قطعنامه کميته برگزار کننده اول ماه مه ۲۰۰۹ سنندج
اول ماه مه روز همبستگی بين المللی طبقه کارگر و روز جوش و خروش کارگران در سراسرجهان برای خلاصی از مشقات نظام سرمايه داری و برپايی دنيايی عاری از ستم و استثمار است .
امسال ما کارگران مراسم اول ماه می را در شرايطی برگزار می کنيم که نظام سرمايه داری در گرداب يک بحران عظيم اقتصادی فرورفته و درصدد نجات خويش با تحميل فشار مضاعف به طبقه کارگرمی باشد.
بحران موجود و عجز دولتهای در مهار آن و عزم شان در سرريزکردن اين بار بر دوش کارگران جهان گنديدگی اين نظام را بيش از هر زمان ديگری به نمايش گذاشته و ضرورت برپايی دنيايی فارغ از مناسبات ضدانسانی نظام سرمايه داری را به مثابه يگانه راه خلاصی بشريت از مصائب موجود در برابر کارگران و بشريت متمدن قرار دارد.
اين بحران و تبعات ويرانگر ان بر زندگی و معيشت کارگران در سراسرجهان تا آنجا که به ايران مربوط ميشود و بر خلاف تبليغاتی که کارفرمايان و قلم به دستان سرمايه برای تحميق کارگران مشغول آنند هنوز سايه شوم خود را بر زندگی و معيشت روزمره ی کارگران در ايران نگسترانيده است و ازنظرما تمامی مصائب و مشقاتی که امروزه ما کارگران با آنها دست به گريبانيم چيزی بجز حاصل سيطره ی اقتصادی – اجتماعی و عملکرد سرمايه داری حاکم بر ايران نيست.
دستمزدهای زير خط فقر، اخراج گسترده کارگران ، عدم پرداخت به موقع دستمزد ميليونها کارگر، تحميل قرادادهای موقت و سفيد امضاء بر کارگران، بازداشت و زندانی کردن آنها تا سرکوب اعتراضات کارگری و زدن شلاق بر گرده کارگران و رايج کردن فرم قراردادهای برده وار جديد ، مصائب و بی حقوقی هايی نيستند که با وقوع بحران در اقتصاد جهانی وارد ايران شده باشند اين وضعيت سالهاست که ادامه دارد و هرساله برعمق و دامنه ی آن افزوده شده است. بطوريکه در شرايط حاضرو با گسترش و تحميل بی سابقه فقر و فلاکت بر کارگران و تشديد سرکوب تشکلهای کارگری موجود و به بندکشيدن روزافزون فعالين اين تشکلها ، ديگرنمی توان به هيچ روزنه اميدی در چهارچوب وضعيت موجود جهت بيرون رفتن ازاين زندگی جهنمی دل بست.
اما ما کارگران در مقابل اين وضعيت بغايت ضدانسانی و گسترش عمق و دامنه ی آن سکوت نخواهيم کرد و اجازه نخواهيم داد بيش از اين حق حيات و هستی ، ما را به تباهی بکشانند. ما توليد کنندگان اصلی ثروت و نعمت در جامعه هستيمو حق مسلم خود می دانيم تا با بالاترين استانداردهای حيات بشر امروز در آسايش و رفاه زندگی کنيم.
داشتن يک زندگی شاد و مرفه حق مسلم ماست و ما برای تحقق آن تمامی موانع پيش روی خود را با برپايی تشکلهای مستقل از دولت و کارفرما و با اتکا به قدرت همبستگی مان از سر راه خويش بر خواهيم داشت.
در اين راستا ما امروز اول ماه می سال ۲۰۰۹يکپارچه و متحد، مطالبات زير را به عنوان حداقل خواستهای خود فرياد می زنيم و خواهان تحقق فوری اين مطالبات هستيم:
۱. اول ماه مه بايد تعطيل رسمی اعلام گردد و در تقويم رسمی کشور گنجانده شود و هر گونه ممنوعيت و محدوديت برگزاری مراسم اين روز ملغی بايد گردد.
۲. ما حداقل دستمزد تصويب شده از سوی شورای عالی کار را تحميل مرگ تدريجی بر ميليونها خانواده کارگری ميدانيم و مصرانه خواهان افزايش فوری حداقل دستمزدها بر اساس اعلام نظر خود کارگران از طريق نمايندگان واقعی کارگران هستيم .
۳. قرارداهای موقت کاروملزم کردن کارگران برای استفاده ازفرم قراردادهای جديد،تحميل بردگی مدرن بر کارگران است ما مصرانه خواهان بر چيده شدن قراردادهای موقت و فرم جديد وزارت کار برای استخدام کارگران و دراولويت قرار گرفتن امنيت شغلی در انعقاد قراردادهای کار هستيم.
۴. اخراج سازی کارگران بايد متوقف گردد و تمامی کسانی که از کارخود اخراج شده يا به سن اشتغال رسيده اند بايد تا زمان اشتغال بکار از بيمه بيکاری معادل حداقل دستمزدها برخودار شوند.
۵. دستمزدهای معوقه کارگران بايد فورا پرداخت و عدم پرداخت به موقع آن بايستی به مثابه يک جرم قابل تعقيب قضائی تلقی گردد و خسارت ناشی از آن به کارگران پرداخت شود.
۶. آزادی بيان ، ايجادتشکلهای مستقل کارگری ، اعتصاب، اعتراض و تجمع حق مسلم ماست و اين خواستها بايد بدون قيد و شرط به عنوان حقوق خدشه ناپذير اجتماعی کارگران به رسميت شناخته شوند.
۷. ما خواهان برخورداری تمامی بازنشستگان از يک زندگی مرفه و بدون دغدغه اقتصادی هستيم و هرگونه تبعيض در پرداخت مستمری بازنشستگان را قويا محکوم می کنيم.
۸. منصور اسانلو، ابراهيم مددی، برهان سعيدی، سلام قادری، غالب حسينی، عبدالله خانی و همه کسانی که در اعتراض به نابرابريهای اجتماعی در زندان به سر می برند بايد فورا و بدون قيد و شرط آزاد شوند و تمامی احکام صادره بر عليه کارگران و فعالان ساير جنبشهای اجتماعی بايد ملغی گردد
۹. ما ضمن اعلام حمايت قاطعانه ازمطالبات معلمان و سايراقشار زحمتکش جامعه ، خود را متحد آنها دانسته و خواهان تحقق فوری مطالبات آنان و آزادی تمامی معلماندربند هستيم.
۱۰. ما خانه ی کارگر را به عنوان نماينده ی کارگران به رسميت نشناخته و حضورآنان در مجامع بين المللی را محکوم می کنيم و خواهان برچيده شدن فوری قانون سه جانبه گرائی هستيم .
۱۱. ما بدينوسيله پشتيبانی خود را ازتمامی جنبشهای آزاديخواه و برابری طلب همچون جنبش دانشجويی و جنبش زنان و پرستاران اعلام می داريم و دستگيری ، محا کمه و به زندان افکندن فعالان اين جنبشها را قويا محکوم می کنيم.
۱۲. سيستم سرمايه داری عامل کار کودکان است و تمامی کودکان بايد جدای ازموقعيت اقتصادی و اجتماعی والدين، نوع حساسيت و وابستگيهای ملی و نژادی ومذهبی از امکانات آموزشی – رفاهی و بهداشتی يکسانی برخوردار شوند.
۱۳. دستفروشی پديده و معضل نظام سرمايه داری است . هرگونه تعرض و دست اندازی به دستفروشان را محکوم می کنيم و خواهان ايجاد شغل و تامين زندگی و کرامت انسانی آنان هستيم.
۱۴. کليه قوانين تبعيض آميزبايد درتمامی عرصه های زندگی اجتماعی برچيده شود و برابری حقوق زنان و مردان درتمامی شئونات زندگی اجتماعی و اقتصادی بايد بی قيد وشرط به رسميت شناخته شود و در شرايط کنونی به کار خانگی دستمزد تعلق گيرد.
۱۵. ما بخشی از طبقه کارگر جهان هستيم ، اخراج و تحميل بی حقوقی مضاعف بر کارگران مهاجر افغانی و ساير مليتها را به هر بهانه ای محکوم می کنيم.
۱۶. هر گونه جنگ افروزی ، لشکرکشی و تجاوز نظامی به کشور ما توسط دولتهای سرمايه داری را محکوم می کنيم.
۱۷. ما ضمن قدردانی ازحمايتهای بين المللی از مبارزات کارگران در ايران و حمايت قاطعانه از اعتراضات و خواستهای کارگران در سراسر جهان، خود را متحد آنان می دانيم و بيش از هر زمان ديگری بر همبستگی بين المللی طبقه کارگر برای رهايی از مشقات نظام سرمايه داری تاکيد ميکنيم.
زنده باد اول ماه مه
زنده باد همبستگی بين المللی طبقه کارگر
کميته برگزار کننده مراسم اول ماه مه ۲۰۰۹ سنندج