیم کنند و در این راه روز روشن سر همدیگر کلاه می¬گذارند. بنابراین، حق مسلم مردم ایران است که آن شکل سیاسی و حکومتی که منافع شهروندان را بدون در نظر گرفتن جنسیت، ملیت و باورهایشان؛ برای محو هرگونه ستم و شکوفائی مادی و معنوی انتخاب کنند؛ یعنی حکومتی که در کنترل مردم و خدمتگزار مردم باشد نه مافوق مردم.

در چنین شرایطی، ضروری است که مردم با شعارها و مطالبات خود بر اساس نیازهای واقعی زندگی و حقوق انسانی مبارزه خود را پیش ببرند. مطالباتی که تحقق هر کدام از آن¬ها، گشایش و تحولی واقعی در زندگی مردم ایجاد می¬کند. امروز خواست آزادی بی¬قید و شرط بیان، قلم و اندیشه و فعالیت سیاسی و اجتماعی، آزادی کلیه زندانیان سیاسی، جدایی دین از دولت، تامين برابری زن و مرد در تمام شئون زندگی، آزادی ایجاد تشکل¬های دمکراتیک زنان، دانشجویان، کارگران، هنرمندان، روزنامه¬نگاران و نویسندگان، افزایش دست¬مزدها، متناسب با سطح تورم و گرانی واقعی، تامین آزادی های فردی، پایان دادن به ستم ملی و هم¬چنین لغو حجاب اجباری، کار کودکان، مجازات اعدام و... خواست¬ها و شعارهای عمومی اکثریت مردم ایران است.

کانون نویسندگان ایران در تبعید و انجمن قلم ایران در تبعید که تحقق آزادی های بی¬قید و شرط بیان، قلم و اندیشه و هم¬چنین فعالیت سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را در دستور کار خود دارند، با محکوم کردن این وحشی¬گری و سرکوب و کشتار حکومت اسلامی و با هم¬دردی با جان¬باختگان اخیر، از مبارزه ی بر حق و عادلانه جنبش¬های اجتماعی پشتیبانی می¬کنند؛ و از همه انسان¬های آزاده و نویسندگان و هنرمندان و روزنامه¬نگاران می¬خواهند که از هر طریق ممکن، صدای اعتراض مردم ایران را با هدف جلب حمایت و پشتیبانی به گوش افکار عمومی جهان برسانند.

کانون نویسندگان ایران¬(در تبعید) - انجمن قلم ایران¬(در تبعید)
شانزدهم جون 2009

www.iwae.org
www.iran.pen.org