نامه سرگشاده به نمایندگان کنگره دوم حزب حکمتیست!

  25 سپتامیر 2007

حتی قبل از جوابیه رفیق آذر مدرسی به من که در آن رسما کمپین شده بود که به من به خاطر نظرات انتقادی ام برای نمایندگی در کنگره حزب رای ندهند،

 مسجل بود که سیاستهای شکست طلبانه و ماجراجویانه لیدر حزب و تیم رهبری وی، انتقاد را بر نمی تابد. این خط  همانگونه که در تمام مطالب دور اخیرشان، خودشان با قلم و زبان خودشان عنوان کرده اند نیرویشان را نه از میان شکست نخوردگان، بل از میان بی افقان و شکست خوردگان سیاسی، انتخاب میکنند.
در طی این مدت اما من وجوه مختلف سیاستهای شکست طلبانه اخیر را خواه از زاویه استراتژیک، خواه به لحاظ تاکتیکی، یا سازمانگری و این آخری به لحاظ تئوریک مورد نقد قرار داده ام. همه انتقادات من به این خط مستدل است. این چتر انتقادی دفاعیه ایی هست برحق هم از کمونیسم کارگری و آرمانهای "پابرجای"  مارکسیسم منصور حکمت، هم بطور کنکرت و ابژکتیو از مبارزه کارگران و مردم علیه نظام اسلامی. این دفاعیه ایی است برای اینکه این حزب و یا لااقل بخش اعظم آن، به قسم همان آرمانی که ایجاد شده است، ولو اینکه از همان روز اول خیلی ها برای آن خوابهای دیگری دیده بودند، بماند و ملعبه دست سیاستهای دیگر قرار نگیرد. خواه با شکست طلبی و یا ماجراجویی خطرناک نظامی با سرنوشت بخش زیادی از فعالین آن در خارج کشور، یا در داخل با این سهل انگاری و عدم احساس مسئولیت بازی نشود.
کورش مدرسی و تیم رهبری وی انتخاب خودشان را مدتهاست کرده اند. بقیه نمایندگان کنگره، اعضاء و کادرهای خاموش حزب چه؟ آیا میخواهند اجازه بدهند تا با خاموشی خود که این نیز بخشی از پروژه شکل دادن به یک اپوزیسیون مجاز و ساکت است که کارش آن هم برای تمرین دمکراسی " تعدد نظر" غرو لند کردن گاه بگاه است، بگذارند این سیاستها تماما بر این حزب مثل خوره حاکم بشود؟ امروز کمونیستهای درون حزب ما کارشان این شده که ثابت کنند رژیم اسلامی ماندنی نیست! ثابت کنند که مردم ایران به آمریکا لبیک نگفته اند، دست از مبارزه برای عدالت نشسته اند، کارشان شده بگویند مبارزه علیه تبعیض به زن وجود دارد و دخالت و فعالیت و وصل شدن به آن عین سوسیالیسم انسانگرایانه جنبش ماست! کار ما شده از بدیهیات اصول و هویت کمونیستی در مقابل این خط دفاع کنیم. کارمان شده بگوییم برنامه یک دنیای بهتر زنگ نزده است، آنچه زنگ زد و تمام شد شکست طلبی است! کارمان شده جلویشان را بگیریم که مردم را بلا نسبت خر خطاب نکنند، قطعنامه در بالاترین ارگان مرکزی این حزب بیاوریم که اهانت به کارگر باید از طریق رسانه های این حزب ممنوع بشود!
آیا کادرها و اعضاء و بخش اعظم نمایندگان این حزب میخواهند بگذارند که عدالتخواهی در این حزب، سرنگونی طلبی در این حزب، انقلاب سوسیالیستی به جای دمکراسی مرحله بندی شده، تلاش برای تصرف قدرت سیاسی به جای ترقه بازی و.. به اپوزیسیون رانده شده، منکوب و حذف شود؟  میخواهند اجازه بدهند بیشتر از این کرامت آرمانشان و طبقه شان و مردمشان مورد تعرض قرار بگیرد؟ منصور حکمت مرد، شما که زنده ایی و نفس میکشی!  گیریم که اصلا سونامی آمد و همه چیز را برد و از نسل ما یک نفر در یک جزیره مانده است، باید به این اعتبار ساکت بنشیند؟ این همه!...
این یک تصمیم سیاسی و تاریخی است. امروز دیگر فشار هیچ کسی پشت سر کادرها و فعالین و شبکه رهبری این حزب نیست. هیچ بهانه ایی دیگر فردا مورد قبول نیست. قبلش هم نبوده!
امروز دیگر نمی توانند یک عده خودشان را گول بزنند که کورش مدرسی "بلند بلند" فکر کرده است! منظورش این نبوده! بحث داخلی در حیاط خلوت جایی کرده، از زبانش در رفته است! یا  بد طینتی یک عده هست که میخواهند آبروی ایشان را ببرند! نخیر هیجکدام از این بهانه ها دیگر نیست. ما مانده ایم و حقیقت، به همین لختی!  امروز کورش مدرسی روی همان حرفهایی که به خاطرش مدام کادرها و فعالین حزب به غلط معذرتخواهی کردند، چهار تا حرف و سیاست غیر قابل قبولتر هم گذاشته است!
امروز این خود منصور حکمت و برنامه و هویت کمونیسم کارگری مستقیما توسط خود اینها زیر سئوال و زیر ضرب است. این را خودشان دارند میگویند! میگویند هویت قبلی ( یعنی هویت ما، از کیسه خلیفه میبخشند!) زنگ زده است. دنبال تجدد هستند! دنبال نو آوری هستند. و دیدیم که نو آوریشان تکرار قدیمیترین و کهنه ترین احکام سیاسی جریانات شناخته شده اپوزیسیون ایران است. اگر دوم خرداد یها میگفتند جمهوری اسلامی را اصلاح کنیم تا بماند! اینها که دم گرفته اند که این نظام همینجوری و با همین حجاب اجباری اش هم ماندنی است!
امروز کورش مدرسی دارد صریحا همان احکام 4 سال قبل خود را که بسی جلوتر برده است، بسی بی پرده تر کرده است مطرح میکند. هیچ حائل دیگری این وسط نیست که به بهانه آن این سیاستها توجیه شوند. آیا کادرها و فعالین این حزب بار دیگر اجازه خواهند داد این خط خود را نه فقط به در برده، بل تماما حاکم کند؟ اگر اجازه بدهند کار همگیشان تمام است.
ما امروز دیگر از احدی قبول نمی کنیم که یا ساکت بنشیند و یا نان مصلحت خورده، برای چندرغاز صندلی، چشمانش را ببندد، خودش را در خلوت خودش به نحویی متقاعد کند. هیچ دستاویزی هم دیگر این وسط نیست. نمی بخشیم که کسانی بعد از اینکه رسما شکست طلبی تبدیل به هویت این حزب شد، یا زندگی و موقعیت کمونیستهایی در مخاطره قرار گرفت، تازه از خواب بیدار شده و اذعان کنند که نمی دانستند! عقل امروز را نداشتند! حساسیتشان کم بود! وجدانشان را جای دیگر جا گذاشته بودند! قبول نیست! ما امروز مظهر وجدان، بیداری، تعقل و حساسیت کمونیستی و کارگری در این حزبیم. هر کسی دستش را برای آری گفتن به شکست طلبی بلند کند، فردا باید در مقابل ما از آن دفاع کند! نفهمیدیم نداریم! هر کسی نفهمیده برود نزدیک به 40 صفحه نقد ما را در این مدت بخواند. جواب بدهد. به مانیفست کمونیست، به برنامه یک دنیای بهتر و به آمار مبارزات کارگران و مردم رجوع کند! به تاریخ نقد خط سیاسی کورش مدرسی در همین چهار سال اخیر رجوع کند. اینجا برای همه ما ایستگاه آخر است. آیا کادرها و فعالین حزب به قطعنامه هایی رای خواهند داد که در آن رو در روی مردم ایران اثبات شده است که شکست خورده اند؟ آیا نمایندگان این کنگره میخواهند رای به خوار کردن کارگر بدهند؟ رای به ماجراجویی نظامی بدهند؟ آیا کسی هست در میان این نمایندگان که غیرت کند، بلند شود و بگوید نه رفقا من هویت دارم! اسم مرا از لیست خودتان خط بزنید! من حکمت هویتم هست! من بی افق نیستم! من معتقدم سوسیالیسم در همین مملکت شدنی است! پایین کشیدن نظام شدنی است! این نظام باید برود و رفتنی است!

جواب این سئوال با همه کسانی است که در این مجمع شرکت میکنند. برای تمام کسانی که از هویت کمونیسم کارگری، از مبارزه مردم برای پایین کشیدن نظام، از حزب سیاسی باز به جای اسم مستعار و مخفی، از انقلاب سوسیالیستی و تاریخ این جنبش در این مجمع حمایت خواهند کرد. لااقل برای تاریخ زندگی خودشان خواهند جنگید آرزوی پیروزی دارم. به همگیشان سلام میکنم.
رفقا ما تنها نیستیم. این خط خودش گفته که بحران هویت دارد. پشت ما به یک هویت عظیم سیاسی و طبقاتی است. پشت ما به جنبش کمونیسم کارگری است.
امیدوارم تلاش شما در کنگره، ضمیمه تلاش این مدت ما قبل از کنگره بشود.
پیروز باشید!